crupit: igne ſuo inuoluta eſt. q̄ ſein obligationē ſue nequicie ꝑ eadēipſam crudelitatē quā exorſit īplicauit Ventus ergo turbinis veniebat ab oquilone. et nubes ineigna et ignis inuoluēs. quia ex torporis ſue frigore ad ignorantie caliginem ꝑducta: vſꝫ ad maliciamꝑſe cutionis erupit Vnde et ad alium quoqꝫ ꝓphetam dicitur Quidtu vides? Qui illico reſpondit Ollam ſuccenſā ego video; ⁊ fauemeius a facie aquilonis Iudeorumquppe mens in ꝑſecutioē ſeuiēs.atqꝫ in crudelitate malicie vndascogitationū voluens. quid aliudꝙͣ olla ſuccenſa fuit; Cuiꝰ faciesa facie aquilonis eſſe dicit̉ qꝛ ſi ſeaduerſo ſpūi ſubderet non ꝑ torporen mentixꝫ contra bonos in tanta maliciā nō arſiſſet. Nubem itoqꝫ ſequitur ignis īuoluens; quiain eis cecitatem mentis ſecuta eſttrudelitas ꝑſecutionis. Si enimcognouiſſent; nūꝙͣ domuiū gloriecrucifixiſſent. Sed iſte ignis alibiarſit: atqꝫ alibi ſplenduit. Namſubditur. Et ſplendor in circuitu ēius Du enī ꝑſecutio in iudeo eigitur. ſancta apoſtoloꝝ p̄dicatio invniuerſū mūdū diſperſa eſt: ſicutipſi dicūt Vobis miſſū fuerat verbum dei: ſꝫ quid indignos vos iudicaſtis: ecce imus ad gētes Decrudelitate ergo malicie q̄ iudeementē cōcremauit. oīpotēs deꝰ lucem gētibꝰ ſperſit: qꝛ per hoc ꝙilla redēptore ſuū ac menbra eiusꝑſecuta eſt. ſanctis opoſtolis ꝑ diu̓ſa diſperſis. nos qui iudee in circuitu poſiti in tenebris fuimꝰ: donō celeſtis grē. ſplendore veri luminis videmus Vnde ſcriptum eſt.Sedētibus in tenebris et vmbromortis: lux orta eſt eis Iſte itaqꝫignis malicie. quia in iudeoꝝ cordibꝰ arſit in ꝑſecutione: pͥuſꝙͣ ſāttos apl̓os ſeuendo affligerēt: inipō ſe exercuit auctoe̓ at redēptoregeneris humani Vn̄ ⁊ ſubdit̉ Etde medio eius quaſi ſpēs electriid eſt de medio ignis Quid eletri ſpecc: niſi xp̄us iheſus mediotor dei et hominū deſignat̉? Electrū quippe: ex auro et argēto eſtIn electro dū aurū argentūqꝫ miſcet̉: argentū ad claritatē creſcit:aurū vo̓ a ſuo fulgore palleſcit Illud ad cloritatē ꝓficit: hoc a dlaritate tꝑatur Quia igit̉ in vnigenito dei filio natue̓ diuinitatꝭ vnitaeſt notura nr̄a. in qua adunatioēhuartas ī maieſtatꝭ gloriā exereuit: diuinitas vo̓ a ſui fulgoris potēcia huānus ſe ocul̓ tēꝑauit: ꝑ hocꝙ humana natue̓ dlarior facta eſtquaſi ꝑ aurū creuit argētū; et qͥadiuuitas a ſuo fulgorē nr̄is ē aſpectibꝰ tꝑata: qͣſi curū nob̓ palluit ꝑ argētū. Illa enī notura īmutabilis. q̄ in ſe manēs īnouat oīa?ſi ita vt eſt nob̓ apparere voluiſſꝫ:fulgore ſuo nos incēderet pociꝰ ꝙͣtenoude̓t. Sed claritatē ſue inognitudinis tēꝑauit nr̄is oculis deꝰvt dū nob̓ eius claritas tēꝑaturꝫ