Poſtꝙͣ vero dictum eſt. vnūquodqꝫ cur dicitur alterū: cū in vnoquoqꝫ oēs ꝯprehendunturSed ſi ⁊perfectorū vitā et proficientiū merita diſtinguimꝰ. et vnūquodqꝫ etalterū nō irracionabilit̓ poſitū videmus. Qui enī ⁊ ſua deflent. etvirtutū penas ad proximos in exemplo tendunt. ꝓculdubio perfectiſūt. Sunt āt pleriqꝫ ꝑuuloꝝ. qͥ eoꝝ lacrimas ꝯſpiciūt ⁊ ymitōtur⁊ qui nudi in ſuis prauitatibꝰ eſſepotuiſſent. ſanctos vigilantioreſꝫviros ꝯſiderant. moxqꝫ ſuis prauitatibus irati accendūtur vt plangant. iflaminant̉ ad penitētiam.atqꝫ vt velare ſāctos corꝑa ſua cōſpiciūt. ita et ipſi lacrimarū ſuarūalis velant̉. Seipos enī magnisincrepatioībus feriūt Cur qui virtutes nō hobēt peccata ſuā mīmedeplorāt. ſi et illi adhuc plangerenō deſiſtūt: qui iam ꝟtutū penasper exempla ad ꝓximos tendūt?In quibꝰ v̓bis neceſſe eſt. vt nosqui adhuc ꝑuuli ſumus. perfectoꝝſꝑ ⁊ ꝟtutes ⁊ lacrimas aij mētꝭnrē oculos ponamus. ymitemur q̄in illis aſpicimꝰ. vt dū ceperimusper īcrementa creſcere. poſſimꝰ abillo diſtricto excimine mala que fecimꝰ velare. In aſſidius enī fletibꝰ in votidiana nr̄a penitētia hobemꝰ ſacerdotē in celis qui īterpellotꝓ nobis De quo eciam per iohannem dicitur. Si quis peccauerit.aduocatū habemꝰ apud patrē iheſū xp̄m iuſtū. ⁊ ip̄e eſt ꝓpiciatio ꝓpeccatis nr̄is. Ecce exultauit animꝰ. cū aduotati nr̄i potētiani audiuumꝰ. Sed nr̄am exultationē itetū remordet timor. qꝛ ip̄e qui nob̓aduocatus eſt dicit̉ iuſtus. nos enim cauſas īiuſticie habemꝰ Iuſtꝫvero aduocatus. iniiuſtas cauſasnullo mō ſuſcipit. nec ꝟba dare ꝓiniuſticiā cōſenſit. Quid ergo agimus kimī fratres meiꝰ Sed ecceoccurrit aīo quid aigamꝰ. mala q̄fecimꝰ ⁊ deſeramus ⁊ accuſemusScriptum eſt. Iuſtus in principio accuſator eſt ſui. Quilibet enimpeccator cōuerſus in fletibus iamiuſtus eſſe inchoat. cū ceperit accuſare qd̓ fecit Cur emī nō ſit iuſtꝰ⁊qui cōtra ſuam īiuſticicm iam perlatrimas ſeuit? Iuſtus igitur aduocatꝰ noſter iuſtos nos defenditin iudicio. qꝛ noſmētipos et ꝯgnoſcimꝰ ⁊ accuſcimus iiuſtos. Nō ergo in fletibus nō in actibꝰ nr̄is. ſꝫaduocati nr̄i allegatione ꝯfidamꝰqui viuit ⁊ regnat deus ꝑ oīa ſcl̓oſcl̓oꝝ Amen. ¶ Explicit omeliavij. ¶ Incipit omelia octauaVod per exempla iuſtoꝝ multi proficiant.ſuperiꝰ locutionis finetractatū eſt. atqꝫ ipſūꝓph̓a nobis certiꝰ aperit. tū hijsque dixerat adiūgit. Et audiebāſonū alarū. quaſi ſonū aquarū ml̓tarū. Solent in ſacro eloquio ꝑaquas populi deſignari. Vnde ꝑiohanne dicitur. Aque vero ſūt populi. Idcirco autē aquis populus