non poſſidet quod accepit. ſꝫ hoccū indigentibus miſericorditer diuidit: ſcit hobūdare. Qui acceptꝭalimentꝭ non ad ingurgitatioēmventris vtitur. ſed ad reparatioēmvirtutꝭ. nec plus carni tribuit. ꝙͣneceſſitas petit: ſcit ſaciari. Quialimentoꝝ inopiā ſine murmurotione tolerat. nec pro neceſſitatevictꝰ agit aliquid vnde anima peccati laqueū incurrat: ſcit eſurire.Quē gͦ nec habūdātia in ſuꝑbia ēleuat. nec in ncc̄itote cupiditas irritat. nouit habūdoe̓. nouit penuriam pati. Qui cū ſtatī ſubderet oīspoſſū: ne clatioīs eſſe ꝟba crederemꝰ adiūxit in quo In eo qui me ꝓfortat. Ecce in altum ramus prodijt; ſed quia in radice ſe tenuit.in diriditate permanſit. In altumenim ſurgens creſceret: ſi ſe a cadice diuiſiſſet Sibi enim nil tribuit? qui omnia ſe poſſe non in ſe ſedin eo qui ſe ꝯfortat fatetur. Huic⁊ inde ergo predicator egregiuspalmā habet; quē nec habūdantia in ſuperbiam. nec inopia ad aucriciani pertrahit Diſcamus itaqꝫfrēs nō ſolū in proſperꝭ: ſed in aduerſis quoqꝫ gras agere Pater enim nobis ex pietute ſua factꝰ eſtꝯditor noſter; noſꝫ adoptiuos filios ad hereditatē regn celeſtis nutrit: ⁊ non ſolū donus reficit; ſed eaiam flegellis erudit. Diſcamusigitur habūdare: vt cūcta q̄ ab eoaccepimꝰ cum indigentibꝰ parciomurꝫ vt mentē habūdātio nō eleuei. ne fortaſſe gaudeat. quia hxeadeſt ſibi qd̓ deeſt alteri; ⁊ nō iamcoī bono ſꝫ ꝓp̓o letetur Apriucitogaudio veritas ad ꝯmune diſcipulos reuocat: cū eos de predicacione redeūtes. ⁊ de ſubiectioē demonū letantes admonet dicens Nolite gaudere ſuper hoc: ſed pocusgaudēte ⁊ exultate. quia nomineveſtra ſcripta ſunt in celo. Non enim omnes elecū demonio eiciūr.ſed tamen elcōrū omniū nominecelo tenentur aſſcripta. Admonentur ergo diſcipuli priuatā leticiamdeponcre. de ꝯmuni aūt ⁊ perpetua felicitate gaudere. Quiſqiisitaqꝫ in eo gaudet quod alter nōhabet: ex ip̄a ſua hobundantia deterior factus. gaudiū priuatū habet. Contra huiꝰ nos appetitumhobūdantie iohannes annoet dicens. Nolite diligere mundū: neqꝫ ea q̄ in mūdo ſūt. Qui qͣrē hocdicat mox racionē ſubdidit dicēs.Si quis diligit mūdū; non eſt caritas patrꝭ in eo. Nemo enim poteſt duobꝫ dn̄is ſeruire quia nō valet ſiml̓ trāſitoriā ⁊ eterna diligere. Si enim eternitatē diugimꝰ:cūcta tꝑalia in vſu nō in affeu poſſidemꝰ Qui eandē roēꝫ ꝓtinꝰ ſubdit dicēs Quia oē qd̓ in mūdo eſtꝯcupiſcētia carnis ē. ⁊ ꝯcupiſcēciaoculoꝝ. et ſuꝑbia vite. Ideo enimhrē aliquid homes ⁊ vltra ꝙͣ ncc̄eeſt concupiſcūt. vt hobēdo ſi perbiant: ⁊ quis hoc alius non habetſe in cogitationibus extollunt.