Ixviijli. 7.et qͥd ſibi ex hac ꝯgnitōe vtilitatis proueīre poſſit attēdat.Quid em̄ nobis prodeſt, ſi ī deo ꝯgnoſcimꝰ maieſtatis cel-ſitudinē. et nullā nobis in colligimꝰ vtilitatē? Sꝫ ecce dūde illo ītimo diuīe ꝯtēplatōis ſecreto reuertimur. qͥd nobi-ſcū afferre pot̓imꝰ? qͦd niſi lucē de regione lucis venientes.Hoc em̄ decēs et nccāriū ē. vt ſi a lucis regione veniinus.ad fugādas nr̄as tenebras nobiſcū lucē apportemus. Et qͦsſcire pot̓it, ꝙ ibi fuimꝰ, ſi illuſati nō redimus? Appareat er-M ꝙ ibi fuimꝰ. appareat qͦd ibi vidimꝰ; Si ibi vidimꝰ potētia, apportemꝰ lucē diuī timoris. Si ibi vidimꝰ ſapīam, ap-portemꝰ lucē v̓itatis. Si ibi vidimꝰ benigͥtatē. apportemꝰ lu-cē dilectōis. Potētia torpētes ad amore excitet, ſapīa igno-rātie tenebris cecatos illuīēt. b̓enigͥtas frigidos calore ca-ritatis inflāmet. Videte q̄ſo qͥd lux ſit n̄ dies. et qͥd tenebręniſi nox. Et ſicut oculꝰ corꝑis hꝫ diē ſuum et noctē ſuā, itaquoqꝫ oculus cordis habet diem ſuū. et noctem ſuaꝫ. Tresergo dies ſūt īuiſibilis lucis. qͥbus interiꝰ ſpēalis vitę curſus diſtinguit̉. Primus dies ē timor, ſcd̓us ē v̓itas. t̓cius ecaritas. Primꝰ dies ſolē ſuū hꝫ potētiā, ſcd̓s dies ſolē ſuūhꝫ ſapīaꝫ, t̓cius dies ſolē ſuū hꝫ benignitatē. Potētia ad patrem, ſapīa ad filiū, benigͥtas ꝑtinet ad ſpm̄ ſctm̄. Alij ſūtdies nr̄i quos hēmus exteriꝰ, alij quos interius hēmus. Dies nr̄i extiores et cū nolumꝰ tͣnſeunt. dies v̓o iteriores. ſi vo-lumꝰ, ꝑmanere ī eternū pn̄t. Nā de timore dn̄i d̓r qꝛ ī ſeculūſeculi ꝑmanet: de v̓itate quoqꝫ dubiū nō ē, ꝙ ꝑmanet ī et̄-nū: qꝛ et ſi in hac vitā incipiat, tunc tn̄ plena et ꝑfecta ī no-bis erit, cū ip̄e qͥ ē v̓itas poſt huiꝰ vite t̓minū manifeſtꝰ ap-parebit. De caritate iteꝫ dictū eſt. qꝛ caritas nunꝙͣ excidit.Boni dies iſti. qͥ nunꝙͣ tͣnſeunt. Nā illi dies mali ſunt, qͥ nonſolum nō ꝑmanent ſemꝑ. ſꝫ nec ad modicum ſtare pn̄t. Dehis diebꝰ ꝑ ꝓphetā d̓rHō ſicut fenū. dies eiꝰ ſicut vmbra d̓-clinauer̄t. Iſti ſūt dies quos meruit culpa illi dies quos dedit gr̄a. De ill̓ diebꝰ dixit ꝓpheta:. In diebꝰ meis īuocabo-