munus. aut magis huiꝰ eiuſdem cōmunicationis ac participationis capaces ſūt. Participatio igit̉ alias maioraliasminor ē, partīcipatꝰ aūt nō alias maior aut minor. ſꝫ idemipſe totus/ ac plenꝰ et ꝑfectus. vbiqꝫ ē. Cum igitur aīmasſapientes dicimus. et ſapientia ſapientes dicimus. iſtam ſa-pientiam cogitemus. et ip̄am ſolam eſſe credamus qua ſa-piūt quęcūqꝫ rōales mētes vim ītelligendi atqꝫ diſcernēdiꝑ̄ceperunt. Hęc eſt, inqͥt vita ęterna vt cognoſcāt te ſolumveꝝ deū et que miſiſti jhm̄ xp̄m. Cognitio itaqꝫ dei. vita et̓-na ē. Et qͥd eſt cognitio dei? Nunqͥd accidens. Ergo amordei accidēs ē. et beatitudo accidēs eſt. et ī accidētibus ēbeatitudo nr̄a. Quare non magis deus ſit beatitudo nr̄a;Ipſe ſapīa. qua cognoſcimus. ip̄e amor quo diligimus. ip̄sgaudiū quo exultamꝰ. ergo vna ſapīa eſt. qua om̄es ſapiūtnec tn̄ vno mō ſapiūt. qꝛ ꝑticipando ſapiūt Ad̓ ſa om̄s hacſapīa ſapiūt quicūqꝫ ſapiūt, multomagis hac ſapīa ſapuitilla aīma que ip̄i ſapīe unita fuit. Quę nō ſorte ꝑticipatōisex illa viguit. ſꝫ priuilegio vnitatis plenitudine poſſedit.Quid em̄ de ſapīa minꝰ hr̄e pct̄at, cui ip̄a plenitudo ſapīincorꝑata erat. In quo ait, habitatoīs plenitudo diuītatiscorꝑaliter. De quo hoc dixit, nōne de xp̄o Qūo ergo ī xp̄ohabitat oīs plenitudo diuītatis? Tres ēēntię ſūt in xp̄o, caro/ aīma/ diuītas. Quid ergo habitat ī quo? aut diuītas indiuītate. aut diuītas in aīma, aut diuītas in carne. Sꝫ qͥdeſt diuītas habitat in diuītate Nunqͥd hoc, aut ꝯgruū eratdicere. aut neceſſitas audire Ergo ī hūanitate xp̄ihabitatplenitudo diuītatis xp̄i. Qd̓ ſi plenitudo diuītatis xp̄i, cr-go et plenitudo ſapīē dei. Quid ē diuinitas xp̄i, niſi ſapiē-tia dei: ergo plenitudo ſapientie dei. habitat in humanita.te xp̄i. vbi. In carne aūt in anima, aūt ſimul in carne et inanima. vel ꝑ carnem ī aīma. vel in carne ꝑ aīam. In carneergo ſapientia habitaret. et non habita in anima. abſit. Sedes ſapientie anima iuſti. et domus ſapientię anima xp̄i. et

231IIlluiptut polxxiiiuiuitt. De mōIunue ętermtatuuluumt.