dimicarūt. Neqꝫ ego hoc dico ut oculos cordis recipiaſ quos abſit ut amiſeris: ſꝫ ut aduertas Quoſ cū habeaſ ſanos et uigileſ neſcio qua diſſimulatione auertiſti iunon attenderes quæ cōſequantur aduerſa Si ſemel creditū fuerit: poſſe honeſte ac pie ſcriptorē diuinorū librorum in aliqua ſui operis parte mētiri Scripſeram iamhuic aliquando ad te epiſtolā quæ non perlata eſt quianec is perrexit cui ꝑferenda tradideraꝫ Ex qua illud mihi ſuggeſtuꝫ eſt cum iſta dictarem Quod in ac quoqꝫ p̄termittere debui ut ſi alia ē ſentētia tua eadēqꝫ eſt melior timori meo libenter ignoſcas: Si enim aliter ſētis uerumqꝫ tu ſentis Nā niſi uerū ſit melis eſſe nō poſſit utnon dicam nulla: certe nō magna culpa meuſ error ueritati fauet Si recte in quoꝙͣ ueritas poteſt fauere mendatio De Origene aūt ꝙ reſcribere dignatus es iā ſciebam nō tātū ī eccleſiaſticis litteris ſed in omnibꝫ rectaet uera quæ inuenerimus approbare atqꝫ laudare falſauero et praua īprobare atqꝫ reprehendere. Sed illudde prudentia doctrinaqꝫ tua diſiderabam et adhuc deſidero ut nota nobis facias ea ipſa eius errata: quibusafide ueritatis ille uir tantus receſſiſſe cognoſcitur i libroetiā quo cūctos quoꝝ meminiſſe potuiſti ſcriptores eccleſiaiticos et eoruꝫ ſcripta cōmemoraſti cōmodius utarbitror fieret: ſi nominatis eis quos hæreſiarchas eſſenoſti Qn̄ ne ipſos qͥdē pretermittere uolueris ſubiungeres ēt ī quibꝫ cauēdi eſſent. Quāꝙͣ nōnullos ēt prætermiſeris qd ſcire cuperem quo conſilio factū ē: Aut ſi illud uolumē forte onorare uoluiſti ut cōmemoratis hæreticis nō adderes ī quibꝫ eos catholica dānaret auctoritas Quæſo ne graue ſit litterario labori tuo quō nō menulū ſuaui. 1diocriter per dei gratiā in latinā linguā ſanctorū ſtudiaet accendiſti et adinueniſti id quod tibi per humilitateꝫmeā caritas īdicit ut ſi occupationes tuæ ſinūt omniuꝫhæreticorū peruerſa dogmata qui rectitudinē fidei chriſtianæ uſqꝫ ad hoc tempus uel īpudētia uel peruicatiadeprauare conati ſunt: uno libello breuiter digeſta edaſī notitiam eoruꝫ Quibus aut non uacat propter alia negotia: aut n̄ ualent propter alienā linguam taꝫ multa legere atqꝫ cognoſcere diu te rogarem niſi hoc ſoleret ēēindiciū minus de caritate præſumētis: nunc interis Pauluꝫ fratrē noſtruꝫ in chriſto multuꝫ cōmendo benignitati tuæ cuius ī ueſtris regionibꝫ exiſtimationi bonū coram deo teſtimoniū ꝑhibemus.¶Eiuſdem ad eundem ad reſcribendū prouocantis et adInterpretationem ſcripturarum ex græco ſecūdū. lxx. iijterpretes exhortantis.¶ ArgumentumO duas priores ępiſtolas reſcripta poſtulat. Giratur ꝙ noua eiuſ editio libri Iobex hebræo a. ueteri ſecundū. lxx. īterpreteſdiſſonaret hortatur ut potius uterē editioneꝫ græcā ſcd̓ꝫ .lxx. latinæ ueritati reddat proprer illorūauctoritatē etiā ab apoſtolis approbatā quā nouā texatex hebræo: quam eccleſia haud facile ſit receptura.¶ EpiſtolaOOIno uenerabili et deſiderabili ſāctoFratri et compſhytero Hierōymo Augitinus ī dn̄o ſalutem Ex quo cœpi ad te ſcribere: ac tua ſcripta deſiderare: nunꝙͣ mihioccurrit melior occaſio: ꝙͣ ut per dei ſeruū ac miniſtrūfideliſſimū mihiqꝫ cariſſimū mea tibi afferetur epiſtolaqualis eſt filius noſter Cyprianus diaconus: per hunccerte ita ſpero litteras tuas ut certius in hoc rerū genere quicꝙͣ ſperare nō poſſim. Nā nec ſtudiuꝫ in petēdisL18reſcriptis memorato filio deerit noſtro nec gratia ī promerendis: nec diligentia in cuſtodiendis: nec alacritasī perferendis: nec fides ī reddēdis tantū ſi aliquomodomerear Adiuuet dn̄s et adſit cordi tuo et deſiderio meout fraternā