5 5 5Conſequens eſt autem. ut ſi ibi veraciter dictum eſt com-placui. ſenſus qui ab alio euangeliſta ponitur, poſſit veraciter intelligi. ſed non poteſt conuerti. Pere et abſqꝫ con-tradictōne. in ip̄o michi complacuit. in quo ip̄e michi complacui, ſed non ſtatim in quocunqꝫ michi complacuit. in illo ip̄e michi complacui. Si igitur complacui ibi dictum nōeſſet, nullo modo euangeliſta hoc dicere auderet. Hic eſt.inquit, filius meus. in quo michi complacui. Certe ſi filiuſaliud ꝙͣ pater eſſet, poſſet patri in filio complacere. ſedip̄e ſibi pater in filio complacere non poſſet. Quid eſt di-cere complacui, niſi quomodo placui michi in memetipſoita placui michi in filio. Nu forte in eo ꝙ dicit michi con-placui. in hoc ſuo beneplacito ſocium ſe habere oſtendit;Quia, quomodo pater complacet in filio. ſic in filio com-placet et ſpiritui ſancto. Vel forte idcirco dicitur compla-cui. ut inde detur intelligi. quia. quomodo pater ſibi complacet in filio. ſic ſibi nimirum complacet in ſpiritu ſancto.Quid horum rectius dicitur? An potius totum hoc ꝙͣ vnūhorum aliquod ſingulariter intelligitur? Hec adhuc ver-ba aliter atqꝫ aliter diſtingui poſſent. ſi ad miſterij profūditatem intimandam minus iſta ſufficerēt. Certum eſt au-tem. qꝛ quicquid hoꝝ eligit̉. vnitate ſubſtātie ī diuerſis ꝑ-ſonis aſtruit. ſi recte ītelligatur. Nam illud qd̓ dicit̉. hiceſt filius meus. ꝑſonaꝝ diuerſitatē oſtēdit. vnus em̄ atqꝫidē ſibiip̄i et pr̄ et filiꝰ eē nō poſſet. Sed quis ſenſꝰ hoccapiat. quō vnꝰ ad aliū ſit alius īꝑſona .i. ī eēntia? Si exēplū q̄ris. nuſqͣ creat̉aꝝ īueīs. ꝙ tibi ſatiſfacere valeat:ſi rōꝫ ꝯſulas. oīs hūana rō reclamat. Intm̄ em̄ ē iſta aſſertio ſupra omnem humanam rōneꝫ, ut nūꝙͣ eī rō acqͥeſceretniſi ad huiꝰ rei ctitudīem. fides eam ſubleuaret. Meritoergo ī huius myſterij reuelacōne, auditor cadit. ſenſus de-ficit. hūana ratio ſuccunbit. Merito talis reuelatio nō eſtfacta, niſi in monte. neqꝫ em̄ miſterij huius tam profunda
IIpuilitinis potiIlintemetſatuntxſſutaſitutpp homo ad cōIila cape ſi vult ulInhuimnanum. Alcendatinupntinem ſui advippa magmnt, diſcatimtapitare. Montis.iiptuem ſui: ea quę ſiintapntorem dei. Itmpubium non eſt: anIneque ſe ad ſui conuium qut ſupra ip̄amVitunt montem dn̄sumpitide tabernaculivindiuitt. Quid periliptur pfectōmo?iuiut ttendit. qui diuItjutat, it ex dium.ſubtaꝫ quule mentismiq ideum placat.Iiu ſalia deſidenaineuleqͣ diſtrabitiIintulriAue nronIinulledumn rouitta panlusupiosInaluula veſuntenora.aqui inibonū