dicitur an̄ faciē porte; nō exteriorſed interior ante portam locus deſcribitur: dum vſqꝫ ad faciem veſtibuli porte intei̓oris ꝑtingere perhibetur. Vnde et iſdem locus: qͥnquaginta cubitis dicitur mēſuratꝰPer quuquagenariū eium numerum. requies eterna ſignatur Hobet eium ſeptenarius numerus ꝑfectionem ſuam: qꝛ eo die dierumnumerus eſt completus. ⁊ ꝑ legeſabbatum in requiem datum eſt.Ip ē autem ſeptenarius per ſemetipſum multiplicatus: ad quādroginta ⁊ nouem ducitur Cui ſi monas additur; ad quinquagenariūꝑuenitur Quia omnis noſtra perfectio ī illius vnius ꝯtemplationēerit: in cuius nobis viſione iā mnus aliquid ſalutis ⁊ gaudij nonerit Hunc eciam iubileus id eſt annus quinquageſimꝰ in requiem datus eſt; qꝛ quiſquis ad omnipotētis dei gaudia ꝑuenerit. laborem⁊ gemitum vlterius non habebitNotandū veo̓ qꝛ locus qui deſcribitur; per quinquaginta cubitostendi ad fadem veſtibuli porte interioris ꝑtingere memoratur. Nōergo hoc loco ꝓpheta iam ipſumveſtbulum porte interioris: ſed locum interiorem qui tendit ad veſtibulum porte interioris narrat: ꝑquem locum vtiqꝫ ſicut diximus.ſpes noſtra ſignatur Que dum ēternam requiem querit; mentē adveſtibulum porte interioris ducit.Hocipſum enim ꝙ deſideramusceleſtia. ꝙ ad pmiſſa gaudia ſuſpiramus. ꝙ eterne vite requiem querimus; iam ad interioris veſtibulifaciem ꝓpinquamus. Digneturergo ꝑ portam fides; per atriumcaritas. Per locum vero qui adfaciem veſtibuli porte interioris ꝓpinquat figuretur ſpes; ſine quibꝫtribus virtutibꝰ quiſquis iam vtratione poteſt: ingredi ad celeſteedificium non poteſt. Habeatur ergo fides in porta; quia introduntad intelligentiani Caritas in atrio? qꝛ mentem dilatat in amoremSpes in loco. qui quinquagintadeſcribitur cubitis; quia per deſideria atqꝫ ſuſpiria. introducit qnimum ad ſecreta gaudia quietis.De quā quēte ⁊ ſi adhuc ſicut eſtveritatꝭ lumen non cernimꝰ: iamtamen prime intelligentie. aliqͥdvidemus. Vnde et hic ſubditur.Et feneſtras obliqͣs in thalamisIn feneſtris obliquis pars illa ꝑquā lumen intrat anguſta eſt: ſedꝑs interior q̄ lumen ſuſcipit latoQuia mentes ꝯtemplantiū ꝙͣuisaliquid tenuit̓ de vero lumine videat: in ſcietipſis tomen mogneamplitudine dilotantur. Que videlicet et ipſa que conſpiciunt: capere pauca vix poſſunt. Exiguumvalde eſt quod de eternitate contēplantes vident; ſed ex ip̄o exiguolaxatur ſinus mentium. in augmēto feruoris ⁊ amoris Et inde apd̓ſe ample ſunt; vnde ad ſe veritatꝭlumē. quaſi ꝑ anguſtias admittut