et reſurrectionem domini reuelata eſt: amiſerant tanꝙͣuitaꝫ officii ſui. Derumtamē ſicut defuncta corpora neceſſario deducēda erant quodaꝫ modo ad ſepulturā: necſimulate: ſed religio ſe non auteꝫ deſerenda cōtinuo uelmimicoruꝫ obtrectationibus tāꝙͣ canuꝫ morſibus proicienda. Proinde auteꝫ quiſquis chriſtianoruꝫ quāuisſit ex iudæis ſimiliter ea celebrare uoluerit: tāꝙͣ ſopitostineres ſeruans: non erit pius deductor uel baiulus cor Ꝙporis: ſed ip̄ius ſepulturæ uiolator. Fateor ſane ī eo qd̓epiſtola mea cōtīet. quod ideo ſacramēta iudæorū Paulus celebranda ſuſceperat: cuꝫ iaꝫ chriſti eſſet apoſtolusut doceret non eſſe pernicioſuꝫ his qui ea uellent ſicut aparētibus per legeꝫ acceperāt cuſtodire: minus me pofuiſſe illo duꝫtaxat. tempore quo primum fidei gratia reuelata eſt. Tunc eniꝫ hoc nō erat pernicioſuꝫ progreſſuuero tēporis erat pernicioſuꝫ niſi illæ obſeruationes abōnibus chriſtianis deſererentur ne ſi tūc fierent non diſcerneretur deꝰ qd populo ſuo ꝑ moyſen præcepit ab eoquod in tēplis dæmonioruꝫ ſpiritus īmundus inſtituit.Proinde potius culpanda eſt negligentia mea quia hocnō addidi quā obiurgatio tua Deruꝫ tamē lōge ātequālitteras tuas accepiſſeꝫ ſcribens cōtra fauſtuꝫ manichaūquomodo eūdeꝫ locū ꝙͣuis breuiter explicaueri et hocillic nō p̄termiſerim: et legere potuerit ſi nō dedigneturIlitudiaubenignitas tua: et a cariſſimis noſtriſ per quos hæc ſcripta nūc miſi quomodo uolueris tibi fides fiat. illud meante dictaſſe. Oihiqꝫ de aīo meo credo quod coramdeo loquēs iure caritatis expoſco: nūꝙͣ mihi uiſuꝫ fuiſſe etiaꝫ nūc chriſtianos ex iudæis factos ſacramēta illauetera quolibet afectu: quolibet aīo celebrare debere.aut eis ullo modo licere: cum illud de paulo ſemper itaſenſeriꝫ ex quo mihi illiuſ litteræ mihi īnotuerunt: ſicutnec tibi uidetur ullo modo hoc tēpore cuiꝙͣ iſta eē ſimulanda: cuꝫ hoc feciſſe apoſtolos credas. Proīde ſicut tuxtipareriecōtrario loqueris: et licet reclamāte ſicut ſcribis mūdouū yrrutus tmntimſumalibera uoce pronūcias cerimonias iudæoruꝫ et pernicioſas eſſe et mortiferas chriſtianis et quicūqꝫ eas obſeruau priuſſuumuerit: ſiue ex iudxis: ſiue ex gētibus: eū ī barathruꝫ diaboli deuolutuꝫ: ita ego hāc uoceꝫ tuaꝫ omnino cōfirmoet addo. Quicūqꝫ eas obſeruauerit: nō ſoluꝫ ueraciter:mriuie edttrm: ſpuma ꝑueruꝫ etiaꝫ ſimulate: euꝫ in barathruꝫ diaboli deuolutūQuid quæris āplius: Sed ſicut tu ſimulationē apoſtolo..xx.xiixxxpy ijliruꝫ ab huius tēporis ratione ſecernis: ita ego apoſtolituxux npoſipauli ueraceꝫ tunc ī his oībus cōuerſationem ab huiustēporis quāuis minime ſimulata cerimōiaruꝫ iudaicarūobſeruatione ſecerno quoniam tunc fuit approbanda:nūc deteſtāda. Ita quāuis legerimus Lex et prophetæuſqꝫ ad Ioāneꝫ baptiſtaꝫ et quia propterea quærebantiudxi chriſtuꝫ īterficere: quia nō ſoluꝫ ſoluebat ſabbatū:ſed et patreꝫ dicebat deū æqualeꝫ ſe faciēs deo et quiagratiā pro gratia accipimus: et quōiā lex per moyſē data eſt: gratia auteꝫ et ueritas per ieſuꝫ chriſtuꝫ facta eſt:et per Hieremiaꝫ eſt prōiſſuꝫ deuꝫ daturuꝫ teſtamētuꝫ:nouuꝫ dn̄i iuda nō ſecūduꝫ teſtamentuꝫ quod diſpoſuitpatribus eoruꝫ: nō tamē arbitror ipſuꝫ dn̄uꝫ fallaciter aparētibus circūciſuꝫ. Aut ſi hoc propter ætatē minie prohibebatur: nec illud arbitror euꝫ dixiſſe fallaciter leproſo: queꝫ certe nō illa per moyſē præcepta obſeruatio: ſꝫipſe mūdauerat. Hade et oſffer pro te ſacrificiuꝫ: quodpræcepit moyſes ī teſtioniuꝫ illis. Nec fallaciter aſcēditad dieꝫ feſtuꝫ uſqzadeo nō cauſa oſtētationis coraꝫ hōtnibus ut nō euidēter aſcēderit: ſed latēter. At eniꝫ dixitideꝫ apoſiolus. Ecce ego Paulus dico uobis quia ſi circūcidāini chriſtus uobis nihil proderit. Decepit ergo Timotheuꝫ et fecit et nihil prodeſſe chriſiuꝫ. An quia fallaciter factuꝫ eſt ideo nō obfuit. At ipſe hoc nō poſuit: necait. Si circūcidāini ueraciter ſicut nec fallaciter: ſed ſineulla