auctoritatē haberet Arguit quoqꝫ Hieronymū ī expoſitione epiſtolæ ad Galathas ꝙ apoſtolū Pauluꝫ ī rep̄henſione Petri ſimulate locutū et ad leniēdos tumultūantiū animos dixerit eſſe mētitū qm̄ ſi aliqd̓ mendatiūin ſcripturis admittitur oīs earum uaccillabit auctoritas¶ Epiſtola p̄dicti argumenti Auguſtini ad hieronymumOmino dilectiſſimo et cultū ſyncæriſſimocaritatis obſequēdo atqꝫ āplectendo fr̄i etcūp̄ſbytero Hieronymo Auguſtinus nūꝙͣ æque qͥſꝙͣ tā facile cuilibet īnotuit quamihi tuoꝝ ī dn̄o ſtudioꝝ qͥeta lætitia et uere exercitatioliberalis Quāꝙͣ ergo percupiaꝫ omnino te noſſe tn̄ exiguū quiddā tui minꝰ habeo p̄ſentiā uidelicet corporisquā ipſā ēt poſtea ꝙͣ te beatiſſimus nunc epiſcop tuncuero iā epiſcopatu dignus frater Alipiꝰ uidit remeāſqꝫa me uiſus ē negare nō poſſuꝫ magna ex parte mihi eērelatu eius īpreſſam: et ante reditu cū te ille ibi uidebitego uidebā: ſed oculis eius Nō enim aīo me atqꝫ illuꝫſed corpore duos qui nouerit dixerit cōcordia dutaxatat familiari tate fidiſſima n̄ meritis qͥbꝫ ille antecellit qͥaIIlterm nun. bni.ergo ego me primitus cōmunione ſpiritus quo ī unuꝫuit u ſurura nemuinitimur deinde illius ex ore iā diligiſ nequaꝙͣ īpudēterxxiiiquaſi aliquis ignotus cōmēdo germanitati tuæ fratremprofuturū quē noſtris cōatibꝫ deinde adiutorio tuo uere profuturū ſperamꝰ niſi forte ꝙ talis ē ut ip̄e tibi ꝑ eūfiā cōmēdatior ꝙͣ ille per me Hactenuſ fortaſſe ſcribererinaū ilrim ruidebueri ſi eſſe uellē epiſtolaꝝ ſolēniū more cōtentus: ſꝫſcatet aius ī loquelas coīcandas tecū de ſtudiis noſtrisque habemus in xp̄o ieſu dn̄o noſtro qui nobis multaſutilitates et uiatica q̄dā demōſtrati a ſe itineris etiā pertuā caritatē n̄ mediocriter miniſtrare digantur Petimꝰergo et nobiſcū petit oīs aphricanarū eccleſiarū ſocietaſſtudioſa ut ī īterp̄tādiſ eoꝝ liberis qͥ græce ſcripturaſ nōſtras quā optime tractauerūt curā atqꝫ operā īpenderenō graueris Potes enī efficere ut nos quoqꝫ habeamꝰtales uiros illos Et unū potiſſimū quē tu libētiuſ ī tuislitteris ſonas De tranſferēdis aūt ī linguā latinā ſanctislitteris canonicis laborarē te nollē niſi eo mō quo Iobīterpretatꝰ es ut ſignis adhibitis qͥd inter hāc tuā et. lxx.quorū ē grauiſſima auctoritas interpretationē diſtat appareat. Satis aūt nequeo mirari ſi aliquid adhuc ī hebraicis litteris et exēplaribꝰ īuenitur qd̓ tot īterpretes illius līguæ peritiſſimos fugerit O mitto enī. lxx. de quorū uel cōſiliis uel maiore ſpiritꝰ cōcordia qͥ ſi unus hōeſſet nō audeo ī aliꝙͣ partē certā ferre ſentētiā niſi ꝙ eiſpræminētē auctoritatē ī hoc munere ſine cōtrouerſia tribuendā exiſtimo Illi Plus me mouent qui cū poſteriores īterpretētur et uerborū locutionūqꝫ hebræaꝝ uiamatqꝫ regulaſ mordatiuſ ut fertur tenerēt nō ſolū inter ſenō cōſenſerūt ſed ēt reliquerūt multa quæ tāto poſt eruenda et prodēda remanerent Si enī obſcura ſūt te quoqꝫ in illis falli poſſe creditur ſi manifeſta illos ī eis fallipotuiſſe nō creditur Huius igr̄ rei pro tua caritate expoſitis cauſis certū me facias obſecraueri legi ēt q̄dā ſcripta quæ tua dicūtur ī epiſtolas apoſtoli quaruꝫ ad galaihas cū enodare uelles uēit ī maus locus ille quo apoItolꝰ Petrꝰ a ꝑnicioſa ſimulatione reuocaretur dictūqꝫibi patrocinium mendatii ſuſceptū eſſe uel a te tali uirouel a quopiā Si alius illā ſcripſit fateor non mediocriter doleo donec r̄fellātur ſi forte reflli poſunt ea q̄ memouēt Oihi .n. uidetur exitioſiſſime credi aliꝗd̓ ī ſc̄iſ libris haberi mēdatiū ideſt eos hoīes ꝑͤ quos nobis illaſcriptura miniſtrata eſt atqꝫ cōſcripta aliquid in libris ſuis fuiſſe mentitos Alia quæſtio qͥppe ē Sit ne aliquando mētiri boni uiri. Et alia quæſtio ē: Utrū ſcriptorē ſāciaꝝ ſcripturaꝝ mētiri oportuerit. Immo uero nō aliaL1Zſed nulla quæſtio ē admiſſo .n. ſemel ī tātū auctoritatisfaſtigiuꝫ officioſo aliquo mendatio nulla illorum librorum ꝑticula remanebit: quæ non ut cuiqꝫ uidebitur. uead mores difficilis: uel ad fidē īcredibilis eadē ꝑnicioſiſima regulaˡ: uel ad mētiētis auctoris cōſiliuꝫ officiumqꝫ referatur. Si .n. mētiebatur aplūs paulus cū apluꝫPetrū obiurgās diceret: ſutū cū ſis iudxus gētiliter: etnō iudaice uiuis: quē admodū cogis gētes iudaizare: etrecte illi uidebatur petrus feciſſe quē nō recte feciſſe etdixit et ſcripſit ut q̄i aius tumultuantiuꝫ deliniretur: qͥdreſpōdebimus cū reſurrexerit ꝑuerſi hoīes prohibētesnuptias quos futuros ēē pronūciauit: et dixerit totū illud qd̓ idē aplūs de matrimonioꝝ iure firmādo locuteſt propter hoīes qui dilectōe cōiugū tumultuarii potuerāt fuiſſe mētitū ſcilicet nō qd hoc ſenſerit: ſꝫ ut illoruꝫplacaretur aduerſitas: Nō .n. opus ē multa cōme morare: Poſſunt .n. uideri ēt de laudibꝫ dei ēē officioſa mendacia: Ut apud hoīes pigriores dilectio eius ardeſcat:atqꝫ ita nuſꝙͣ certa erit in ſanctis litteris caſte ueritatisauctoritas. Nōne attēdimꝰ eundē apoſtolū cū īgēti curaueritatis cōmēdandæ dicere: Si aut chriſtus nō reſurrexit īanis ē p̄dicatio nr̄a: ianis ē et fides nr̄a: Inuētemurauteꝫ falii et teſies dei: qꝛ teſtimoniū diximuſ aduerſusdn̄ꝫ ꝙ ſuſcitauit chriſtū: quē nō ſuſcitauit. Si quis huicdiceret quid ī hoc mēdatio perhorreſcis cuꝫ id dixeris?Quid ēt ſi falſuꝫ ſit ad laudē dei maxime ꝑtinet: Nōnehuius deteſtatus īſaniā: quibꝫ poſſet uerbis et ſignificationibꝫ ī lucē penetralia ſui cordis aperiet clamas nonmiori aut fortaſſe maiori ēt ſcelere ī deo laudari falſutatē ꝙͣ ueritatē uituꝑari. Agēdū ē igitur ut ad cognitōemdiuinaꝝ ſcripturarū talis hō accedat: qͥ de ſanctis libristā ſancte et ueraciter exiſtimet: ut nolit aliqua eoꝝ partedeclarari ꝑ officioſa mēdatia: potiuſqꝫ id qd̓ nō ītelligittrāſeat ꝙͣ cor ſuuꝫ præferat illi ueritati: Profecto enimcū dicit hoc credi ſibi expedit et id agit et ut diuinarumſcripturaꝝ auctoritatibꝫ nō credamꝰ. Et ego quidē qualibuſcūqꝫ uiribꝫ quas dn̄s ſuggerit oīa illa teſtimonia q̄adhibita ſunt aſtruendæ utilitatiſ mēdatio aliter oporterītelligi oſtēderē ut ubiqꝫ eoꝝ firma ueritas doceretur/ qͣenī teſtimōia mēdacia eē n̄ debēt tā n̄ debēt fauer̄ mēdatio ſꝫ hoc ītelligētiæ tuæ reliquo admota .n. lectōe diligētiore cōſideratōe multo id fortaſſe facilius uidebis ꝙego. Ad hāc aūt cōſideratōeꝫ cogit te pietas quā cognoſcis fluctuar auctoritatē diuinaꝝ ſcripturaꝝ: ut ī eis qduult quis credat: qd̓ nō uult nō credat: ſi ſemel fuerit ꝑſuaſū aliqua illos uiros ꝑ quos nobis hæc miniſtrataſunt ī ſcripturis ſuis officioſe potuiſſe ſe mētiri: niti forte regulas quaſdā daturus es: quibꝫ noueris ubi oporteat mētiri et ubi n̄ oporteat. Quod ſi fieri pōt nullomodo mēdacibꝫ dubiiſqꝫ rationibꝫ id explices quæſo necme oneroſum aut īpudētē iudices ꝑ humanitatē ueriſſimā dn̄i nr̄i. Nā ut nō dicā nulla: certe nō magna culpimeus error ueritati fauet. Si recte ī te ueritas pōt fauere mēdatio Qulta alia cū ſyncæriſſimo corde tuo loccuperē: et de chriſtiano ſtudio cōferre. Sed huic deſiderio meo nulla epiſtola ſatis ē uberiꝰ id poſſū ꝑ freꝫ quemiſcēdū et alendū dulcibꝫ atqꝫ utilibꝫ ſermociatiōibꝫ tuis miſiſſe me gaudeo Et quātū uellē nec ip̄e qd̓ eiꝰ pacedixeri forſitā caput quāꝙͣ ī nihilo me illi prætuleri Egoeniꝫ fateor tui capatiorē: Sꝫ ipſū uideo fieri plenioremquo me ſine dubitatione antecellit Et poſtea quā redierit qd̓ dn̄o adiuuāte rei ſpero cū eius pectoris abſte cumulati particeps fuero nō erit īpleturus qd̓ ī me adhucuacuū erit atqꝫ auidū ſēſuū tuorū Ita fiet ut ego etiā tuegētior ſiꝫ ille copioſior ſane idem fratet aliqua ſcriptanr̄a fert ſecū Quibꝫ legēdis ſi dignationē adhibueris ētſyncerā frater nāqꝫ ſeueritatē adhibeas q̄ſo Nō enī aliter ītelligo qd̓ ſcriptū ē Emēdabit me iuſtꝰ ī miſericordia.R. 5