4 2eius voluntatem etiam non prohibentis intellectam facerepotius ꝙͣ contemnere ſtatuens. quanqͣ et hic merito que-ri poteſt: vtrū verius intelligitur, hoc deum nolle fieri. etin eo potius deo ſi non fierēt obediretur: quoniam hoc ſenolle et in abrahę filio. et in legitima prohibitōne mōſtrauerat. veꝝ tamen ſi propterea Iepte non faceret. ſibi potiusin vnica peperciſſe qͣ dei voluntatem ſecutus eē videret̉.Magis ergo intellexit in eo, ꝙ ſi filia occurrit. vltoremdeum/ iuſteqꝫ pene ſe fideliter ſubdidit. timens ſeuioremtanꝙͣ de tergiuerſatōne vindictam. Credebat enim, bonet virginis animam filie bene recipi/ ꝙ non ſeipſam voue-rat immolandam, ſed voto et voluntati non reſtiterat pa-tris. et dei fuerat ſecuta iudicium. Mors enim ſicut necſibi a quoquam, nec cuiquam ſponte inferenda eſt, ita deoiubente recuſanda non eſt, cuius conſtitutōne quocunquetempore ſubeunda eſt. Nec quiſꝙͣ eam perpeti detrectat̉ut om̄ino euitetur. ſed tantūmodo ut differatur laboret.Vnc iam quid ſpiritus domini/ ſiue per neſcientemIepte/ ſiue per ſcientem/ ſiue per eius imprudentiā-ſiue per prudentiam/ ſiue per obedientiam/ ſiue poffenſionem/ ſiue per fidem in hac re geſta prefigurauerit.quantum deus adiuuat requiramus. breuiter et pandamꝰ.Ammonet enim nos et vrget quodāmodo iſte ſacrarū ſcri-pturaꝝ locus cogitare quēdā potētē virtute. talis em̄ di-citur Iepte. quod nomen interpretatur aperiens. Dominꝰautem chriſtus (ſicut indicat euangelium) diſcipulis ſuisaperuit ſenſum, ut intelligerēt ſcripturas. Hunc jepte fratres eius reprobauerūt. et de paterna domo expuler̄t. obij.ciētes ei ꝙ eſſet filiꝰ fornicarie. tāꝙͣ ipſi eſſēt de vxore le-gitīa nati. Hoc etiā eger̄t aduerſus dn̄m prīcipes ſac̓dotūet ſcribe et phariſęi qui de legis obſeruacōe gl̓iari videbātur tāqꝫ ille ſolneret legē. et ideo veluti nō eēt legitīꝰ filiꝰ