uoluntatē nulla uoluntas maior īpediat. qͥaergo duas epiſtolas iā miſi nullā aūt tuaꝫ poſt eas recepi eaſdē ipſas rurſus mittere uolui credēs eas ad te nōpuēiſſe Quod ſi et ꝑuenerūt ac fortaſſe tuæ potiꝰ ad meperuēire minime potuerūt ea ipſa ſcripta quæ iā miſiſtiiterū mitte: ſi forte reſeruata ſunt. Sin minꝰ rurſū dictaquod legam dū tn̄ his reſpondere ne graueris quod iādiu eſt ut expecto. Primas ēt quas ad te adhuc preſbꝰter litteras p̄parauerā mittēdas ꝑ quēdā fratrē noſtruꝫprofuturū qui poſtea nobis collega factus iā ex hac uita migrauit nec eas tūc ipſe perferre potuit quia cōtīuodum proficiſci diſpoſuit epiſcōpatus ſarcina detentꝰ acdeinde in breui defunctus eſt etiam nunc mittere uoluiut ſcias in tua colloquia ꝙͣ olim inardeſcaꝫ et quā uimpatiar ꝙ a me tā longe abſunt ſenſꝰ corporis tui ꝑ quosadire poſſit ad animū tuū animus meuſmi frater dulciſſime et in dn̄i membris honorande In hac aūt epiſtolahoc addo qd̓ poſtea didicimꝰ Iob ex hebræo a te tranlatū: cum ia quandā haberemus interpretationeꝫ tuameiuſdem prophetæ ex græco eloquio uerſam in latinuꝫubi tn̄ aſteriſcis notaſti quæ et ī hebræo ſunt et in græcodeſunt Obelis aūt q̄ in græco inueniuntur et in hebrais non ſunt tua diligentia mirabili ut quibuſdā ī locis aduerba ſingula ſtellas ſignificantes uideamus eadē uerba eſſe in hebræo in græco auteꝫ nō eſſe. Porro in hacpoſteriore interpretatione quæ uerſa eſt ex hebræo nōeadē uerborū fides occurrit: nec paruꝫ turbat cogitantēuel cur ī illa prima tāta diligentia figātur aſteriſci: ut minimas etiaꝫ particulas orationis indicent de eſſe codicibus græcis quæ ſunt in hebræis: Vel cur in hac alieraquæ ex hebræis eſt diligētiuſ hoc curatū ſit ut eædē particulæ ſuis locis īuenirētur: aliqͥd exinde exempſi gratiauolui ponere: Sꝫ mihi adhorā codex defuit: qui ex hebræo ē. Verū tn̄ qͥa præuales īgenio non ſolum quid dixerim: uerum etiā quid dicere uolueri ſatis ut opinorintelligis: ut cauſa reddita quod mouet ediſſeraſ Ego teſane mallē græcas potius canonicas nobis interpretariſcripturas quæ. lxx. interp̄tū auctoritate ꝑhibētur. Perdurū enim erit ſi tua interpretatio per multas eccleſiasfrequentius cœperit lectitari Quod a græcis eccleſiis latinæ eccleſiæ diſſonabūt: maxime qͥa facile contradictorcōuincitur græco prolato libro ideſt linguæ notiſſime.Quiſquis aūt ex eo qd̓ ex hebræo traſlatū ē aliquo inſolito ꝑmotus fuerit: et falſi crimen intēderit uix aut nunꝙͣ ad hebræa teſtimonia ꝑuenitur: quibꝫ defendatur obiectū Qd ſi etiā ꝑuentū fuerit tot latinas et græcas auctoritates damnari quis ferat Huc accedit quia etiā conſulti hebræi poſſunt aliud reſpondere ut tu ſolus neceſſarius uidearis: qui: etiam ipſos poſſis cōuincere: Sedtamen qui iudicet mirum ſi potueris īuenire Nam quidā frater noſter Epiſcopus cū latitare inſtituiſſet in eccleſia cui præeſt interpretationē tuam mouit quiddā longe aliter abs te poſitū apud Ionā prophetā ꝙ erat omnium ſenſibus memoriæqꝫ inueteratū et tot ætatuꝫ ſucceſſionibus decantatum factus eſt aūt tantus tumuliusin plebe maxime græcis arguentibus et īclamātibꝫ calumniam falſitatis ut cogeretur Epiſcopꝰ ciuitatis iudæorū teſtimoniū flagitare Vtruꝫ autem illi imperitia anmalitia hoc eſſe ī hebræis cōdicibus reſpōderunt quodgræci et latini habebāt atqꝫ dicebāt quid plura Coactuſeſt homo uelut mendoſitatē corrigere uolens poſt magnum ꝑiculū nō remanere ſine piebe Vnde etiā nobisuidetur aliquando te quoqꝫ ī nonnullis falli pōt uiſſe etnide hoc quale ſit in illis litteris q̄ non poſſunt collatisR 4.