xxxiiiijeb .5dulcia. et eterne vitę amore plena viſa ſunt. nolo ſilentiopreterire. Oportet aūt, ut qui hanc ingreſſus fuerit viā, in o ae ꝙlibris quos legerit. diſcat, non ſolum colore dictaminis ſedvirtutū emulacōne prouocari: ut eum nontā verborū poni-poſitas aut concmnatīo ꝙͣ veritatis pulchritudo delectet.Sciat etiam, ad ꝓpoſitum ſuū non conducere, ut inam rap-tus deſiderio ſcientię/ obſcuras et profundę intelligentisſcripturas exquirat. in quibus magis occupetur, ꝙͣ edifi-cetur animus: ne ſic eum ſola lectio teneat. ut a bono oꝑevacare compellat. Criſtiano philoſopholectio exhortatōdebet eſſe non occupato. et bona deſideria paſcere/ nō necare ¶ Relatum michi aliquando memini, de quodam ſatisprobabilis vite viro. qui tanto ſanctarum ſcripturaꝝ amo.re flagrabat. ut eis continuū impenderet ſtudiū. Cūqꝫ in-dies, creſcēte ſcientia, creſceret et deſideriū eius / cepit tā-dem ſapientiam zelatus imprudenter (ſpretis ſimpliciori-bus ſcripturis) profunda quęqꝫ et obſcura rimari. atqꝫ e-nigmatibus ꝓphetarum enodandis. et miſticis ſacramentorum intellectibus vehementer inſiſtere. Sed mens hūa-na, tantum non ſuſtinens pondus. cepit mox et rei magnitudine/ et intentōis iugitate deficere. tantaqꝫ huius importunę occupatōnis cura confundi. ut non ſolum iam ab vti-libus/ ſed etiam a neceſſarijs actibus ceſſaret. Verſo ſiqui-dem euentū in contrarium. qui legere ſcripturas ad edifi-catōnem vitę ſuę ceperat. quia diſcretionis moderaminevti non nouit/ eaſdem nunc occaſionem erroris habebat.Sed miſeratōne diuina, tandem per reuelacōnem ammonitus eſt, ne amplius harum lr̄arum ſtudio incumberet. ſedſanctoꝝ patrū vitā et martirū triūphos aliaſqꝫ tales ſimplici ſtilo dictatas frequētare ꝯſueſceret: ſicqꝫ ī breui adſtatū priſtinū reductꝰ/ tantā internę quietis gratiā acciꝑemeruit, ut vere ī eo illā dn̄i vocē īpletā dicereſ. qꝛ ip̄e nr̄mlaborē et dolorem ꝯſiderās / pie nos ꝯſolari voluit, dicens: