Alimentamentum ad alienationem illicitam. vt ſic metu iuramenti p̄latus abſtineat facilius ab alienatione illicita. Si v̓o fuit iuramentum ẜm ſcd̓am formamtunc non poterit alienare. nam tunc non poteſt fieri alienatio etiam licita inconſulto papa. Hoc em̄important illa verba. Item neceſſe eſt. vt verba illa intelligant̉ de alienatione. al̓s licita. nam inconſulto papa nō faceret illicitam. Et ita volunt cōiterdoc. Si v̓o fuit iuratum iuxta terciam formā. ideꝫdicendum: vt ꝓxime dictum eſt. Et hec bn̄ nota.qꝛ nō declarat̉ ꝑ alios. Hec Panor. in. d. c. vt ſuꝑ.Et idem tenet in. d. c. fi. vbi facit ſingularē teoricāex illo tex. ꝙ iuramentū ſimpliciter p̄ſtituꝫ de rebꝰeccleſie nō alienandis. reſtringit̉ ad alienationē illicitam. nō aūt ad neceſſariā. Idem putat de alienatione. q̄ fit ob vtilitateꝫ eccleſie. Quo v̓o ad ſcd̓amformā. vel terciā ſupra poſitā. Panor. in. d. c. fi. dicit ꝙ arbitrat̉ vera eſſe. ceſſante ſumma neceſſitateSi aūt immineret ſumma neceſſitas. ⁊ tantā celeritatē requireret. ꝙ ſuꝑiorē conſuli nō patiat̉ tuncputat alienationē poſſe fieri conſenſu pape. vel alterius ſuꝑioris. cui fuit iuramentū tale p̄ſtituꝫ minime requiſito. ar. optimū in. l. tutor qui reꝑtoriū.ff. de admi. tu. vbi in cā neceſſitatis pōt tutor inuētario non confecto adminiſtrare bona pupilli. qd̓al̓s ceſſante neceſſitate: nō pōt. Ad hoc facit qd̓ notat Io. de fan. in cle. j. de re. ec. vbi dicit. In caſu illius cle. poſſe fieri alienationē impune. illa ſolennitate nō ſeruata. ſi neceſſitas nō capit tantā dilationēEt hoc etiā tenet Pau. in diſputatione. condēnatus ⁊cͣ. Et hec nota. qꝛ faciūt ad multa maxime ꝓexemptis habentibꝰ ſuꝑiorem in remotiſſimis lont intermcis. Io. tn̄ an. in. d. c. fi. dicit ꝙ quidā conſuluerūthoc iuramentū debere extendi ſolū ad illicitam alienationē. Sed idem Io. an. dicit. ꝙ iſti ſic conſulētes non potuerūt poſtea eorum conſiliū defendereet contra eos inducit tex. in. c. aduerſus. de immu.eccl̓. in ver. ꝓpter imprudentiā. vbi etiā neceſſaria.vel vtilis contributio non fit inconſulto papa. nequid indiſcrete agat̉. hoc dictū Io. an. intellige regulariter. ne videat̉ contrarius Panor. in p̄dictocaſu .ſ. ſumme neceſſitatis. An aūt legatus de latere poſſit dare licentiā alienādi contra hoc iuramētum? Rn̄. Spe. in ti. de diſpen. dicit ꝙ non. IdeꝫPanor. in. d. c. fi.Querit̉ de notabili. q. vtruꝫ ſolus p̄latus poſſitrepudiare legatū factum eccleſie. maxime de re immobili? Et videt̉ ꝙ nō. qꝛ incontinēti etiā eccleſieignorāti fuit acquiſitū dn̄ium rei legate. l. cum pr̄.§. ſurdo. ff. de le. ij. ergo p̄latus non pōt repudiareqꝛ alienaret rem acquiſitā eccleſie. ⁊ de hoc videturcaſus notabilis in ſil̓i in. l. magis. §. fundum. ff. dere. eorum. vbi dicit tex. ꝙ pupillus non p̄t repudiare fundū ſibi legatū. cum non poſſit alienare remſuā. Uidet̉ ergo ꝙ ex repudiatōe ſequat̉ alienatioſurmurSed hoc nō obſtante Fede. conſilio. ix. tenet ꝯtrarium. Mouet̉ principal̓r. qꝛ dn̄ium nō eſt acquiſitum eccleſie ante acceptationē legati. vn̄ repudiando potius nō acquirit ꝙͣ alienet. ſed in nō acquirēdo. nō requirit̉ ſolennitas. ꝓ hoc facit. c. cū