exceptiōe dixit. Si circūcidamini chriſtus nobis niLA 7hil proderit. Sicut ergo tu uis hic locuꝫ dare ſententiætuæ ut ueliſ ſubitelligi niſi fallaciter: ita nō īpudēter flagito ut etiaꝫ nos illic ītelligere ſinas eis dictuꝫ ſi circūcidamini qui propterea uolebāt circūcidi ꝙ aliter ſe putabātī chriſto ſaluos eſſe nō poſſe. Hoc ergo aīo hac uolūtate: iſta ītētione quiſquis tunc circūcidebatur chriſtus eioīno nihil proderat: ſicut alibi aperte dicit. Naꝫ ſi per legem iuſticia ergo Chriſtus gratis mortuus eſt. hoc declarat et quod ipſe cōmemoraſti euacuati eſtis a chriſtoQui ī lege iuſtificamini a gratia excidiſtis Illos itaqꝫ arguit qui ſe iuſtificari ī lege credebāt: non qui legitima illa ī eiuſ honoreꝫ a quo mandata ſunt obſeruabāt intelligentes et quia p̄nūciādæ ueritatis rōne mandata ſint: etquouſqꝫ debeāt perdurare. Unde eſt illud quod ait. Siſpiritu ducimini non adhuc eſtis ſub legē. Unde uelutcolligis apparere qui ſub lege eſt nō diſpenſatiue ut noſtros putas uoluiſſe maioreſ: ſed uere ut ītelligo ego eūſpirituꝫ ſanctuꝫ non habere. Magna mihi uidetur quæſtio. Quid ſit eſſe ſub lege ſic quemadmoduꝫ apoſtolusculpat. Neqꝫ hoc enī euꝫ propter circūciſionē arbitrodicere aut propter illa ſacrificia quæ tunc facta a patribnunc a chriſtianis nō fiunt et cætera huiuſmodi: ſed hocipſuꝫ etiaꝫ quod lex dicit non cōcupiſces quod fatemurcerte chriſtianos obſeruare debere atqꝫ euangelica illuſtratione maxīe prædicari: legem dicit eſſe ſanctā: et mādatum ſanctum et iuſtum ei bonum. Deinde ſubiungitQuod ergo bonum eſt mihi factum eſt mors. Abſit: ſꝫpeccatum ut appareat peccatum: per bonuꝫ mihi operatum eſt mortem: ut fiat ſupra modum peccatorum autpeccatum per mandatum. Quod auteꝫ hic dicit peccatūper mandatum ſupra moduꝫ fieri. hoc alibi lex ſubintrauit ut abundaret delictuꝫ. Obi autem abundauit delictūſuperabundauit gratia. Et alibi cuꝫ ſuperius de diſpenſatione gratiæ loqueretur quod ipſa iuſtificet: uelut interrogatus ait. Quid ergo lex: Atqꝫ huic interrogationi cōtinuo reſpondit. Præuaricationis gratia poſita eſt dōecueniet ſemen cui promiſſuꝫ eſt. Hos ergo damnabiliterdicit eſſe ſub lege quos reos facit lex: non implentes legem: dum non intelligēdo gratiæ beneficiuꝫ: ad faciēdadei præcepta quaſi de ſuis uiribuſ ſuperba elatione præſumūt Plenitudo eniꝫ legiſ caritas: Caritas uero dei diſfuſa eſt in cordibus noſtris nō per nos ipſoſ ſed per ſpirituꝫ ſanctuꝫ qui datus eſt nobis. Sed huic rei quantūſatis eſt explicandæ prolixius fortaſſe et ſui proprii uoluminis ſermo debetur. Si ergo iltud quod lex ait. Nōconcupiſces ſi humana infirmitas gratia dei adiuta nonfuerit: ſub ſe reuꝫ tenet: et præuaricatoreꝫ potius dānatꝙͣ liberat peccatoreꝫ quanto magis illa quæ ſignificationis cauſa precepta ſunt circūciſio et cætera: quæ gratiareuelatione latius īnōteſcente neceſſe fuerat aboleri: iuſtificare nemineꝫ poterant: Non tamen ideo fuerant tāꝙͣ diabolica gentium ſacrilegia damnanda: etiam cuꝫ ipſa gratia iam inciperet reuelari. quæ umbris talibus ſuerat p̄nunciata: ſed permittenda paululum eis maxime qͥex illo populo cui data ſunt uenerant: poſtea uero tāꝙͣcum honore ſepulta ſunt: a chriſtianis omnibus irreparabiliter deſerenda. Hoc autem quod dicis non diſpenſatiue ut noſtri uoluere maiores: quid ſibi uult oro te.Aut enim hoc eſt quod ego apello officioſum mendatium ut hæc diſpenſatio ſit officium uelut honeſte mentiēdi: aut quid aliud ſit omnino non uideo: niſi forte addito nomine diſpenſationis: ſit ut mendatium non ſit mēdatium. Quod ſi abſurdum eſt: cur ergo non aperte dicis officioſuꝫ mendatium deſendendum. Niſi forte nōmen te mouet: quia non tam uſitatum eſt in eccleſiaſticis libris uocabulum officii: quod Ambroſius noſter n̄timuit qui ſuos quoſdaꝫ libros itilium p̄ceptionuꝫ plenos de officiiſ uoluit appellare. An ſi officioſe mētiaturS. 2.