tamen oīa equaliter tōgit Quedāenī tāgit vt ſint. nec tamen vt viuant et ſentiant. ſicut ſūt oīa inſenſibilia. quedā tangit vt ſint viuatet ſentiant. nec tamē vt diſcernātſicut ſūt bruta animalia. quedā tāgit vt ſint viuat et ſentiant et diſcernant. ſicut eſt huāna et angelica natura. et cū ip̄e nūꝙͣ ſibimetipſi ſit diſſimilis. diſſimilit̓ tamē tāgit diſſimilia. ꝙ vbiqꝫ p̄ſens eſtet vix inueniri poteſt. ꝙ ſtātē ſequimur ⁊ app̄hēde̓ nō valemꝰ Bonamꝰ gͦ an̄ oculos mētis q̄ illa natura ſit que tenet omnis īplet omnia. circuplectit̉ oīa. ſuꝑexcedit oīa.ſuſtinet oīa. nec alia ꝑte ſuſtinet etqꝫ alia ſuꝑexcedit. nec alia ex ꝑteīplet. atqꝫ alia īplendo circūplectitur. ſed circūplectendo īplet. īplendo circuplectitur. ſuſtinendo ſuꝑexcedit. ſuꝑexcedendo ſuſtinet. Hiꝰnature potentiā cū ſtrictus in ea cōgitat animꝰ. vox ſuꝑ firmamentūfit. quid eius intellectus concepitqd̓ ⁊ angelorum ſenſū ſua incōprehenſibilitate tranſcendit Cum ergo vox ſuꝑ firmamentum ſit ſtantanimalia ⁊ ſubmittunt alas ſuasquia ſanctorū mentes cum creatoris ſui potentiam intenta ꝯtemplatione cōſiderant. vileſcunt eorumanimo virtutes quas habent ⁊tanto fiunt apud ſe humiles. ꝙͣtoeis altū eſt illud qd̓ ſuꝑ angelosſonat Fortaſſe enim doctores ſuntcum ceperint intacita mente cogitare. que ſit ineffabilis dei ſapientia. que mentes heominū ſine ſtrepitu verborū docet. et quomodo heceadem ſapientia ſi auditorum mētes non doceat vox doctorum inuonum laborat. ſua eis protinꝰ dottrina vileſcit. quia neqꝫ qui plantat eſt aliquid neqꝫ qui rigat. ſedqui inerementum dat deus Fortaſſe prophete ſūt. ſed cum tacita mēte conſiderant. quic prophecie ſueoculo ſimul omnia diuinitatis miſteria penetrare non poſſunt. quoniā̄ ſicut eit epoſtolus ex ꝑte rognoſcimus ⁊ ex ꝑte prophetamusin illa īmenſitate ſecretorū videntquia ꝑuum eſt omuē quod videntatqꝫ ex ipā amplitudine luminisconſiderant. ꝙͣ minus ſit illud qd̓intento oculo quoſi ꝑ rimas viderunt. Deponant ergo alas ſuascum vox ſuper firmamentū ſit ideſt humilientur in eo quod apprehendunt. cum ſuperna conſpiciuntque ab eis cōprehendi nō poſſūt.Sepe eciam cogitationibus ſanctorum ipſa que habent bona blandiuntur. vt eorum mentes in aliqua ſui fiduciā leuent. ſed protinꝰad occulta dei iudicia tecurrunt.quomodo alij ex virtutibus ad infernū per elationē corruūt. alij exvicijs correcti ad celū per huīlitatēleuant̉. Vn̄ nos ad huīlitatē reuocās ꝓph̓a terret ⁊ amonet dicensBeīte ⁊ videte oꝑa dn̄i ꝙͣ terribil̓in ꝯſilijs ſuper filios hoīm. Quisenī digne cōſiderare valeat. ꝙͣtusſuper nos ſit terror conſiliorū dei-