IFLHec tas hebes ſum ut ſi diuerſa ſenſeris me a te helūputem: ſed ſi mea cōminus dicta reprehendas: et rōemſcriptoꝝ expetas: et quæ ſcripſeris em̄dare compellas:et ad πμλινὠδιαν prouoces et oculos mihi reddas: in hoc læditur amicitia: in hoc neceſſitudinis iurauiolantur. Ne uideamur certare pueriliter et fautoribus inuicem uel detractoribus noſtris tribuere materiam contendēdi: hæc ſcribo: qꝛ te pure et xp̄iane diligere cupio: nec qͥcꝙͣ in mea m̄te retinere qd̓ diſtet a labiisNon .n. conuenit ut ab adolēſcentia uſqꝫ ad hāc ætateꝫin monaſteriolo cū ſanctis ſī̄ibus labore deſudās aliqͥdcōtra ep̄m cōmunionis meæ ſcribere audeā. et eū ep̄mquē āte cœpi amare ꝙͣ noſſe: qui me primꝰ ad amicitiāprouocauit: quem poſt me orientē in ſcripturaꝝ eruditione betatꝰ ſū. Igitur aut tuus negato librū ſi forte nōtuus eſt: et deſine flagitare reſcriptu ad ea quæ nō ſcripſiſti: Aut ſi tuꝰ eſt: ingenue confitere: ut ſi in defenſionēmei aliqua ſcripſero ī te culpa ſit qͥ prouocaſti: nō ī mequi rn̄dere compulſus ſū. Addis p̄terea te paratū eſſe:ut ſi quid me in tuis ſcriptis mouerit aut corrigere uoluero fraterne accipias: et non ſolum mea in te beniuolentia gauiſuꝝ: ſed ut hoc ipſū faciā dep̄caris. Rurſumdico quod ſentio. Prouocas ſenē: tacentē ſtimulas: uideris iactare doctrinā. Nō ē aūt ætatis mea putari maliuolū erga eum cui magis fauorē debeo. Et ſi ī euāgeliis ac prophetis peruerſi hoīes inueniunt qd nitanturreprehendere: miraris ſi tuis libris et maxime in ſcripturaꝝ expoſitione quæ uel obſcuriſſima ſunt quædaꝫ arecta linea diſcrepare uideantur. et hoc dico non qd̓ inoperibus tuis quædam reprehēdēda iā cenſeam. Neqꝫenī lectioni eoꝝ vnꝙͣ operā dedi: nec hoꝝ exēplarioꝝapud nos copia eſt: p̄ter ſolilodͥoꝝ tuoꝝ libros. et quoſdam cōmētarios in pſalmos. Quos ſi uellem diſenterenon dicā a me qui nihil ſuꝫ: ſed a ueteꝝ græcoꝝ docerēinterp̄tationibus diſcrepare. Dale mihi amice cariſſimeætate fili dignitate parens: et hoc a me rogatus obſerua: ut quicquid mihi ſcripſeris: ad me primum faciasperuenire¶ Auguſtini ad Hieronymū: de prædicta epiſtola ſe accurate purgatis et ſi læſerit ueniam deprecantis in qua ētdeplorat inter Hieronymuꝫ et Rufinum quodam amiciſſimos tantaꝫ exortaꝫ eſſe diſcordiā quos ad priſtinācaritatem reuocare conatur.Omino venerando et deſideratiſſimo friet cōpreſbytero Hieronymo Auguſtinuſin domino ſalutē. Quāuis exiſtimē an̄qͣiſtas ſumeres ueniſſe in manus tuas lr̄asmeas quas per dei ſeruuꝫ filiū noſtrū Cyprianū diaconum miſi quibus certiſſime agnoſceres meā eſſe epiſtolam: cuius exēplaria illuc perueniſſe cōmemoraſti. Dn̄iam me arbitror reſcriptis tuis uelut entellinis grādibꝰatqꝫ acribus ceſtibus tāꝙͣ audacē dareta cœpiſſe pulſari atqꝫ uerſari. Nūc tn̄ eis ipſis rn̄deo litteris tuis quasmihi per ſanctū filiū noſtrū. Aſteriū iam mittere dignatus es: In quibus multa in me cōperi tuæ beniuolētiſſimæ caritatis et rurſus quædā nōnullius a me tuæ offēſionis indicia Itaqꝫ ubi mulcebar legens: ibi continuoferiebar: hoc ſane uel maxime āmirans ꝙ cum te dicasexemplaribus litteraꝝ meaꝝ ideo temer nō putaſſe credendum ne forte te rn̄dente læſus iuſte expoſtularem:quod probare ante debuiſſes meū eſſe ſermonē et ſic reſcribere: poſtea iubeas ſi mea eſt epiſtola aperte ſcribereaut mittere exempſaria ueriora: ut abſqꝫ ullo rācore ſtomachi ī. ſcripturaꝝ ſc̄aꝝ diſputatōe uerſemur. Quo pacto. n. poſſumꝰ in hac diſputatiōe ſine rancore uerſari ſime hedere paras. Aut ſi nō lædere paras: qūo ergo tenon lædente iuſte expoſtulare: qd̓ probare an̄ debuiſſesmeū eſſe ſermonē et ſic reſcribere hoc eſt et ſic lædere.Riſi .n. reſcribendo læſiſſes: ego iuſte