L8et quēadmodum uel quod iactitat uel quod a quibuſdam fortitan creditur in ſiniſtris armis deputes? Quibus nō minus ꝙͣ dextris contra diabolum dimicatur.Derūtn̄ illuꝫ maluerim aliquo modo mitiorē ꝙͣ te iſtomodo armatioreꝫ. Hoc magnū et triſte miraculū eſt examicitiis talibus ad has inimicitias ꝑueniſſe. Letū eritet multo maius ex inimicitis talibus ad priſtinā cōcordiā reuertiſſe.¶ Auguſtini ad præſidiū rogantis. Ut prxſcriptā epiſtolāfacto Hieronymo cōtra ſe cōmoto trāſmittat.Omino beatiſſimo et merito uenerandofri et cōſacerdoti p̄ſidio Auguſtinª in dn̄oſalutē. ſicut præſens rogaui ſyncæritatemtuā: nūc quoqꝫ cōmoneo ut litteras measſancto fratri et cōp̄ſbytero nr̄o Hieronymo mittere nōgraueris. ut aūt nouerit caritas tua quēadmodū ēt tuilli pro mea cā ſcribere debeas: niſi exēplaria litterarumet meaꝝ ad ipſum: et ad me ipſius. Quibus lectis protua ſancta prudentia facile uidebis et modū meū: quemſeruandum putaui: et motū eius quē non fruſtra timui.Aut ſi ego quod n̄ debui aliqͥd ſcripſi: nō ad illū de me:ſed ad me ipſū potius fr̄na dilectōe mitte ſermonē: quocorrectus petā ut ignoſcat: ſi meā culpā ip̄e cognouero¶ Beati Hieronymi poſt acceptā ſatiſfactiōem mitiꝰ Auguſtino reſcribentis de acriori deſenſione ſuæ expoſitionis in galathas ſe excuſantis: et deinceps ad mutuamcaritatem exhortantis.Omino uere ſācto et beatiſſimo papx auguſtino hieronymus ī chriſto ſalutē. Cū aſancto fratre nr̄o. Firmo ſolicite quærereꝫquid ageres: ſoſpiteꝫ te lætꝰ audiui. Rurſum eum tuas litteras non dico ſperarem ſed exigeremneſciente te de Aphrica profectū eſſe ſe dixit. Itaqꝫ reddo tibi per euꝫ ſalutatōis officia qui te unico amore cōplectitur: ſimulque obſecro ut ignoſcas pudori meo qd̓diu ut reſcriberem p̄cipienti negare non potui: nec egotibi: ſed cauſæ cauſa rn̄dit. Et ſi culpa eſt rn̄diſſe. Quæiout pacienter audias: multo maior eſt prouocaſſe: ſed faceſant iſtiuſmodi querimoniæ: ſit inter nos pura germanitas et deīceps non q̄ſtionū: ſed caritatis ad nos ſcripta mittamus: ſancti fratres qui nobis cum dn̄o ſeruiuntafatim te ſalutant: ſanctos qui tecum xp̄i leue iuguꝫ trahunt præcipue ſanctum p̄cipiendum papam alipium utmeo obſequio ſalutas p̄cor incolumē te et memoremmei. Chriſtus deus noſter tueatur omnipotēs dn̄e uereſancte et beatiſſime papa ſi legiſti librum explanationuꝫin Ionā puto ridiculam cucurbitæ ꝙ non recipies quaſtioneꝫ ſinaūt amicus qui primus me gladio petiit ſtilorepulſus eſt ſit humanitatis tuæ atqꝫ iuſticiæ accuſanteꝫreprehendere non rn̄denteꝫ. In ſcripturarum ſi placetcampo ſine noſtro inuicem dolore ludamus.¶ Auguſtini ad beatū hieronymū epiſtola prioꝝ omniuꝫrn̄ſiua: ī qua ſuā ſn̄iaꝫ tuetur on̄dēs nō diſpēſatoriā autſimulatā: ſꝫ dignā et uerā fuiſſe petri rp̄heſionē a pauloRioribus contra ſe pro expoſitōe apoſtolicæ reprehenſionis a beato HieronymoIſcriptis epiſtolis et illius cōmētario rn̄detcōfirmās uerā fuiſſe reprehēſionē petri n̄diſpenſatoriā: et ſimulatā in qua dicit cōtra Porphyriūiuſtā libertatē in defenſione euangelii in paulo: et ſāctāhumilitatē in Petro cōm̄dari. In uno tn̄ Hieronymoconſentiens aīqꝫ confirmans ſicut ab initio primitiis iudxorum legalia fuiſſe ꝑmiſſa ſine ſpe ſalutis ſic tēporisprogreſſu et reuelata fidei gratia tā iudxis ꝙͣ gentibusconuerſis effecta mortiferaEpiſtola de qu ain argumento ut ſupra.Omino