ſicut ſancti quoqꝫ apoſtoli gaudebant cū pro domino flagella tolerabāt. Ipā ergo anguſta porta amantibꝰ lata fit; ip̄e vie dure ſpecialiter currētibꝰ molles ⁊ plonefiūt. Dum enim ſcit animꝰ ſe protemporalibꝰ doloribꝰ gaudia eterna recipere. ⁊ hoc incipit quo affligitur amare. Atriū ergo ante frōtem eſt; id eſt in perfectione operꝭlatitudo dilectionis. Et notādumqd̓ dicit̉ vndiqꝫ per circuitū: vt videlicet homo per omne quod agitſemper ſe in caritatꝭ amplitudinēdilatet; ne hūc aut timor aut odia anguſtent. Si quis ergo de ꝟbo dei loquitur ⁊ caritatē quā predicat in mente non ſeruat: edificijfrōtem habet: ſed atriū ante frontē non habet. Si quis clemoſināindigentibꝰ largitur. ⁊ per hancfortaſſe in corde extollitur. nec excaritate proximi inopie ſubuenit.ſꝫ ſeſe elatione tacita extollit. frōtem quidē in edificio oſtendit; ſediuxta frontem atriū non fecit. Siquis illatas a proximo cōtumelias tolerat. ⁊ male obiecta tacitusportat: magna eſt pacientia quādemonſtrat: ſed ſi dolorem in corde non habeat: ſi lucrari ad tranquillitatem manſuetudinis eciamipſū qui male exceſſerat qꝛat. Nāſi pacientiam exteriꝰ adhibens intus dolorem tenet. nec cimat eumquē ſuſtinet: habet qui dē frontemin edificio. ſed ante frōtem atriumnon habet. quia is qui ſe anguſtieodiorū ſubdidit profecto caritatlatitudinem amiſit. Nam ſicut inſuperiori parte iam diximꝰ. pacientia vee̓ eſt. q̄ ⁊ ipſum cimat quemportat. Nam tolerare ſed odiſſenon eſt virtus monſuetudinis: ſꝫvelamentū furoris. Et notandūqd̓ hoc ipſum atriū porte dicitur.Porta q̄ppe nrā eſt aditus ad regnū: ⁊ deum ⁊ proximū perfecte amare. iam ad ingreſſū regnū eſt tendere In ꝙͣtum enim quis cimat intantū ad ingreſſū propinquat. inꝙͣtum vero amare negligit in tontū ingredi recuſat: quia nec ſtudetvidere quod appetat Tunc ergohabemꝰ atriū porte: qn̄ ex latitudine caritatis ad ſupernam vitamquā adhuc contingere minime poſſumꝰ. ium per deſideriū intramꝰ.Itaqꝫ cum bonū opus erga proximū aigitur. reſtat vt eiuſdem bonioꝑis intentio diſcernatur. ſi nonpreſentis grē retributionem q̄rit.ſed ſpem ſuam qnimꝰ ad futurampronuſſionē tendit. vt ex tempoc̓libus eterna. ex terrenus celeſtioſperet. Spes enim celeſtiū mentēſolidat: ne concuciatur fluctibus tumultuū terrenoꝝ. De qua ⁊ perpaulum diatur. Quā ſig anchorāhabemus qnime tutā ac firma. ⁊incedentem uſꝫ ad iitei̓ora velamīnis. Sc quibꝰ interioribꝰ hic quoqꝫ ſubiūgitur. Et ante faciem porte que pertingebat vſqꝫ ad faciemveſtibuli porte interioris. quinquaginta cubitos. Hoc quod hoc loco