L9 6ſed neſcio qͥd aliud qd̓ trunco ſuo nixū nullis ſultētādūāminiculis erigatur: maliē iā ī oībus latinis cucurbitaꝫlegi. Nō .n. fruſtra hoc puto lxx. poſuiſſe niſi qͥa et huicſimile ſciebāt. Satis me īmo plus fortaſſe ꝙͣ ſatis tribꝫepiſtolis tuis rn̄diſſe arbitror. Quaꝝ duas ꝑ Cyprianūaccepi: unā ꝑ firmū: Reſcribe quod uiſū fuerit ad nosuel alios inſtruendos. Dabo aut operā diligentioremquātū me adiuuat dn̄s ut lr̄æ quas ad te ſcribo priꝰ adte ꝑueniāt: ꝙͣ ad quēqͣ a quo latius diſꝑgantur. Fateornec hoc mihi uelle de tuis ad me qd̓ d̓ meis ad te factūiuſtiſſime expoſtulas. Tn̄ placeat nobis inuice nō tm̄ caritas: veruꝫ ēt libertas amicitiæ: ne apud me taceas uelego apud te qd̓ ī nr̄is lr̄is uiciſſim nos mouet: eo .ſ. aīoꝙ oculis dei in fraterna dilectione n̄ diſplicet: qd̓ ſi īternos fieri poſſe ſine ipſius dilectōis ꝑnicioſa offenſionenō putas: nō fiat. Illa .n. caritas quā tecū hr̄e uellē profecto maior ē: ſꝫ meliꝰ hæc minor ꝙͣ nulla eſt.¶ Epiſtola ſci Auguſtini ep̄i ad beatū Hieronymū expoſiiōem petentis de eo qd̓ ſcribitur in canonica Iacobi.Si quis totā lege obſeruauerit: offendit aūt iuno factꝰeſt oīuꝫ reus: ubi plurima tractat de cōnexione uirtutūac uitioꝝ ſcd̓m phoꝝ catholicoꝝqꝫ ſentētias.Dod ad te ſcripſi honorāde mihi in xp̄o frHieronyme quærēs de aīa humana ſi naſcentibus ſingulis nouæ ſingulæ nc̄ uſquemētū gre xp̄i ēt ī infantibus recenter natis ſoluēdū eēfiūt ubi pc̄i uinculū cōtrahunti qd̓ ꝑ ſacranon dubitamꝰ cū ī n̄ paruū uolum procederet: nolui ulla alia onerare q̄ſtione: ſꝫ quod urget acriꝰ multo minuſeſt negligēdū. Proin̄ q̄ro et ꝑ dūm obſecro ut exponaſmihi qd̓ multis exiſtimo profutuꝝ. Aut ſi iā uel abs teuel ab alio aliquo expoſitum habes dirigas nobis qūoaccipiēdū ſit qd̓ in epiſtola apoſtoli Iacobi eſt. Quicūqꝫenī totā lege ſeruauerit: offendat aut in uno: factus eſtoīum reus. Quæ res talis ac tanta eſt ut quod hinc tibinon iam olim ſcripſi me multum pœniteat. De agendanāqꝫ præſenti uita qūo perueniamꝰ ad uitam æternā nͥde præterita ꝑſcrutanda quā penitꝰ demerſit obliuio: ficuti eſt illud qd̓ de aīa quærendū putaui: hæc uertitur q̄ſtio. Elegāter aūt dictū eſſe narratur quod huic rei ſatisapte conuenit. Cū quidā ruiſſet in puteū: ubi aqua tātaerat ut eū magis exciperet ne moreretur: ꝙͣ ſuffocaret:ne loq̄retur acceſſit aliꝰ: eoqꝫ uiſo āmirās ait. Qūo huccecidiſti: Obſecro inqͥt cogita qūo hinc me liberes: nonqūo huc cecideri q̄ras. Ita qm̄ fatemur et fide catholica tenemꝰ de reatu pc̄i tanꝙͣ de puteo ēt paruuliꝰ ifatisaīaꝫ xp̄i gr̄a liberandā ſatis ē ei qd modū quo ſalua fiatnouimꝰ et ſi nūꝙͣ qūo ī malum illud deuenerit nouerimꝰ. Sed ideo putaui eſſe quærēdū ne forte ex illis opinionibus īcarnationis aīæ aliquā teneamꝰ incautiꝰ quæliberandā prorſus aīaꝫ paruuli contradicat: negans eaꝫeſſe in iſto malo. Hoc igr̄ firmiſſime retento qd̓ aīa parnuli de reatu pc̄i liberāda eſt nec alio mō liberāda niſigr̄a dei ꝑ ieſū xp̄m dn̄m nr̄uꝫ. Si poſſumꝰ ēt ipſius mali cauſā et originē noſſe uaniloquis n̄ diſputatoribus: ſꝫlitigatoribꝰ paratiꝰ inſtructiuſqꝫ reſiſtimus. Ii aūt nonpoſſumꝰ: n̄ qꝛ miſeriæ latet principiū: iō pigreſcere miſericordiæ dꝫ officiū. Aduerſus eos aūt qui ſibi uidenturſcire quod neſciunt hoc tutiores ſumus ꝙ hanc ignorātiā noſtrā n̄ ignoramus. Aliud eſt .n. qd̓ neſcire malū ē:aliud qd̓ ſciri uel nō pōt uel n̄ opꝰ eſt: uel ad uitā quamquærimus indifferens eſt. Hoc eſt uero qd̓ de lr̄is apoſtoli Iacobi nc̄ reqͥro in hac ipſa qua uiuimꝰ et ut ſemꝑuiuamꝰ deo placere ſtudemꝰ actōe uerſatur. Qūo ergointelligēduꝫ eſt obſecro te qͦcūqꝫ totā legē obſeruaueritoffendat aūt ī uno factꝰ ē oīm reꝰ. Ita ne qͥ furtū feceritImmo uero