L8 8culpandus eſt quiſqꝫ ſi diſpenſatiue approbandus. Rogo te mentiatur ubi legerit qui hoc putat quia et in hocmagna quæſtio ē: ſit ne aliquando mentiri uiri boni immo uiri chriſtiani qualibus dictum eſt ſit in ore ueſtro ēeſt: non nō ut nō ſub iudicio decidatis et qui fide audiūtperdes omnes qui loquūtur mendatiū. ſed hæc ut dixiet alia et magna quæſtio ē. Eligat quod uoluerit qui hocexiſtimat ut mentiatur dum tamē ab ſcribētibus auctoribus ſanctaruꝫ ſcripturarū et maxime canonicarum incōcuſſe credatur et defendatur abeſſe oīno mēdatiuꝫ ne diſpenſatores Chriſti de quibus dictuꝫ eſt Hic iam quæritur inter diſpenſatores ut fidelis quis inueniatur: tanꝙͣmagnū aliquid ſibi fideliter didiciſſe uideantur pro ueritatis diſpenſatione mentiri: cū ipſa fides in latino ſermone ab eo dicatur appellata quia fit quod dicitur. Vbi ātſit quod dicitur mentiēdi utiqꝫ nō eſt locus. Fidelis igitur diſpenſator apoſtolus paulus proculdubio nobis exhibet in ſcribendo fideꝫ: quia ueritatis diſpēſator erat n̄falſitatis ac per hoc uerū ſcripſit uidiſſe ſe Petrum nonrecte ingredientē ad ueritatē euangelit: eiqꝫ in facieꝫ reſtitiſſe: ꝙ gentes iudaizare cōgeret. Ipſe uero petrus qd̓a Paulo fiebat utiliter libertate caritatiſ ſācta ac benignapietate humilitatis accepit: atqꝫ ita rartus et ſanctius exemplū præbuit poſteris: quo nō dedignarētur ſicubi forte recti tramiteꝫ reliquiſſent etiā a poſterioribus corrigiꝙͣ Paulus quo confidēter auderent etiam minores maioribus pro defendenda euangelica ueritate ſalua fraterna caritate reſiſtere. Nā cum ſatius multo ſit a tenendoitiner in nullo ꝙͣ in aliquo declinare: multo eſt tamē mirabilius et laudabilius libenter Accipere corrigentē quāaudacter corrigere deuiantē. Laus itaqꝫ iuſtæ libertatisin paulo et ſanctæ humilitatis in Petro quātū mihi promodulo meo uidetur magis fuerat aduerſus calūnianteꝫ Porphyriuꝫ deſendenda ꝙͣ ut ei daretur obtrectandi maior occaſio qua multo mordatiuſ crimīaretur chriſtianos fallaciter: uel ſuas litteraſ ſcribere: uel dei ſui ſacramenta portare flagitas a me ut aliquē ſaltē unum on̄dam cuius in hac re ſententiaꝫ ſim ſecutus cuꝫ tu tā plures noīatim cōmemoraueris: qui te in eo quod a ſtruispræceſſerunt petens ut in eo ſi te reprehendo errantempatiar te errare cuꝫ talibus. Quorū ego fateor nemineꝫlegi. Sed cuꝫ ſint ferme ſex uel ſeptē horū quatuor auctoritatē tu quoqꝫ infringis. Naꝫ Laodicenū cuius nomen taces de eccleſia dicis nuper egreſſuꝫ. Alexandrūauteꝫ uetereꝫ hæreticū Grigenē uero ac didymū reprehenſos lego abſte in recentioribus opuſculis tuis: et nōmediocriter nec de mediocribus quæſtionibus quāuisQrigenē mirabiliter ante laudaueris: Cuꝫ his ergo errare puto: quia nec te ipſe patieris ꝙͣuiſ hoc proinde dicatur ac ſi in iſta ſententia non errauerint. Nam quis eſt qͥſe uelit cum quolibet errare Tres igitur reſtant Euſebiꝰemiſenus. Theodorus heracleotes et quem paulo poſtcōmemoras Ioānes qui duduꝫ in pontificali gradu cōſtantinopolitanam rexit eccleſiam. Porro ſi quæras uelrecolas quid hinc ſēſerit noſter Imbroſius quid noſteritidem Cyprianus inuenies fortaſſe nec nobis defuiſſequos in eo quod aſſerimus ſequeremur: quāquaꝫ ſicutpaulo ante dixi tātūmodo ſcripturis canonicis hanc īgenuam debeaꝫ ſeruituteꝫ. qua eas ſolas ita ſequar ut cuꝫſcriptores earuꝫ nihil in eis oīno erraſſe: nihil fallaciterpoſuiſſe non dubiteꝫ. Proinde cuꝫ quæro tertiū: ut treſetiam ego tribus opponā: poſſeꝫ quideꝫ ut arbitror facile reperir̄ ſi multa legiſſeꝫ. Verūtamē ipſe mihi pro hisoībus: īmo ſupra hos omnes apoſtolus Paulus occurrit. Ad ipſuꝫ confugio ad ipſuꝫ ab omnibus qui aliud ſētiūt litteraruꝫ eius iractatoribus prouoco ipſum interrogās: appello et requiro in eo ꝙ ſcripſit ad Galathas uidiſſe ſe Petrum non recte ingredientem ad ueritatē