L6LIpſe eſt .n. uniuerſoꝝ ꝑditio: qͥ aduerſatur xp̄o: et ideouocatur antichriſtus: et extollitur ſuꝑ oē quod dr̄ deus:ut cunctaꝝ gētiū deꝰ ſiue oēꝫ probatā et uerā religionēcalcet pede. Qui tēplo dei uel hieroſolymis ut quidamputant uel in eccleſia ut uerius arbitramur ſederit oſtēdens ſe eſſe tanꝙͣ ipſe ſit chriſtꝰ: et filius dei. Niſi īquitfuerit romanū īperiū ante deſolatuꝫ: et antichriſtꝰ p̄ceſſerit: chriſtus nō ueniet: qͥ ita ideo uenturꝰ ē ut antichriſtū deſtruat. eminiſtis inqͥt qd̓ hæc ipſa quæ nc̄ ſcribo per epiſtolā cū apud uos eſſē præſenti ſermone narrabā: et dicebā nobis xp̄m: non eſſe uentuꝝ niſi p̄ceſſiſſet antichriſtus: et nunc qͥd detineat ſcitis: ut reueleturin ſuo tp̄re: hoc eſt q̄ cā ſit ut antichriſtꝰ ip̄ſentiaꝝ nonueniat optime noſtis: Nec uult aperte dicere romanuꝫimpiū deſtruendū. qd̓ ip̄i qͥ īperāt æternū putant: vndeſcd̓m apocalypſi Ioānis in frōte purpuratæ meretricisſcriptū ē nom̄ blaſphemiæ .i. romæ æternæ. Si .n. apteaudacterqꝫ dixiſſet nͥ ueniet ātichriſtꝰ niſi priꝰ romanuꝫdeleatur impiū. iuſta cāꝫ ꝑſecutōis: in orientē tunc eccleſiā cōſurgere uidebatur. Qdqꝫ ſequitur iā .n. myſteriūiniqͥtatis oꝑatū tm̄ ut qui tenet nc̄ teneat donec de medio fiat: et tunc reuelabitur ille iniquꝰ: hūc hꝫ ſenſum.MMultis malis atqꝫ pc̄is qͥbuſ Nero īpuriſſimus exſaꝝmundū p̄mit antichriſtū parturitur aduentꝰ: et quod illeoperaturꝰ eſt: poſtea in iſto ex parte cōpletur. Tm̄ ut romanū īperiū: qd̓ tunc uniuerſas gentes tenet recedat etde medio fiat et tūc antichriſtꝰ ueniet fōs iniqͥtatis quēdn̄s ieſꝰ īterficiet ſpū oris ſui diuina vꝫ poteſtate et ſuæmaieſtatis īperio: cuiꝰ iuſſiſſe feciſſe eſt. Nō in exercitmultitudine: nō in robore militū: n̄ in āgeloꝝ auxilio: ſꝫſtatim ut ille aduenerit antichriſtꝰ. interficietur. et qūo tenebræ ſolis fugantur aduentu. ſic illuſtratōe aduētꝰ ſuieum deſtruet atqꝫ delebit: cuiꝰ oꝑa ſathanæ ſunt oꝑa: etſicut ī chriſto plenitudo diuinitatis fuit corporaliter: itaet in antichriſto om̄s erūt fortitudines et ſigna et prodigia: ſed uniuerſa mēdacia. Qūo ſignis dei q̄ oꝑabaturper moyſen magi ſuis reſtitere medatiis: et uirga moyſi deuorauit uirgas eoꝝ: ita m̄datiū antichriſti xp̄i ueritas deuorabit. Seducūtur aūt eiꝰ m̄datio qͥ perditioniſunt præparati. et quia tacita quæſtio poterat cōmoueriCur .n. conceſſit deꝰ oēm eū hr̄e uirtuiē ſigna atqꝫ prodigia per q̄ ſeducūtur ſi fieri pōt ēt electi dei: ſolutōe p̄uenit q̄ſtionē: et qd opponi poterat an̄ꝙͣ opponereturabſoluit. Faciet inquit oīa n̄ ſua uirtute: ſed conceſſionedei ꝑꝑ iudæos: ut qͥ noluerint recipere caritatē ueritatiſhoc eſt chriſtū: qͥa caritas dei diffuſa eſt in corda credētiū: et ipſe dicit. Ego ſum ueritas: de quo ī pſalmo ſcriptum eſt. Deritas de terra orta eſt. qͥ igitur caritatē et ueritatē n̄ receperūt: ut ſaluatore ſuſcepto ſalui fierent: mittet illis deꝰ n̄ oꝑatorē: ſed operatōem .i. fontē erroris:ut credāt mēdatio. qͥa mēdax eſt ipſe et pr̄ eiꝰ: et ſiqͥdeꝫantichriſtꝰ de uirgine natus eſſet: et primꝰ ueniſſet ī mūdum: poterant iudæi hr̄e excuſatōeꝫ ut dicerēt quod putauerint ueritatē et iccirco m̄datiū pro ueritate ſuſcepitNūc autē iō iudicandi ſunt: īmo proculdubio cōdēnandi quia chriſto ueritate contempta poſtea mendatiumid eſt antichriſtum ſuſcepturi ſunt.¶ Epiſtola beati damaſi papꝝ ad hieronymū de interp̄tatione oſanna ſciſcitātis.Ilectiſſimo filio Hieronymo Pamaſꝰ ep̄sin dn̄o ſalutē cōm̄taria cū legerē græco latinoqꝫ ſermone in euāgelioꝝ īterp̄tatōe anr̄is .i. orthodoxis uiris olim ac nuꝑ ſēptade eo quod legitur. O ſāna filio dauid n̄ ſolū diuerſa: ſꝫet cōtraria ſibimet proferūtur: ſtudiū ergo dilectōis tuædep̄cor ut ardenti illo tuæ ſtrennuitatis ingenio abſcilisopinionibus ābiguitatibuſqꝫ ſcrupuloſis. Quid ſe habeat apud hebræos uiuo ſenſu ſcribas: ut de hoc ſicut etde multis tibi curæ noſtræ ī xp̄o ieſu gr̄as referant.