apl̓ica.de his q̄ fi. a pre. vbi ſolennitas requirit̉ cū alienat̉Fo. XVIII.res que poſſidet̉ ab eccleſia. Et nō eſt par rō. lucranō caꝑe. ⁊ queſita ꝑdere. l. ſi ſponſus. §. ſi maritusff. de do. inter vi. ⁊ vx. Et ad. §. fundū. qui multuꝫvrget dici pōt. ꝙ loquit̉ in pupillo qui non habetadminiſtrationē rerū ſuarū. Secus in p̄lato. Un̄quēadmodū tutor tenet̉ ſi potuit acquirere pupillo. ⁊ nō acquirit. l. quicquid. C. arbi. tu. Ita ⁊ p̄latus. vt eſt tex. cum glo. xij. q. iiij. c. ij. Et ꝓ hoc glo.xvj. q. vj. §. fi. q̄ dicit ꝙ in acquirēdis. p̄latus p̄t facere cōditionē eccleſie deteriorē. Idem dicit Inno.in. c. ij. de dona. Tn̄ ſi prelatus. ſine cā repudiauit.p̄t cōpelli vt ſatiſfaciat eccleſie de ſuo. Panor. tn̄ inc. tua. de his q̄ fi. a p̄l̓. dicit ꝙ caſus iſte eſt dubius.Sed vide diſtinctionē circa p̄dicta q̄ euacuat totāmateriā iſtam: quā ponit Bart. in. l. iubemus. C.de ſa. ſan. ec. vbi dicit poſt glo. ꝙ aut queris vtrump̄latus poſſit p̄iudicare eccleſie cōtrahēdo. aut aliud faciēdo. primo caſu non p̄t p̄iudicare. niſi licitecōtrahat. vt. d. l. iubemus. ⁊ autētica. hoc ius. e. ti.ſcd̓o caſu. aut loquimur in querēdis ⁊ pōt p̄iudicare. Aut in iam queſitis. Et tunc. Ant negligēdo ⁊pōt eccleſie p̄iudicare. puta faciēdo cōtra ſe p̄ſcribivt in autētica. quas actōes. eo. ti. Aut aliud faciendo. ⁊ tunc. Aut facit cum cōſenſu capl̓i. ⁊ pōt ei p̄iudicare. Ita loquit̉. d. l. iubemus. Aut ſine cōſenſu capl̓i. ⁊ tūc nō pōt p̄iudicare eccl̓ie. vt in regulādelictū. Et ita intelligunt illud. c. doc. Hec Bart.Limenta dari debētfilijs a ꝑentibꝰ. ⁊ ꝑentes a liberis ſuntalendi. C. de alen. li. a pa. l. j. ij. et. iij. Ethoc verū ſi ille qui petit ali eſt inops. ⁊ ille cui petit̉eſt locuplex. Ite ſi ex arte ſua ſe paſcere poſſit: nondebet petere ali. niſi ſit infirmus: vt. ff. de li. agno.l. ſi quis a liberis. Idem dic de emancipatis. d. l. ſiqͥs. ꝙ ſi nepos ſit ex filia paſcet̉ ab auo materno. ſia paterna linea ali non poſſit. ar. d. l. ſi quis. Idemdic de filio adoptiuo. Item vir alit vxorem: nuruꝫet ꝓnurum. ff. de do. inter vi. ⁊ vxo. l. ſi quis ꝓ vxore. Fallit hoc. ſi in contrarium pactio fiat. Notatn̄ ꝙ pater tenet̉ alere filios non ex iure patrie poteſtatis. ſꝫ ex charitate. ⁊ de iure naturali ẜm Bar.in. d. l. ſi quis.¶ An aūt pater cogat̉ alere filiam iniuſtam? Barto. vbi sͣ. dicit ꝙ de iure canonico tenet̉ eam alere:etiam ſpuriam. vt in. c. cum haberet. extra de eo qͥdu. in ma. ⁊cͣ.¶ An v̓o cogat̉ dotare filiam baſtardam? Caſuseſt in. l. vxorē. §. pater naturalis. de le. iij. qꝛ ſi tenetur eam alere. ergo ⁊ dotare. qꝛ cā dotis fauorabilior eſt cā alimentorum.An aūt mater teneat̉ alere filium? Bart. vbi sͣdicit. ꝙ infra triennium onus alimentorū ſpeo atad matrē. vt. l. nec filiū. C. de pa. po. Quod in. telligeſi mater pōt alere filium. Secus ſi eſſet ita pauꝑꝙ eum ſuſtentare nō poſſet. Et tunc ſpectat ad virum. d. l. ſi quis. Ultra aūt trienniū edycatio ꝑtinet ad patrem. niſi ipſa mater eſſet diues ⁊ pr̄ pauper. qꝛ tunc teneret̉ alere filium.¶ An aūt frater teneat̉ alere fratrē? Bar. in. d. l. ſiquis. dicit ꝙ cogit̉ alere fratrem naturalem. ergo