euāgelii eiqꝫ in faciem propterea reſtitiſſe: ꝙ illa ſimulatiōegentes iudaizare cōgebat: utruꝫ uerum ſcripſerit: an forte neſcio qua diſpenſatiua falſitate mentitus ſit et audioeum paulo ſuperius in eiuſdem narrationis exordio religioſa uoce mihi clamantem Quæ autem ſcribo uobisecce coraꝫ deo quia non mentior Dent ueniaꝫ quilibetaliud opinantes ego magis credo tanto apoſtolo ī ſuiset pro ſuis litteris iuranti ꝙͣ cuiqꝫ doctiſſimo de alienislitteris diſputanti. Nec dici timeo ſic Paulum defender̄quot non ſimularit errorē iudæorū: ſed uere fuerit in errore: quoniam neqꝫ ſimulabat errorē qui libertate apoſtolica ſicut illi tempori congruebat uetera illa ſacramenta ubi opuſ erat agendo cōmendabat ea nō ſathanæ uerſutia decipiendis hominibus: ſed dei prouidētia abrenūciandis rebus futuris propheticæ conſtituta. Nec uerefuerat in errore iudæorum qui non ſolum nouerat: ſedetiam inſtanter et acriter prædicabat eos errare qui putabant gentibus imponenda: uel iuſtificationi quorūcūqꝫfidelium neceſſaria. Quod autem dixi eum eſſe factumtudris tāꝙͣ iudxum: et tāꝙͣ gentileꝫ gentilibus: nō mētiētis aſtu ſed cōpatientis affectu: quēadmoduꝫ dixeriꝫparuꝫ mihi uiſus es attendiſſe īmo ego fortaſſe non ſatis hoc explanare potuerim neqꝫ eniꝫ hoc ideo dixi qmiſericorditer illa ſimulauerit: ſed quia nō ea ſic ſimulauit: quæ faciebat ſimilia iudris: quēadmoduꝫ nec illa q̄faciebat ſimilia gentibꝰ quæ tu quoqꝫ cōmemoraſti atqꝫin eo me: quod non ingrate ſateor adiuuiſti: Cum enimabſte quæſiſſē in epiſtola mea quomodo putaretur ideofactus iudeis tanꝙͣ iudæus quia fallaciter ſuſcepit ſacramenta iudæoruꝫ: cū de gentibus tāꝙͣ gentilis factus ſit:nec tamen ſuſceperit fallaciter ſacrificia gentiuꝫ: tu reſpūdiſti in eo factuꝫ gentibus tāꝙͣ gentileꝫ ꝙ præputiuꝫ receperit: ꝙ indifferenter permiſerit ueſci cibis quos damnāt iudxi Ubi quæro utrū et hoc ſimulate fecerit. Quodſi abſurdiſſimuꝫ atqꝫ falſiſſimū ē: ſic ergo et illa in quibꝰiudæoruꝫ conſuetudini congruebat libertate prudenti: n̄neceſſitate ſeruili aut ꝙ eſt indignius diſpenſatione fallaci potiuſꝙͣ fideli. Fidelibus eniꝫ de his qui cognouerūtueritatē ſicut ipſe teſtatur niſi forte et hic fallit omnis cratura dei bona eſt: et nihil abiiciendū quod cuꝫ gratiaꝝactione accipitur Ergo et ipſi paulo non ſoluꝫ uero ueꝝetiam diſpenſatori maxime fideli non ſoluꝫ agnitori ueruꝫ etiā doctori ueritatis omnis utiqꝫ in cibis creaturadei non ſimulate ſed uere bona erat. Cur igitur nihil ſimulate ſuſcipiendo ſacrorum cerimoniarūqꝫ gentiliuꝫ:ſed de cibis et præputio ueruꝫ ſentiendo et docendo intanꝙͣ gentilis factus eſt gentibus ei non potuit fieri taꝫꝙͣ iudris iudæus niſi fallaciter ſuſcipiendo ſacramentaiudæoruꝫ. Cur oleaſtero inſerto ſeruauit diſpenſationisfidem ueracem et naturalibus ramis non extra: ſed ī arbore conſtitutis neſcio quod diſpenſatoriæ ſimulationisuelamen obtendit. Eur factus tanꝙͣ gentilis gentibusquod ſentit docet quod agit ſentit. Factus auteꝫ tāꝙͣ iudæus iudxis: aliud claudit in pector: aliud pronit ī uerbis in iactis in ſcriptis. Sed abſit hoc ſapere. Otriſqueenim debebat caritatem de corde puro et conſcientia bona et fide non ficta ac per hoc omnibus omnia factuseſt ut omnes lucrifaceret nō mentientis aſtu: ſed compatientis affectu ideſt non omnia mala hominū fallaciteragendo: ſed aliorum omnium malis omnibus tanꝙͣ ſiſua eſſent miſericordes medicinæ diligentiam procurando. Cum itaqꝫ illa teſtamenti ueteris ſacramenta: etiamſibi agenda minime recuſabat nō miſericorditer fallebatſed omnino non fallens atqꝫ hoc modo a domino deoilla uſqꝫ ad certi temporis diſpenſationem iuſſa eſſe: cōmendans a ſacrilegis ſacris gentium diſtinguebat. Tuncautem non mentientis aſtu ſed compatientis afecctū ſudæis tamꝙ iudxus fiebat: quando eos ab illo errore: