XILv. 6.rimum ergo hunc ordinem qui quęritur in diſcipli-nis inter hiſtoriam, allegoriā. tropologiaꝫ diuinūlectorē ꝯſiderare oportet, q̄ harū aliā ordine legēdi p̄cedat. In quo illud ad memoriā reuocare nō inutile ē.ꝙ in edificijs fieri ꝯſpicitur. vbi primū quidē fundamentūponitur, de hinc fabrica ſuꝑedificatur, ad vltimū ꝯſūmatoopere domus, colore ſuperducto veſtitur.¶ De hiſtoria .iij.ic nimirū in doctrina fieri oportet. vt videlicꝫ. priꝰhiſtoriā diſcas et reꝝ geſtaꝝ veritatē a principiorepetens/ vſqꝫ ad finem. quid geſtum ſit, a quibꝰ geſtū ſitet vbi geſtum ſit diligenter memorie cōmendes. Hęc em̄qͣtuor p̄cipue/ in hiſtoria reqͥrenda ſunt. ꝑſona, negotiumtempus. et locus. Neqꝫ ego te, ꝑfecte ſubtilem poſſe fieriputo ī allegoria, niſi prius fundatus fueris in hiſtoria. No-li ꝯtemnere minima hęc. Paulatim deficiūt, qͦ minima con-temnunt. Si primo alphabetū diſcers ꝯtenſiſſes. nūc intergrāmaticos tm̄ nomē nō haberes. Scio quoſdā eſſe qͥ ſta-tim phari volūt, fabulas ꝑſeudo apl̓is relinquēdas aiunt.Quoꝝ ſcīā formę aſini ſimilis eſt. Noli huiꝰ modi imitari.Paruis imbutus tēptabis grādia tutꝰ Ego affirmare audm L.l.Adeo nihil me vnꝙͣ q ad eruditionē ꝑtineret ꝯtempſiſſe .ſꝫmulta ſępe didiciſſe. q̄ alijs ioco/ aut deliramēto ſimilia viderentur. Memini me dum adhuc ſcolaris eēm elaboraſſevt omniū reꝝ oculis ſubiectaꝝ, aut ī vſum venientiū voca-bula ſcirē, ꝑpēdens libere rerū naturā illū nō poſſe proſeqͥ-qui earūdem noīa adhuc ignoraret. Quotiens ſophiſmatūmeoꝝ q̄ gratia breuitatis vna vel duabus ī pagina dictio-nibus ſignauerāt a memetip̄o quotidianū exegi debitū: vtetiā ſentētiaꝝ/ queſtionū/ et oppoſitionū oīm fere quas di-diceram. et ſolutōes memoriter tenerē et numerū. Cauſas aſępe informaui. et diſpoſitōes ad inuicē ꝯtrouerſijs. quodrethoris. ꝙ oratoris. qd̓ ſophiſte officium eſſet, diligenter