L6II.Oēs .n. hoīes uitiis nr̄is fauemꝰ et ꝙ propria uolūtateet natura referimus neceſſitatē. Qūo ſi dicat adoleſcēsui ꝑatior corporis me ad libidinē ardor impellit: ip̄a organa m̄broꝝ gēitaliū: et cōpoſitio corporiſ: fœmineosquærit amplexus. et rurſū homicida in egeſtate inquiterā indigebā eibo: tegumē corporis non habebā. Ideoalienū ſanguinē fudi ne ipſe fame ac frigore morerer.Rn̄deo itaqꝫ ſorori q̄ a nobiſ ſuꝑ ſtatu tuo q̄rit nō nr̄aſſed apoſtoli ſnias. An ignoratis fratres ſciētibus enimlegē loquor. Qm̄ lex dn̄atur hōi quāto tp̄re uiuit. Mulier .n. q̄ ſub uiro eſt uiuēte uiro iuncta eſt legi. Quod ſiuir eius mortuꝰ fuerit: liberata ē a lege uiri. ergo uiuente niro adultera erit: ſi duxerit alteꝝ uiꝝ. et alio loco.¶ Oulier alligata eſt quāto ip̄re uiuit uir eiꝰ. Si aut dormierit uir eius: libera eſt. cui uult nubat tm̄ ī dn̄o. Oēsigr̄ cātōes aplūs āputans aꝑtiſſime diffiniuit. Diuenteuiro adulterā eſſe mulierē q̄ alteri nupſerit. Nolo mihiproferas raptoris uiolentiā mr̄is ꝑſuaſionē: pr̄is auctoritatē: propinquoꝝ cateruas: ſeruoꝝ inſidias: parentuꝫcontēptū. dāna rei familiaris: ꝙͣdiu uiuit uir lꝫ adulterſit: lꝫ ſodomita. lꝫ flagitiis oībus cooptus: et ab uxoreꝑꝑ hæc ſcelera derelictꝰ: maritus eiꝰ reputatur cui alteꝝuiꝝ accipe n̄ lꝫ nec hoc aplus propria auctoritate decernit. Sꝫ xp̄o in ſe loquēte xp̄i uerba ſectatus ē. Qui ait īeuangelio. Qui dimittit uxorē ſuā excepta cā fornicationis fac̄ eā mocchari: et qͥ dimiſſā duxerit adulter ē. Aīaduerte qͥd dicat. Qui dimiſſā acceꝑit adulter ē. Siue ip̄adimiſerit uiꝝ: ſiue a uiro dimiſſa ſit. adulter eſt qͥ eā accepit: Un̄ et apoſtoli grauē coniugii ſarcinā ītelligentesſi ita ē inqͥunt n̄ expedit hōi uxorē acciꝑe ad quos dn̄sQui pōt īqͥt capere capiat. ſiatīqꝫ ſub exēplo triū eunuchoꝝ uirginitatis infert beatitudinē: q̄ nulla lege carnisretinetur. Nꝫ ſatis aīaduertere potui quid ſit qd̓ dicereuoluit alio uiro ꝑui accepto quid ē per uī accepto. Cōgregata vꝫ multitudine nolentē rapuit: et quare poſtean raptorē rapta dimiſit. Legat libros moyſi: et inuenietdeſponſatam uiro. Si in ciuitate fuerit oppͥſſa et nō clamauerit puniri quaſi adulterā. Si aūt in agro oppreſſaſit innoxiā a ſcelere eſſe: et uiolentū legibus ſubiacere.Ergo et iſta ſoror q̄ ut dic̄ ui paſſa eſt ut adultero iūgertur ſi uult xp̄i corpꝰ acciꝑe et nō adultera reputari agatpœnitētiā ita duntaxat ut ſecūdo uiro qͥ nō appellaturuir: ſꝫ adulter a tp̄re pœnitētia n̄ copuletur. Ad ſi ei durū uidetur et ſemel dilectū n̄ pōt dereliq̄re: nec præferrdn̄m uoluptati: Audiat apoſtolū conclamātē. Nō poteſtis calicē dn̄i bibere et calicē dæmonioꝝ. Nō poteſtiomenſæ dn̄i cōicare et mēſæ dæmonioꝝ. et in alio loco.Quæ cōicatio luciferi ad tenebras qui cōſenſus chriſtoad belial? Rē nouā loquor īmo non nouā: ſed uetereꝫq̄ ueteris teſtamēti auctoritate firmatur. Si reliqueritſedꝫ uiꝝ et recōciliari priori uiro uoluerit nͥ pōt. Scriptum eſt .n. in deuteronomio. Si accepit hō vxorē et habuerit eā: et n̄ inuenerit gr̄am in conſpectu eiꝰ ꝑꝑ aliqͣfœditatē ſcribet ei libellū repudii: et dabit in manu eiuset dimittet eā de domo ſua: Cūqꝫ egreſſa alteꝝ uiꝝ duxerit et ille quoqꝫ oderit eā: dederitqꝫ libellū ei repudiiet dimiſerit de domo ſua: aut certe mortuus fuerit: nonpoterit prior maritꝰ recipere eā in uxorē. qm̄ polluta eſtet abominabilis fc̄a ē corā deo. Nec peccare facias terrā tuā quā dn̄s deꝰ tuꝰ tibi tradidit poſſidēdā. Un̄ obſetro te ut conſoleris eā īmo prouoces ad ſalutē putridæcarnes ferro indigent et cauterio: nec ē medicinæ culpaiꝫ vulneris cum crudelitate demēti non parcit medicusut parcat: ſæuit ut miſereatur.