expoſtulare n̄ poſſem. Proinde cū ita reſcribis ut lædas: quis nobis locꝰrelinquitur in diſputatiōe ſcripturaꝝ ſine ullo rancoreuerſādi. Ego quidem abſit ut hædar: ſi mihi certa ratiōeuolueris et potueris demōſtrare illud ex epiſtola apoſtoli uel qͥd aliud ſcripturaꝝ ſcaꝝ te uerius intellexiſſeꝙͣ me. Immo uero abſit ut non cū gr̄aꝝ actione lucrismeis deputē: ſi fuero te docente inſtructꝰ aut em̄dantecorrectus. Veꝝtn̄ tu mihi fr cariſſime niſi te putares laſum ſcriptis meis non me putares hædi poſſe reſcriptistuis: Nullo .n. modo id de te opinatꝰ fuero: ꝙ te nō arbitraris læſum: ſi ſic tn̄ reſcribis ut lædas: Aut ſi te n̄ ſicreſcribente ego ꝑꝑ nimiā ſtultitiā meā lædi poſſe putat̉ꝰſum hoc ipſo læſiſti plane ꝙ de me ita ſenſiſti. Sed nullomodo tu me quē nunꝙͣ talē expertus es temere talēcrederes qui litterarum mearum exemplaribus etiā cūſtilum meū noſſes temere credere noluiſti: Si .n. n̄ īmerito uidiſti me iuſte expoſtulatuꝝ fuiſſe ſi temere crederes eſſe litteras meas: q̄ n̄ eſſent mea quāto iuſtiꝰ expoſtularem meipſū temere putatū talē qualē me nō noſſꝫqui putauiſſet. Nequaꝙͣ ergo ita prolabereris ut te nōreſcribente quo læderer me tn̄ exiſtimares me nimis inſipientē ēt tali tuo reſcripto lædi potuiſſe. Reſtat igiturut lædere me ſcribendo diſponeres: ſi certo documentomeas eſſe illas lr̄as noſſes. Atqꝫ ita qꝛ non credo ꝙ īiuite me lædendum putares: Suꝑeſt ut agnoſcā peccatuꝫmeū: ꝙ prior te illis litteris læſerim: quas meas eſſe negare non poſſū. Cur itaqꝫ conor contra fluminis tractūac non potius ueniaꝫ peto. Obſecro ergo te per māſuetudinem chriſti ut ſi te læſi dimittas mihi: nec me uiciſſilædendo malum pro malo reddas. Lædes aūt me ſi mihi tacueris errorem meū: quē forte inueneris in factisuel dictis meis. Nā ſi ea in me rep̄hendis qͥ rep̄hēdēdanon ſunt: te potiꝰ lædis ꝙͣ me. Qd abſit a moribꝰ et propoſito ſc̄o tuo: ut hoc facias uolūtate lædendi culpās inme aliqͥd dente maledico: qd̓ mēte ueridica ſcia nō eſſeculpanduꝫ. Ac ꝑ hoc ut beniuolo corde arguas: ēt ſi caret delicto qd̓ arguēdū putas aut pr̄no affectu mulceasquē abiicere neq̄as. Pōt .n. fieri ut tibi uideatur aliudꝙͣ ueritas hꝫ: duꝫ tn̄ aliud abs te non fiat: ꝙͣ caritas hꝫNam et ego amiciſſimā rep̄henſionem tuam gratiſſimeaccipiaꝫ ēt ſi rep̄hendi non meruit quod recte defendipōt: ut agnoſcaꝫ ſimul et beniuolentiam tuam et culpāmeam: et quātuꝫ dn̄s donat in alio gratus: in alio emēdatus inueniar. Quid ergo fortaſſe dura: ſed certe ſalubria uerba tua tanꝙͣ ceſtus entelli pertimeſcam: Exdebatur ille non curabatur. et ideo uincebatur non ſanabatur: Ego auteꝫ ſi medicinalem correptionem tuam tranquillus accepero non dolebo: Si uero infirmitas uelhumana uel mea etiam cuꝫ ueraciter arguor non poteſtniſi aliquantuluꝫ cōtriſtari melius tumor caput dolet cūcuratur ꝙͣ dum ei parcitur non ſanatur. hoc eſt enī qd̓acute uidit qui dixit utiliores eſſe plerūqꝫ inimicos iurgantes: ꝙͣ amicos obiurgare metuentes. Illi enim duꝫrixantur dicunt aliquādo uera: quæ corrigamus: Iſti autem minorem ꝙͣ oportet exhibent iuſticiæ libertatem:dū amicitiæ timēt exaſꝑare dulcedinē. Quaꝑꝑ ſi et bosut tibi uideris laſſus ſenectute forte corporis nō animiuigore: tn̄ in area dn̄ica fructuoſo labore infudans: ecceſum: ſi quid ꝑperā dixi fortius fige pedē. Nō mihi moleſtū debet eſſe pondꝰ ætatis tuæ: dūmō cōteratur paleaculpæ mex. Proin̄ illd qd̓ ī extrēo epiſtolæ tuæ poſuiſticū magni dſiderii ſuſpirio uel lego uel īcolo. vtinā īqͥsmerer̄mur cōplexꝰ tuoſ et collatōe mutua uel doceremꝰaliqua uel diſcermꝰ. ego āt dico vtinā ſaltē propīqͥs terraꝝ locis hītaremꝰ ut ſi n̄ poſſēt miſceri nr̄a colloqͥa lræ