Vel certe quia fidem per orientioſpem per aquilonis. caritatē veroper auſtralem portam diximus deſignari. notandū nobis eſt. quiain orientis porta pictura palmerūin aquilone vero ⁊ meridie celatura eſſe perhibetur; quia contingitſepe vt hij qui adhuc inchoantesſunt. necdū ſe in oꝑibꝰ ſolidis ecmagnis exerceant⁊ hij vero quipoſt iniquitates ad ꝟ̓tutes redeūtplerūqꝫ vt culpas ſuas ante omnipotentꝭ dei oculos tergere valeatin magnus operibꝰ exercentur: etqui iā feruore ſpūs ſcis cictibus inarde ſcūt. virtatibꝰ ex creuerūt. qͣſimeridies in ſanctis actibus ſunt.In orientis ergo porta pictura eſtin aquilonis vero ⁊ in ineridiei celatura. quia ſignū victorie quodinchpantibus oſtenditur: hoc in reuertentibus atqꝫ feruentibus iamſolidius ⁊ robuſtius tenetur. Notandū quoqꝫ magnoꝑe eſt: ꝙ dicitur hic ⁊ inde. Omnes enim qͥad vite aditū tendimus; ⁊ ex dextro et ex ſiniſtro latere habere palmia debemus. Qd̓ enim hinc ⁊ inde dicitur: latus vtrūqꝫ ſignaturAdextro igitur palmam habet isquem proſpera non extollūt: a ſiniſtro palmā habet is quem aduerſa non deiciunt. Quaſi ex vtraqꝫtulllba xinutparte portabat paulus palmā cumdiceret Per arma iuſtiac̄ a dextrꝭ⁊ a ſiniſtris; per gloriam ⁊ ignobilitatē: per infanuā ⁊ bonam fama. vt ſeductores ⁊ veraces. Nonhunc aduerſa frēgebāt: non proſpera in mentis tumorem ſubleusbāt. Hinc inde ergo geſtabat palmā qui ⁊ in aduerſitate fortis. etin proſperitate hunulis permanebat. Quiſquis enim de proſperꝭextollitur habere in parte dexterapalmā neſcit; quiſquis in aduerſitatibꝰ frāgitur portare palmā a ſiniſtro latere ignoct Vt ergo hinc⁊ inde palmā geſtetur in frōte. adeſſe ſemper nr̄is mentibꝰ debet etin aduerſis fiducio ⁊ in proſperistimor. ne aut aduerſa in deſperatioēm ꝑtrahāt: aut proſpera qnimū in ſui fiduciā extollant. Hinceſt ꝙ iſdem egregius p̄dicator dicebat. Gcio ⁊ humliari ſcio ⁊ hobūdare: vbiqꝫ et in omnibꝰ inſtitutꝰ ſū: ⁊ ſaciori ⁊ eſurire. et habūdore ⁊ penuria pati. Omnia poſſū ineo qui me cenfortat. Nūquit nōfrēs ars eſt aliqua humiliari ⁊ hobundare. ſaciori ⁊ eſurire. habundare et penuriam pati. vt ꝓ mognō ſe iſta ſcire tantus p̄dicator inſinuet? Ars omnino et mira diſcipline ſcientia; que toto nobis cordis eſt ā̄niſu diſcende. Que enimpenuria ſua non frāgit. ⁊ graciarūactionē non retrahit. in rerū temporaliū deſideriū non accendit: ſcithumiliari. Hoc enim loco apoſtolꝰ huīliari dicit penuriā ꝑpeti Nāſtatī eꝯtrario ſubiūxit. Scio ⁊ hobūdare. Qui enim acceptis rebusnon extollitur. qui eēs ad vſū vene glorie non intorquet. qui ſolus