cōmunicabile dicatur. Superfluo iſta cogitantur: quia luꝫquę in tenebris lucet. ſicut nō obſcuratur a tenebroſo. ſicnō corrumpitur a ꝯtaminato. in tenebris clara, et inter ſordes ſcoinqiata ꝑſeuerans. Naꝫ, cum om̄ia in ip̄a et in oībꝰip̄a ſit, et tn̄ vniuerſe creat̉ę. nec turpitudo turpis eſt, necmalicia nocet. nec error errat. Lucet ergo et illuminat. necꝑ aliud, nec ex alio, ſed hoc ꝙ ip̄a eſt. et quo ip̄a lucet omnibus illuīandis cōicandum prebet. et totum ip̄a poſſidet.Audite iteꝝ. Dn̄s inquit ſcriptura dat ſapīam. quā ſapīaꝫForte aliqd̓ accidens dat. quō nos afficimur vt ſapiētes efficiamur. Quid em̄ ē ſapīa? Nōne accidens. Dat ergo dn̄sſapīaꝫ. quā ſapīaꝫ; Oīs ſapīa a dn̄o deo ē. bn̄. qꝛ oīa accidetia a dn̄o d̓o ſūt, a quo ſūt oīa q̄ ſūt. An forte qd̓dā accidesa deo nō eſt: qꝛ peccatū ab ip̄o nō eſt. Om̄is tn̄ ſapientia abip̄o eſt. Quomodo ab ip̄o eſt? Forte qꝛ donū eius eſt ab ipſo eſt. quia factura eius eſt ab ip̄o eſt. Nunqͥd nō etiā omnis aīma ab ip̄o eſt. et oīs ſubſtātia ab ip̄o eſt. Quid mag̓num. quid nouum. quid mirum dictum eſt, oīs ſapientia adn̄o deo eſt, ſi accidens qd̓dam ab ip̄o ē. a quo oīs ſubſtantia eſt. Qūo ergo oīs ſapīa a dn̄o deo eſt. Aut qꝛ opus eiꝰaut qꝛ donū eius. Si ſapientia creaturā eſt, ſtulticia quideſt; Creauit deus ſapīaꝫ et nō creauit deus ſtulticiā. Ergoquędam accidentia deus creauit. quędam alia eſſe habentet ab ip̄o non habent. Quis hoc aūt dicere p̄ſumat̉. aut di-ctum approbet; quia aliquid eſſe habet et a deo nō habet.Quid dicimus Deus ergo accidentia nō creauit. et alter qͥdam eſt creator ſapientię. deus aūt dator. Ergo dare ſa-pientiam deus non potuit, creare nō potuit: ergo aliundeaccepit qd̓ dedit. et dedit qd̓ ſuum nō fuit. et accipere po-tuit qd̓ nō habuit. Quis hoc dicat? Quis ſani capitis hocvel in cogitationē ſuam admittat. Qualiter ergo omīs ſa-pientia a dn̄o deo eſt, ſiue quia donum eius eſt, ſiue qꝛ fa-ctura eius eſt. Nam ſi factura eſt nō ſemper eſt: qꝛ ꝙ aliqn̄

iiirui. ſuuli Et tenebvleutꝭ lux.Iilite ilinulaiuo.