¶ Q. id ſigniſicet illud apoſtoli de reſurrectōe diſputātisOportet eū regnare donec ponat oēs inimicos ſuos.ſub pecibꝰ ſuis et cxuera.Ertia et extrema propoſitio fuit de eadeꝫapoſtoli epiſtola ubi de reſurrectōe diſputans uenit ad locū aliū ubi ſcriptū eſt. Oꝫeū regnare donec ponat oēs inimicos ſuos ſub pedib eiꝰ. oīa .n. ſubiecta ſunt ſub pedibus eiusNouiſſima aūt et inimica deſtruetur mors. Cū aūt diterit: qm̄ oīa ſubiecta ſunt ei. Haud dubiū qͥn p̄ter eū qſubiecit ei oīa. Cū uero ſubiecta ei fuerit oīa: tunc et ip̄efiliꝰ ſubiicietur ei: q̄ ſibi ſubiecit oīa: ut ſit deꝰ oīa ī oībꝰEt miror te hoc a me q̄rere uoluiſſe: cū beatꝰ Hilariuspictauienſis ep̄us: undecimū librū cōtra arrianos hacqͥſtione et ſolutione cōpleuerit tn̄ ſaltē pauca dicamꝰ: oēin hoc ſcandalū eſt: quare filius pr̄i dicatur eſſe ſubiectꝰquid eſt turpius ſiue inferius pr̄i ſubiici qd̓ ſæpe pietatiſeſt et ī pſalmo ſc̄bitur. Nōne deo ſubiecta erit aīa mea:an crucifigi et maledictū crucis fieri. Galedictꝰ .n. oīsqui pendet ī ligno. Qui ergo pro nobis maledictū factꝭeſt ut nos de maledicto liberaret: miraris ſi pro nobisſubiectus ſit ut nos patri ſubiectos eſſe faciat: dicens ineuangeliū. Nemo uadit ad patrē niſi per me: et cū exaltatus fuero a terra oīa trahā ad me chriitꝰ in his qͥ fideles ſunt ſubiectus eſt pr̄i qm̄ oēs credentes īmo omnehoīuꝫ genꝰ corporis ipſius membra reputantur. In hisautē qui increduli ſunt .i. iudris ethnicis et hæreticis inſubiectꝰ dꝛ: qm̄ pars iubroꝝ eius non eſt ſubiecta fideiIn fine aūt mundi cum oīa m̄bra regnantē uiderit xp̄m.i. corpus ſuū ēt ipſa ſubiicientur xp̄o .i. corpori ſuo: utoē corpus chriſti ſubiiciatur deo et patri: et ſit deꝰ oīa inoībus. Nō ait ut ſit pater oīa in oībus: ſed ut ſit deꝰ oīain oībus quod propriū nom eſt trinitatis: et tā ad pr̄eꝫꝙͣ ad filiū et ſpm̄ ſc̄m referri pōt: ut humanitas ſubiicitur diuinitati humanitatē ī hoc loco dn̄is n̄ māſuetudinē clementiā quā græciφιλαγθρωπία vuocant: ſꝫ oīhoīuꝫ genus. porro quod ait ut ſit deꝰ oīa in oībꝰ ī hocſenſu accipiendū eſt dn̄s et ſaluator nc̄ oīa non ē ī oībſed pars in ſingulis: uerbi gr̄a. In Salomone ſapiētia:in dauid bonitas: In Iob pacientia: in Paniele cognitōfuturoꝝ. In petro fides et paulo zelus. In Ioāne uirginitas. In cæteris cætera. Cū aūt omniū reꝝ finis aduenerit tunc oīa in oībus erit ut ſinguli ſc̓oꝝ oēs uirtuteshabeant: ut ſit chriſtus totus in cunctis.¶ Epiſtola Beati Hieronymi ad MGarcellā de qͥnqꝫ q̄ſtionibus noui teſtamenti: quaꝝ prima eſt. Quæ ſunt illa q̄nec oculus uidit: nec auris audiuit: nec in cor hoīs aſcēderunt: quæ præparauit diligentibus ſe.Agnis nos prouocas quæſtiōibus et torpens ocio ingenium dum interrogas doces prima tua ſciſcitatio fuit quæ ſint illaquæ nec auris audiuit nec oculꝰ uidit neein cor hoīs aſcenderunt: quæ præparauit deus his quidiligunt eum: et qūo rurſu idē apoſtolus inferat nobisautē reuelauit deus per ſp̄m ſuum: et ſi reuelatū fueritapoſtolo intelligere debeamus quod et ille alijs reuelarit. Ad quæ breuis reſponſio eſt non debere nos quærere quid ſit illud: quod nec oculus uidit: nec auris audiuit: nec in cor hoīs aſcendit. Si enim ignoratur qūoſciri pōt. Quod promittitur in futuro nō cernitur ī præſenti. Spes .n. quæ uidetur non eſt ſpes: ſed iam certpoſſeſſio. Quomodo ſi uelit quiſpiam dicere oſtendemihi quod inuiſibile eſt: loq̄re quod audiri non poteſt:expone quod cogitatio non comprehendit humana.Ergo hoc ſenſu apoſtolus dixiſſe credendꝰ eſt quod carnalibꝰ oculis aure carnali: et cogitatōe mortali n̄ poſſūtſpiritalia comprehendi. et ſi enim noueramus quondāieſū ſcdm carnem: ſed nunc iam nō nouimꝰ eū: et in iomnis epiſtola ſcribitur: cariſſimi nūc filii dei ſumus: et