is lueniūtur ī quibꝫ aliter aliquid ꝙͣ tu ſenſiſſe reperiornō cōtra te dictū: ſꝫ qͥd mihi uidebatur a me ſcriptū eē.puto te debere cognoſcere aut ſi cognoſci n̄ pōt crederedebere. Ita ſane hoc dixeri ut ego nō tantū paratus ſimſi qͥd ī meis ſcriptis mouerit fraterne accipere: qd̓ cōtraſētias aut de correctione mea aut de ipſa tua beniuolentia gauiſurus ueꝝ ēt hoc a te poſtulē et flagitē O ſi licūiſſet et ſi nō cohabitante ſaltē uicino te ī dn̄o perfrui adcrebrū et dulce colloquiū. Sꝫ quia id nō eſt datū petout hoc ipſū qua in dn̄o poſſumus ſimul ſumus cōſeruari ſtudeas et augeri ac perfici et reſcripta quāuis rara n̄ſpernere Saluta obſequio meo ſanctū fratrē Paulinianū et oēs fratres qͥ tecū ac de te in dn̄o gloriātur: Memor noſtri exaudiariſ a dn̄o in oī ſcō deſiderio tuo domine cariſſime et deſiderātiſſime et honorande ī xp̄o fr¶ Beati Hieronymi ad Auguſtinū cōtētioneꝫ ſuꝑ epiſtoIa ad Galathas et reprehēſionē libroruꝫ ipſiꝰ detractātis ad uanā contētionē et puerilē lactantiā declinādā inqua meminit de Ruſino dicēs libelli cōtra eū editi exēplar mittere.OeOIno uer ſcō et beatiſſimo papæ Auguſtino Hieronymus in dn̄o ſalutē ī ipſoprofectionis articulo ſancti filii noſtri aſterii hipodiaconi neceſſarii mei beatitudiniſtux litteræ ad me peruenerūt quibꝫ ſatiſfacis te contraparuitatē meā librū romā n̄ miſiſſe hoc nec ego factūaudierā ſꝫ epiſtolæ cuiuſdā q̄i ad me ſcriptæ per fr̄eꝫ nomi luluit.ſtrū Siſinniuꝫ diaconū huc exēplaria peruenerūt. Inqua hortaris me ut παλιγωδίαν ſuper quodā apoſtoli capitulo canā et imiter Steſichorū inter uituperatōes et laudes Helenæ fluctuātē ut qui detrahēdo oculos perdiderat: Laudando reciperet. Ego ſimpliciter fateor dignationi tuæ licet ſtilus et έπίχειρηματα tuamihi uiderētur tn̄ nō temer exemplaribꝫ litteraꝝ credēdū putaui ne forte me reſpondente læſus iuſte expoſtulares qd̓ probare ante debuiſſē tuū eſſe ſermonē. et ſicreſcriberē Acceſſit ad morā ſanctæ et uenerabilis Paulx longa īfirmitas Puꝫ eniꝫ languēti longo tēpore aſſedimus pene epiſtolæ tuæ uel eiuſ qͥ ſub tuo nomine ſcripſerat obliti ſumus memores illius uerſiculi. Quſica inluctu importuna narratio Itaqꝫ ſi tua eſt epiſtola aperteſcribe uel mitte exemplaria ueriora ut abſqꝫ ullo rancore ſtomichi in ſcripturaꝝ diſputitōe uerſemur: ut uelnoſtrū emendemꝰ errorē: uel aliuꝫ fruſtra reprehēdiſſedoceamꝰ: abſit aūt a me ut quicꝙͣ de libris beatitudiniſtuæ attigere audeā: ſufficit .n. mihi probare mea et aliena n̄ carpere. Exteꝝ optime nouit prudentia tua unumquēqꝫ ī ſuo ſenſu abundare: et puerilis ēē iactantiæ qd̓olim adoleſcētuli facere cōſueuerāt accuſando illuſtresuiros ſuo nomini famā quærere. Nec tā ſtultus ſum utdiuerſitate explanationū tuaꝝ me lædi putē qꝛ nec tu læderis ſi nos cōtraria ſenſerimꝰ. Sed illa ē uera īter amicos reprehēſio noſtra opera nō uidētes: aliorum iuxtaPerſium māticā cōſideremꝰ. Supereſt ut diligaſ diligētē: et ī ſcripturarū cāpo iuuenis ſenē nō prouoceſ. Roſnoſtra habuimꝰ tēpora: et cucurrimꝰ quātū potuimus:Nūc te currēte et lōga ſpatia trāſmittēte nobiſ debeturociuꝫ: Simulqꝫ cū uenia et honor tuo dixeriꝫ ne ſolusmihi de poetis aliquid propoſuiſſe uidearis mementodaretis et entelli et uulgaris prouerbii: quod bos laſſuſfortius figat pedē. Triſtes hæc dictauimꝰ: Dtinā mereremur cōplexus tuos: et collatōe mutua doceremus aliqua uel diſceremꝰ. Miſit mihi temeritate ſolita maledicta ſua: Calphurnius cognomento lanarius. Quæ adaphricā quoqꝫ ſtudio eiuſ didici perueniſſe: ad quæ breuiter ex ꝑte reſpōdi: et libelli eius nobis miſi exēplarialatius opus cū opportunū fuerit primo miſſurus tēpo78 4re. In quo illud caui ne