¶ Beati Hieronymi ad Pamaſū rn̄ſiua Oſanna ſecundūbebraicam ueritatem interpretantis.Vlti ſuꝑ hoc ſermone diuerſa finxerūt eqbus nr̄ Hilariꝰ ī cōm̄tariis matthri ita poſuit. O ſāna hebraico ſermōe ſignificaturrdēptio domus dauid. primū redēptio lingua hebræa ephoth īterp̄tatur: dein̄ domꝰ beth. Pauiduero in hoc loco nō eſſe nom incertū oībus patet. Alijopinati ſūt oſāna gloriā dei: porro gloria caboth appellatur. Nōnulli gr̄am cum gr̄a thoda ſiue anna nūcupetur. Reſtat ergo ut omiſſis oppinionū riuulis ad ipſumfontē vn̄ ab euangeliſtis ſūptū eſt recurramꝰ. Naꝫ qūoillud neqꝫ in græcis neqꝫ in latinis codicibꝰ poſſumus īuenire ut cōpleretur id qd̓ dictū eſt per prophetas. Qm̄nazarenus uocabitur et illud ex ægypto uocaui filiummeū: Ita et nunc ex hebrxis codicibꝰ ueritas exprim̄daeſt. Vn̄ in hanc uocē uulgus et maxime conſona interſe paruuloꝝ turba proruperat dicēte matthæo. Turbæaūt q̄ præcedebant et quæ ſeq̄bantur clamabant dicētesoſāna filio dauid. bn̄dictus qui uenit in noīe dn̄i oſānain excelſis. MMircus uero ita poſuit clamabant dicētes.O ſāna bn̄dictus qui uenit ī noīe dn̄i: bn̄dictū qd̓ uenitin noīe dn̄i regnum patris noſtri dauid oſanna in excelſis. Ioannes quoqꝫ pari uoce conſentit. Et clamabant.Oſanna benedictus qui uenit in noīe dn̄i rex iſrael. Solus lucas uerbū oſanna nō poſuit in reliqua interp̄tationis parte conſentiens bn̄dictus qͥ uenit in noīe dn̄i paxin terra et gloria in excelſis. Igitur ut diximus ipſa hebræa uerba ponenda ſunt et oīum interpretum opiniodirigenda: quo facilius qͥd ſuꝑ hoc ſentiēdū ſit ex retractione cūctoꝝ ipſe ſibi lector inueniat. cxvii. pſalmo ubinos legimus. O dn̄e ſaluum me faco dn̄e bene proſperare benedictus qui uenit ī noīe dn̄i. In hebræo legiturAnna adonai oſianna anna adonai aſſiena baruc abbabaſen adonai. Quod Aquila Symmachus. Theodotiōet qͥnta editio ne qͥd ī latino mutare uideamur ita expric̓ Rop̓iē o dn̄e σωσ ογδη ſaluum fac ὠ κυρίε o dn̄eέυδοσὀνδη .i. bn̄ proſpar lύλογήμένοσ bn̄dictꝰὄ. έρχὀμένοσ qͥ uenit ευ ονόματικύριὀυ ī noīe dn̄iSola ſexta editio cū īterp̄tibus lxx. ita congruit: ut ubicæteri poſuerūt ωδη illi ſcripſer tω et quia oſianna qd̓nos corrupte ꝑꝑ ignorātiā dicimꝰ oſāa ſaluifica ſiue ſaluum fac exprimatur omnium interpretatione ſignatuꝫeſt. Nunc illud in cura eſt ꝙ ſine adiectione ſaluandiſolus anna ſermo ſignificet. Sciendumqꝫ quia in hocloco ter dicatur anna: et primum quidem ac ſecundumeiſdem litteris ſcribitur Aleph nō he tertium uero hethnon he Symmachus igitur qui in cxvii. pſalmo cumomnium interpretatione conſenſerat ut nobis manifeſtiorem tribueret intellectum in cxv. pſalmo ubi dicitur.O domine libera animam meam ita interpretatus eſt.Obſecro domine libera animam meam. Obi autem.lxx. 6 et ille obſecro tranſtulerūt aquila et cæteris editionibꝰ ὠδη interpretantibus in hebræo ſcribitur āna:uerum ita ut in principio aleph habeat non heth. Exquo animaduertimus ſi ex aleph ſcribitur anna ſignificari obſecro: ſi autem ex heth eſſe coniunctionem: ſiueinteriectionem quæ apud græcos poniturcuius interpretationem latinus ſermo non exprimit: ſed quoniam hæminutiæ et iſtiuſmodi diſputationis arcanum propterbarbariaꝫ linguæ pariter ac litterarum legenti moleſtiatribuūt ad explanādi cōpendiuꝫ uenio ut dicaꝫ ea q̄ de