Propheta ergo ea que eſſent infine vetura ꝯſpiciens. venire ab eqͥlone vētū turbinis vidit. quia inextremo ſeculi mentes hominū torporis ſui frigore malignus ſpūsgrauius occupabit. Vnde ſcriptūeſt. Ve terre ⁊ mari. quia deſcendit dyabolꝰ ad vos habens irammagna. ſciens ꝙ modicū tempushabet. Antiquus qͥppe aduerſariꝰinſidiaꝝ ſuaꝝ moliminā in humanis mētibꝫ guiꝰ exciggeauit 9 cꝰexcreſcētē ſuperbiā incarnati manifeſtata eſt humulitas d̓i atqꝫ vthumanū genus a ſuo languore ſanaret. tūc magna appatuit potencia medici. cū languor creuit egrotiBene aūt maligni ſpūs immiſſioveius turbinis appellatur. Turbo q̄ppe edifiaū quod tangit. cōcuciēdo ſubruit. ⁊ omīs antiq̓ hoſtistemptatio que aigit̉ in mente. ventiſtantitus eſt turbinis. qͥa hanc cōcuciendo per deſidei̓a ab ſtatu ſue rectitudinis euellit. Sed nos iſta reticēnſi vuꝝe iates que humano generi erant abhoſte callido in fine vetura. ad ſelāiudeam ex qua ꝓph̓is fuit. ⁊ cuiꝰerum iperditionē ꝓphetādo ꝯſpicit verbavertamus Que incarnato domīotanto grauiꝰ ab aqͥlonē vetū turbinis pertulit. ꝙͣto a ſua rectitudia tius ane ꝯcuſſa cadens. per torpore menacomētatꝭ in perfidia frigida remanſit. Vēnta enītus ergo turbinis ab aquilonē venit. cū vitam iudeici populi malignus ſpūs in temptatione cōcuſſitVbi recte addit̉. ⁊ nubes magnoquia ꝙͣto plus quiſqꝫ exarſit in incrudelitate. tanto ampliꝰ obcecarimeruit in ignorantie ſue caligineRedēptore qͥppe humani generisquē in lege ac ꝓphetꝭ ītelligentesexpectouerūt. videntes negabātVnde actū eſt. ut eoꝝ mens inogna ignorantie ſue nube tegeret̉. nehunc poſt inqͥrentes agnoſcerentque pͥus ⁊ denūciare poterat. et qmare renuebāt. Nam cū modo eꝯpirtutes ⁊ micicula. modo autempaſſiones aſpiceret. infideliū cordibꝰ nubes mag̓ ob aquilonē venerat. qꝛ ex peccati ſui frigore ꝓpterinfirmitatē paſſiōis illiꝰ ⁊ int̓ ſigna caligabant. Quid vero ex illanube magne caliginis ſit ſecutumſubiūgitur. cū p̄tinus dicit. Et ignis īuoluens. Ignis enī nominecū per ſignificationē dicitur. aliqn̄ſpūs ſanctus. aliqij autē mentismalicia deſignat̉. De bono enimigne ſcriptū eſt. Igne veni mitterein terrā; ⁊ quid volo niſi vt accendatur? Ignis qͥppe in terra mittit̉qī per ardore ſacti ſpiritus afflata terrena mens. ⁊ carnalibꝰ ſuisdeſiderijs ꝯcreniat̉. De malo autem igne dicit̉. ⁊ nunc ignis adūſariꝰ ꝯſumit. qͥa eor peſſimū ex ſua maliciā tabeſcit. Sicut autē ignis qmoris mētē erigit. ita ignusmalicie īuoluit. quid ⁊ ſpūs ſāctꝰcor qd̓ replet eleuat ⁊ ardor malicie ad inferiora ſemꝑ incuruat. Iudea igit̉ nube ſue ignorantie cecata. quia mox ad ꝑſecutiōis neqͥdo