Li. 7.IxSi em̄ aliquādo nō erat̉. a ſeip̄o initium non habuit. ſꝫ ne-prius dici poteſt, ſi ab alio eſſe accepit: igit̉ ſi creator eſt/ſemꝑ fuit. Itē. qd̓ a ſemetip̄o eſt. nō eſſe nō poteſt. Quic-quid em̄ a ſemetip̄o eſt, huic idem eſt eē. et qd̓ eſt./ et ꝯſtatqꝛ nulla res a ſemetip̄a diuidi aūt ſeꝑari poteſt. Cui igituridē eſt eē. et id qd̓ eſt, neceſſario ſemꝑ ē: qꝛ a ſemetip̄o ſeꝑ-ari nihil p̄t Si igit̉ qͥcqͥd a ſemetip̄o e. huic idē eſt eē. et idqd̓ eſt: qͥ aliunde eē non accepit, ſeqͥtur neceſſario. vt ſemꝑſit. neqꝫ vt aliunde auferri poſſit. qd̓ aliunde datum nō ſit.Neceſſe ē ergo. vt quē creatoreꝫ credimus. hunc nec principium. nec finem habere potuiſſe cōfiteamur. Principiū em̄nō habet, qd̓ ſemꝑ fuit. nec finē ꝙ nunꝙͣ deſinit. Neqꝫ ergo ęternꝰ p̄ter ſolum creatorem eſt, neqꝫ creator niſi eternus eſſe poteſt. H anc cognitionē in rationali motu inuenimus. ꝙ ſcꝫ creatorem ęternum habemus. qui principio ca-ret/ quia ſemper fuit, finem nō patitur/ qꝛ ſemꝑ erit̉. Huiccognitioni cęteri quoqꝫ motus atteſtantur, hoc eſt aīmalis316naturalis. localis. In aīmali nanqꝫ motu ſunt ſenſus et ap-petitus. Oīs aūt naturalis appetitꝰ. in rebus explementumiuenit. neqꝫ aliqͥs eſt ordinatꝰ affectus. quē ſuꝰ effectꝰ cōſequi nō poſſit verbi gr̄a. Eſuriūt aīmantia. inueniunt qd̓comedāt, ſitiūt/ inueniunt qd̓ bibant. algent/ inueniūt quocaleant. Conſtat ergo. quia prouidētia pręceſſit, cuiꝰ conſilio ꝯciter cautum eſt, ne ꝙ nunc indigentijs preſidium de-ſit. Qui em̄ appetitus inſtituit, ip̄e appetitibꝰ alimenta preꝑauit, neqꝫ vllo modo fieri poſſet, ſi rerum euētus fortuiti eſſent, vt ſic ꝑ omnia, cunctis affectibus ſeu effectibus reſponderent. Ite in. motus naturalis probat: Sicut enim im­ em l.poſſibile eſt. vt ꝑ ſe aliquid de nichilo fiat. ſic oīno impoſſibile ē. vt ꝑ ſe aliquid augmentū accipiat. hoc eſt quod ſibiipſi dare non poteſt initium. ſibiipſi dare non poteſt incre-mentum. Quicquid enim creſcenti in augmentum veneritpręter id eſſe cōprobat̉ ꝙ ꝑ ſe priꝰ ſolū ſn̄ incremento fuit.