XMILi. 2.per gramaticam/ neqꝫ ꝑ diſſertiuā. Per diſſertiuam non cō-tineret̉. cū integraliter eam conſtituant: nulla autem reseſſe poſſit ſimul integralis/ et diuiſiua ꝑs eiuſdē generis.Sicqꝫ philoſophia non omnem ſcientiam ꝯtinere videtur.Sed ſciendum ꝙ ſcientia duobus modis accipi ſolet. id eſtpro aliqua diſciplinaꝝ ſicut cū dico dialeticā eſſe ſcientiā-id eſt, artem vel diſciplinā; et pro qualibet cognitione: ſi-cut cum dico. ſcientiam habere eum qui ſcit aliquid. Ver-bi gratia. Si ſcio dialeticam ſcientiam habeo: et ſi ſcio nōtare ſcientiam: et ſi ſcio ſocratem eſſe ſofronici filium. ſciētiam habeo. Et vniuerſaliter, om̄is qui aliquid ſcit, poteſtdici ſcientiam habere. Sed tamē aliud eſt, cum dico dialetica eſt ſcientia. id eſt ars vl̓ diſciplina. atqꝫ aliud, cū dicoſcire, ꝙ ſocrates eſt ſofronici filius. eſt ſcientia. id eſt cognitio. De omni ſcientia quę eſt ars vel diſciplina. verū eſtdicere ꝙ ſit pars philoſophię diuiſiua: non autem vniuer-ſaliter dici poteſt: ꝙ omīs ſcientia/ quę eſt cognitio, parsſit philoſophię diuiſiua. Eſt tamen prorſus omnis ſcientiaſiue diſciplina, ſiue qualibet cognitio pars philoſophievel diuiſiua/ vel integralis. Diſciplia autem eſt ſcientia,que abſolutum finem habet, in quo ꝓpoſitum artis ꝑfectęexplicatur, ꝙ ſcientię inueniendi vel iudicandi nō cōuenit:quia neutra per ſe abſoluta eſt. et ideo diſciplina dici nonpoſſunt, ſed potius diſcipline. id eſt diſſertiuē Rurſū quęritur, ſi inuentio et juditium/ eedem partes ſint dialeticę etrethorice. quod inconueniens videtur. vt duo oppoſita genera eiſdem prorſus conſtituantur partibus. Dici ergo po-teſt has duas voces equocas eē ad ꝑtes dialeticę et r̄tho.rice. Vel ꝙ fortaſſis melius eſt, dicamus Inuentionē et Iu-diciū ꝓprie ꝑtes eſſe diſſertiue. et ſub his vocibꝰ vniuocari.In inferioribus tamen huius generis quibuſdam ꝓprietatibꝰ a ſe differre/ quę tn̄ differre ꝑ has voces nō diſcernūt̉:qꝛ ꝑ eas nō ſcd̓m hoc ꝙ ſpēs ꝯponūt. ſed ſcd̓m hoc ꝙ ꝑtes

Od4