qͥ dixerit diuiti hic ſede. pauꝑi aūt tu ita illic: et homicidii et adulterii et ſacrilegireus eſt. Quod ſinon eſt qūo qui ī uno offendit factus eſt oīuꝫ reꝰ. An illud quod dixit de diuite et pauꝑe ad iſta n̄ p̄tinet quorum ſi qͥs in uno offenderit fiet oius reꝰ. Sed recolēdūeſt vn̄ uenerit iſta ſn̄ia. et quæ illam ſuꝑiorem peperintquibuſqꝫ connexa dependeat. Fratres mei nolite inquitin ꝑſonaꝝ acceptiōe hr̄e fidē dn̄i nr̄i ieſu xp̄i gloriæ. Eteniꝫ ſi introierit ī cōuētu nr̄o uir aureū anulum hn̄s inueſte candida: ītroierit aūt et pauꝑ ī ſordido habitu: etintēdatis ī eum qͥ īdutus ē ueſte p̄clara: et dicatis ei tuſede hic bene. Pauꝑi aūt dicatis tu ſta illic aut ſede ſubſcabello pedū meoꝝ nōne iudicatis apud uoſmetip̄oset facti eitis iudices cogitationū īiquaꝝ. Audite fratresmei dilectiſſimi. Nōne deus elegit pauperes ī hoc mūdo: diuites ī fide et hæredes regni: quod repromiſit dediligentibus ſe? Uos aūt exhonoraſtis pauꝑē. Propterillū .ſ. cui dictū eſt tu ita illic: cuꝫ hn̄ti anulū aureū dictūeſſet tu ſede hic bene. Ac dein̄ ſequitur eandē ipſaꝫ ſententiā latius uerſans et explicans. Nonne īquit diuitesper potētiaꝫ opprimunt uos: et trahunt ad iudicia. Nōne ipſi blaſphemant bonū nom̄ qd̓ īuocatū eſt ſuꝑ uosSi qͥdem legem ꝑficitis regalem ſecundum ſcripturaꝫ.Diliges proximum tuum ſicut te ipſum benefacitis. Siautem perionas accipitis peccatum operamini redarguti a lege quaſi tranſgreſſores. Dide quemadmodū tranſgreſſores legis appellat: qui dicūt diuiti ſede hic: et pauperi ſta illic. Un̄ ne putarent cōtēptibile eſſe pc̄m ī hacuna re legem trāſgredi ſecutus adiunxit. Quicūqꝫ autētotā legem ſeruauerit: offendat aūt ī uno factꝰ eſt oīumreus. Qui .n. dixit n̄ mechaberis: dixit: et n̄ occides: qd̓ſi nō occidis moccharis aūt factus eſt tranſgreſſor legisPropter hoc quod dixerat redarguti a lege quaſi tranſgreſſores. Quæ cuꝫ ita ſit cōſequēs uidetur niſi alio mōītelligēdum on̄datur ut qͥ dixerit diuiti ſede hic: et pauperi ſta illic huic n̄ honorē quē illi deferens et idolatraet blaſphemꝰ et adulter et homicida et ne quod lōguꝫeſt cūcta commemorē reus oīum criminum iudicāduseſt. Offendēs qͥppe in uno factꝰ eſt oīum reus. At eniꝫqͥ unam uirtutem habet omēs habet: et qͥ unam n̄ habꝫnullam habet. Hoc ſi uerū eſt cōfirmatur iſta ſētētia: ſedego eam exponi uolo n̄ cōfirmari: quæ per ſeipſa apudnos oībus philoſophoꝝ auctoritatibus firmor eſt: etillud quidem de uirtutibus et uitiis ſi ueraciter qꝛ nō ēcōſequēs ut ꝑꝑ hoc oīa pc̄a ſit paria. Nam illud de īſeparabilitate uirtutum niſi forſitan fallor tamē ſi uerummemini quod uix memini omnibus philoſophis placuit qͥ eaſdem uirtutes agendæ uitæ neceſſarias eſſe dixerunt. Hoc autem de parilitate peccatorum ſoli ſtoici auſi ſunt diſputare contra omnem ſenſum generis humani quam eorum uanitatem ī Iouiniano illo qui in hacſententia ſioicus erat. In aucupandis autem et defenſadis uoluptatibus epicureus de ſcripturis ſanctis dilucidiſſime cōuiciſti. In qua tua ſuauiſſima et præclariſſimadiſputatione ſatis euidenter apparuit non placuiſſe aucͣtoribus noſtris uel ipſi potius quæ per eos locuta eſtueritati. Omni a paria eſſe peccata. Quomodo autemfieri poſſit ut etiam ſi hoc de uirtutibus uerum eſt: nontamen ideo cogamur fateri æqualitatem omnium peccatorum quantum poſſum adiuuante domino aperireconabor. Quod ſi effecero approbabis: ubi cauſæ defuero tu ſupplebis. Certe hic perſuadēt qui unam uirtutēhabuerit habere oēs et oēs deeſſe cui una defuerit qͥdprudētia nec ignaua nec īiuſta nec ītēperās poteſt eſſe.Nā ſi aliquid horum fuerit prudentia nō erit Porroſiprudentia tunc erit ſi et fortis et iuſta et tēperans ſit pro