dilectiſſimo et in xp̄i uiſceribushonorando ſc̓o fratri et cōp̄ſbytero hieronymo Auguſtinus in dn̄o ſalutē. Iāpridētuæ caritati prolixā epiſtolā miſi rn̄dēs illituæ: quaꝫ per ſanctum filium tuum Aſterium nunc iamnon ſolum fratrem uerum ēt collegaꝫ meum miſiſſe terecolis: quæ vtrū ī manus tuas peruenire meruerit adhuc neſcio: niſi quod per fratrē ſynceriſſimum. Firmūſcribis ſi ille qui me primum gladio petit ſtilo repulſuseſt ut ſit humanitatis mex atqꝫ iuſticiæ accuſantem reprehendere non rn̄dentē. Hoc ſolo tenuiſſimo indicioutcunqꝫ coniicio te legiſſe illam epiſtolam meam. in eaquippe deploraui tantā inter uos diſcordiā extitiſſe dequoꝝ tanta amicitia quaque uerſum eam fama difinderat caritas fraterna gaudebat. Quod non feci rep̄hedendo in aliquo germanitatem tuā: cuius in ea re aliquamculpam me cognouiſſe non auſus ſum dicere: ſed dolēdo humanā miſeriā: cuius in amicitiis mutua caritateretinendis quātalibꝫ illa ſit incerta permanſio eſt. Heꝝillud malueram tuis noſſe reſcriptis utrum mihi ueniāquam popoſceraꝫ dederis: Quod mihi apertius ītimaricupio: quāuis hilarior quidam nultus litteraꝝ tuarumetiam hoc me īpetraſſe ſignificare uideatur: ſi tn̄ poſt lectam illam miſſæ ſunt: quod in eis minime apparet. Petis uel potius fidutia caritatis iubes ut in ſcripturarumcampo ſine noſtro inuicem dolore ludamus. Et quideꝫquātuꝫ ad me attinet ſerio nos iſta ꝙͣ ludo agere mallēꝙ ſi hoc uerbum tibi propter facilitatem pouere placuitego fateor maius aliquid expeto a benignitate uiriumtuarum prudentiaqꝫ tam docta et ocioſa annoſa: ſtudioſa: ingenioſa: diligentia. Hæc tibi non tm̄ do ante ueruꝫetiam dictante ſpiritu ſancto ut in magnis et laborioſisquæſtionibus nō tanꝙͣ ludentem in campo ſcripturaꝝ:ſed in montibus anhelantem adiuuēs: Si autem propter hilaritatem quaꝫ eſſe inter cariſſimos diſſerentes decet putaſti dicendum eſſe ludamus: ſiue illud apertuꝫ etplanum eſt unde colloquitur: ſiue arduum atqꝫ difficilhoc ipſum edoce obſecro te quodāmodo aſſequi ualeamus: ut cum forte aliquid nos mouet: quod nobis et ſinon cautius attendentibus: certe tardius intelligentibꝰnon probatum eſt. et quid nobis uideatur contra conamur aſſerere: ſi hoc aliquāto ſecuriore libertate dicamꝰ.non incidamus in ſuſpitionem puerilis iactantiæ: quafinoſtro nomini famam uiros illuſtres accuſando quæramus: ſi autem aliquid aſperum refellendi neceſſitatedepromptū fuerit: quo tolerabile fiat leniore circūfūdamus eloquio litum melle gladium ſtringere non iudicemur. Niſi forte ille modꝰ eſt quo utrūqꝫ hoc uiciuꝫ ueluicii ſuſpitionem caneamus: ſi cū doctiore amico ſic difputemus: ut quicquid dixerit neceſſe ſit approbare: necquærēdi ſaltē cā liceat aliquantulū reluctari. Tum ueroſine ullo timore offenſionis tanꝙͣ in campo luditur: ſedmirum ſi nobis non illuditur. Ego .n. fateor caritati tuaſolis eis ſcripturarum libris qui iam canonici appellantur: didici hunc timorē honorēqꝫ deferre: ut nullū eoꝝauctorē ſcribendo erraſſe aliquid firmiſſime credā: ac liin eis aliquid offendero lr̄is qd̓ uideatur cōtrariū ueritati: nihil aliud ꝙͣ uel mendoſū eſſe codicē uel interpretem nō aſſecutum eſſe: quod dictum eſt uel minime meintellexiſſe non ambigā. Alios auteꝫ ita lego ut quātalibet ſanctitate doctrinaqꝫ p̄polleāt: non ideo uerum puteqꝛ ita ipſi ſenſerunt: ſed qꝛ mihi uel per illos auctores