ī quoꝙͣ exiſtimatōem læderemchriſtianā: ſed tātū ut delirātis īperitiqꝫ mēdatiuꝫ ac uecordiaꝫ cōfutarē: emēto mei ſancte et uenerabiliſ papa: uide quātū te diligā: ut ne prouocatus quidē uolueriꝫ reſpōdere: ne credā tuuꝫ ēē qd ī altero forte reprehēderē. Frater cōmunis ſimpliciter te ſalutatEiuſdē ad eūdē d̓ eplā romā ī reprehēſionē expoſitōisſux ī eplāꝫ ad galathas ſciſcitātis atqꝫ admonētis ut iuuenibꝫ cōgrediēs ſe ſenē et ueteranū non prouocet adcertamen.Omino uero ſancto et beatiſſimo papæAuguſtino Hieronymus ī chriſto ſaluteꝫcrebras ad me epiſtolas dirigis: et ſæpecōpellis ut reſpōdeaꝫ cuidaꝫ epiſtolæ tuæcuius ad me ut ante iā ſcripſi ꝑ fr̄eꝫ Siſinniuꝫ diaconūexēplaria peruenerūt abſqꝫ ſubſcriptōe tua. Et quæ primū ꝑ fratrē profuturū: Secūdo: ꝑ quēdā aliuꝫ te muriſſe ſignificas et īteri profuturū retractū de itinere et epiſcopuꝫ cōſtitutū ueloci morte ſubtractū illū cuius nomēreticeres maris timuiſſe diſcrimina et nauigationis mutaſſe cōſiliū. Quæ cum ita ſint: ſatis mirari non queoquomō ipſa epiſtola et romæ et ī italia haberi a pleriſqꝫdicatur: et ad me ſolū nō peruenerit cui ſoli miſſa eſt p̄ſertim cum idem frater Siſinnium īter cæteros tractattuos dixerit aē ſe nō in aphrica: non apud te ſed ī īſulaAdria āte hoc ferme quinquēniū repperiſſe de amicitiaoīs tollēda ē ſuſpitio: et ſic cū amico q̄i cū altero ſe ē loquēdū. nōnulli familiareſ mei: et uaſa chriſti quoꝝ hieroſolymis: et ī ſanctis locis permagna copia ē ſuggerebāt nō ſimplici aīo a te factū ſed laudē atqꝫ rumuſculoſet gloriolā populi requirente ut de nobis creſceres: utmulti cognoſcerēt te prouocare: me timere: te ſcriber̄ utdoctū: me tacere ut īperitū: et tādē repperiſſe qui garrulitati mea modū īponeret. Ego aūt ut ſimpliciter fateardignationi tuæ primū iccirco reſpōdere nolui quia tuāliquido epiſtolā nō credebā nec ut uulgi de qͥbuſdā prouerbiū eſt litum melle gladiū: deinde illud cauebam neEpiſcopo cōmunionis meæ uiderer procaciter reſpondere et aliqua ī reprehendētis epiſtola reprehēdere præſertim cū q̄dā ī illa hæretica iudicarē ad extremuꝫ ne tuiur̄ expoſtulares et diceres qͥd .n. epiſtolā meā uideraset notæ tibi manus ſin ſubſcriptione ſigna deprehēdederas ut tā facile amicū læderes et alterius malitiaꝫ inmeā uertereſ cōtumeliā Igitur ut ante iā ſcripſi aut mitte eādē epiſtolā tua ſubſc̓ptā manu: aut ſenē latitātē ī callula laceſcere deſine Sinaūt tuam uis uel exercere ueloſtēdere doctrinam: q̄re iuuenes et diſertos et nobilesquorum romæ dicuntur eſſe quamplurimū: qͥ poſſint etaudeant tecuꝫ congredi et in diſputatione ſanctarū ſcripturaꝝ iugū cū epiſcopo ducere Ego quondam milesnūc ueteranus et tuas et aliorum debeo laudare uictorias nō ipſe rurſus effeto corpore dimicare niſi me frequēter ad reſcribēdū īpuleris illiꝰ recorder hiſtoriæ ꝙHānibalē iuueniliter exultātē Quītus Maximꝰ patiētiaſua fregerit. Oīa fert ætas aīuꝫ quoqꝫ: ſæpe ego lōgosCantando puerum memini me condere ſoles: Nūc oblita mihi tot carmina: uox quoqꝫ moriꝫ Iaꝫ fugit ipſa:Et ut magis de ſcripturis ſanctis loquar berzellai illegladiates regis dauid beneficia omneſqꝫ delitias iuuēidelegās filio oſtendit ſenectutē hæc appetere nō debere: nec oblata ſuſcipere. Quod aūt iuras te aduerſū melibrū nͥ ſcripſiſſe neqꝫ romā miſiſſe quē n̄ ſcripſeriſ: ſed fiforte aliqua ī tuis ſcriptis reperiātur quæ a meo ſenſudiſcrepet nō me a te læſuꝫ: ſed a te ſcriptū qd̓ tibi rectuꝫuidebatur: q̄ſo ut me patienter audias nō ſcripſiſti librūet qūo mihi reprehēſionis a te meæ ꝑ alios ſcripta delata ſunt: Cur habet Italia quod tu non ſcripſiſti Qua ratione poſcis ut reſcribaꝫ ad ea quæ ſcripſiſſe te denegas