tamen velut terga aſpiciūt: quidpoſtrema q̄ p̄ualent per intellectūſequūtur. Sed in ipſis quoqꝫ minimus q̄ capere ſufficiūt iam de ſuis papilionibus quaſi ex eūt atqꝫin oſtijs ſtant: quia ⁊ hobitatūla carius relinq̄re ⁊ ad illa eternevite gaudici q̄ audiūt progredi conantur. Hinc eſt eciam ꝙ helycscū vocē domini ſecū loquentꝭ audiret in ſpelunce ſue oſtio ſtētiſſe deſcribitur et faciem velaſſe: quia cūper cōtemplationis gram vox ſuꝑne intelligentie ſit in mente. totꝰhō iam intra ſpelūcā non eſt. quiaanimū carnus cura non poſſidet:ſed ſtat in oſtio. quia mortalitatisanguſtias exire meditatur. Sediam qui in oſtio ſpelūce conſiſtit.⁊ verba dei in aure cordis percipitneceſſe ē vt fagem velet: quia dūper ſuperna gram ad altiora intelligenda ducimur. ꝙͣto ſubtiliꝰ leuomur. tanto ſemper per humilitatēit uppim.noſmetipos in ītellcū nr̄o premeredebemꝰ: ne conemur plus ſapereꝙ opꝫ ſaꝑe. ſꝫ ſaꝑe ad ſobrietotē.ne dū nims iuiſibilis diſcutimusaberremꝰ; ne in illa natura incorporea corporei luminis aliquid q̄ramꝰ. Aure enim ītende̓ ⁊ faciemoperire eſt. vocē interioris ſubſtancie audire ꝑ mentē. et tn̄ ob omniſpecie corporea oculos cordis aūtere: ne quid ſibi in illa corporaleanimꝰ fingat. q̄ vbiqꝫ tota et vbiqꝫ incircūſcripta ē Nos itaqꝫ frēscariſſimi qui iam ꝑ redēptoris nr̄imortē ac reſurrectioēm atqꝫ ad celos aſcēſionē gaudia eternā didicimꝰ qui in teſtimoniū d̓initatꝭ eius apparuiſſe exterius ciues nrōsangelos illiꝰ ſcimꝰ. cōcupiſcamꝰregem. deſideremꝰ ciues quos 9gnouimꝰ; atqꝫ in hoc eccie ſancte ēdificio ſtātes oculos in porta teneamus. demus terga mentis huiccorruptioni vite temporalis; intēdamꝰ cordis faciem ad celeſtis patrie libertatē. Sꝫ ecce adhuc multa ſunt qͥ nos de cura vite corruptibilis p̄mūt Quia ergo perfecteexire non poſſumus; ſaltē in ſpelū&ē nr̄e oſtio ſtemꝰ. exituri quādoqꝫproſpere per gram redēptorꝭ nr̄iqui viuit ⁊ regnat cū patre in vnitate ſpūs ſancti deꝰ per ōnis ſecula ſeculoꝝ Amen ¶ Explicit omēlia pͥma ¶ Incipit omelia ſecundoE qͥdā me fortaſſe tocita cogitationē rep̄hēdunt qꝛ ezechielis prophete tā profūdā miſteria a mognis expoſitoribꝰ intēptaͣ diſcutere p̄ſumo: q̄ mente id faciā qͣgnoſcāt. Nō enī temei̓tate idaggredior; ſed humilitate Scio enum quia plerūqꝫ multa in ſacro eloquio q̄ ſolus intelligere nō potuicora fr̄ibus meis poſitus intellexiex quo intellcū et hoc quoqꝫ intelligere ſtudiū: vt ſcirē ex quorū mei̓to in intellcūs daretur Paitet enimquia hoc in pro illis datur? quibꝰin preſentibꝫ datur. Ex qua re largiēte deo agit̉ ut ⁊ ſenſus creſcot