LA bdn̄i fuerit n̄ ſuſcipi a ſamaritis qͥa feſtīabat ire hieruſalē:ibiqꝫ pati et ſanguinē fundere ne occupatus ſuſceptiōeamaritica: et doctrina gentis illius paſſionis differretdiē: ad quā uenerat ſuſtinendā. Vn̄ dic̄ et in alio loco.Non ueni niſi ad oues p̄ditas domꝰ iſrael: et apoſtolispræcepit. Ciuitates ſamaritanaꝝ non intrabitis: uolenstollere oēꝫ occaſionē ꝑſecutōis iudaicæ: ne poſtea dicerent. Crucifiximꝰ eū: qͥa ſe inimicis noſtris et hoſtibꝰ iūxerat. Facies ergo eiꝰ erat hieruſalē ꝑgentis: et iccircoiuxͣ alterā intelligētiā nō receperūt eū ſamaritæ: qͥa feſtinabat ingredi hieruſaleꝫ. ut aūt non recepūt fuit dn̄icæuoluntatis. Benique apoſtoli in lege uerſati in qua tm̄iuſticiā nouerant oculū pro oculo: dentē pro dente ulciſci nitūtur iniuriā: et imitari Heliā: ad cuius uocē duaspentecontadas militū ignis cōſūpſerat: dicūtqꝫ ad dn̄ꝫ.Dis dicimꝰ ut ignis deſcendat de cælo et cōſumat eos.Pulchre uis inqunt dicimus. Nā et Helias dixerat. Sihomo dei ſū: deſcendat ignis de cælo ſuꝑ uos. Ergo utapoſtoloꝝ ſermo efficientiā habeat uoluntatis eſt dn̄i.Niſi enī ille iuſſerit fruſtra dicunt apoſtoli ut ignis deſcēdat ſuper eos: et quodāmō uerbis alijs hoc loquūtur.Si ad ſerui Heliæ iniuriā ignis deſcendit ē cælo: et nonſamaritas: ſed iudæos conſūpſit incendiū: quātomagisad contēptū filii dei in īp̄ios ſamaritas dꝫ flāmā ſeuirE regione dn̄s qͥ n̄ ad iudicandum uenerat: ſed ad ſaluādum non īppoteſtate: ſed ī humilitate: n̄ in patris gloriaſed in hoīs uilitate increpat eos quod n̄ meminerit doctrinæ ſuæ et bonitatis euangelicæ in qua dixerat. Qui teꝑcuſſerit ī maxillam p̄be ei et alterā: et diligite inimicosueſtros. Alterā de euāgelio lucæ q̄ſtiūculā propoſuiſti:¶ Quis ſit uillicus iniqͥtatis qͥ dn̄i uoce laudatus eſt.Dius cum uellem ſcire rōeꝫ: et de quo fonteproceſſerit: reuolui uolumen euangelicū: et inter cætera repperi qd̓ appropinquātibus ſaluatori publicanis: et pc̄oribus aut audirent euꝫ murmurabant phariſxi et ſcribæ dicentes. Quare iſte pc̄ores ſuſcipit. et comedit cū eis. Qui locutꝰ eſt eis parabolā cētūouiuꝫ: et unius perditæ q̄ inuenta paſtoris humeris reportata eſt: et cur eſſet propoſita ſtatī ītulit. Gico uobisſic erit gaudium in cælo ſupuno pc̄ore pœnitētiā agētemagis ꝙͣ ſuꝑ nonagītanouē iuſtis qͥ non hn̄t opꝰ pœnitentia. Aliā quoqꝫ parabolā decē drachmaꝝ uniuſqꝫ ꝑditæ et reꝑtæ cum propoſuiſſet ſimili eaꝫ fine cōpleuit.Sic dico uobis gaudium erit corā angelis dei ſuꝑ unopc̄ore pœnitentiam agente. Tertiam quoqꝫ parabolampropoſuit hoīs hn̄tis duos filios et diuidētis inter eosſubſtātiā. Cūqꝫ minor facultatibus p̄ditiſ egere cœpiſſꝫet comedere ſiliquas porcoꝝ cibū reuerſus ad patremſuſceptus eſt ab eo. Fr̄ quoqꝫ inuidēs ſenior pr̄is uocecorripitur qd̓ lætari debuerit et gauder̄ qꝛ fr̄ eiꝰ mortuꝰfuerat: et reuixit: ꝑ̄ditus et inuentꝰ eſt. Has tres parabolas contra phariſxos et ſcribas locutus eſt: qͥ nolebantrecipere pn̄iaꝫ peccatoꝝ et publicanoꝝ ſalutē. Dicebataūt inquit et ad diſcipulos ſuos haud dubium qͥn parabolā ſicut priꝰ ad ſcribas et phariſæos qua parabola adclementiā hortaretur: et alijs uerbis diceret dimittite etdimittetur uobis: ut in or̄one dn̄ica libera fronte poſcatis. Pimitte nobis debita noſtra: ſicut et nos dimittimdebitoribꝰ noſtris. Auæ eſt ergo ad clemētiā paraboladiſcipulos cohortantis? Homo quidā erat diues: qͥ habebat uillicū ſiue diſpenſatorē. Hoc auteꝫ οίκογομοσſignificat. Dillicꝰ quidē proprie uillæ gubernator eſt. vn̄et a uilla uillici nom̄ accepit οικὀνομοσ aūt tam pecuniæ ꝙͣ frugū et oīuꝫ quæ dn̄s poſſidet diſpēſator eſt. vn̄et οικὀνομικόσ Xenoph tis pulcherrimus liber eſtqui nō gubernatōem uillæ: ſed diſpenſatōem uniuerſædomus Tullio interpretante ſignificat. Iſte igitur diſpeſator accuſatus eſt ad dn̄m ſuum: quod diſſipaſſet ſubāꝫeius. Quo uocato dixit. Quid hoc audio de te: redderōeꝫ diſpenſatōis tuæ. Neqꝫ .n. mea ultra poteris diſpēſare: qui dixit in ſemetipſo. Quid faciā: qꝛ dn̄s meꝰ aufert a me uillicationē. Fodere nō ualeo: mēdicar erubeſco. Scio quid faciam: ut qn̄ ſublata fuerit diſpenſatioſuſcipiant me in domos ſuas. Hocauit igr̄ ſingulos debitoꝝ dn̄i ſui et dixit primo. Quantū debes dn̄o meo:qui dixit ei centū cados olei. Ait illi. Tolle cautōeꝫ tuāet ſedens cito ſcribe qͥnquaginta. Hein̄ ad alium dixit.tu uero quātū debes. At ille rn̄dit. Eētū choros tritici.dicitqꝫ eī tolle cautionē tuā: et ſcribe octogīta: et laudauit dn̄s uillicū iniquitatis ſiue diſpēſatorē: quod prudēter fecerit: quia filii ſeculi huius prudentiores filiis luciſſunt in gn̓atiōe ſua: et ego dico uobis. Facite uobis amieos de iniquo māmona: ut qn̄ defeceritis recipiant uoſin æterna tabernacula. Qui fidelis eſt ī paruo et ī multiſfidelis ē. qͥ ī minimo iniquꝰ ē et ī multis iniquus erit.Si ergo in iniquo māmona fideles n̄ fuiſtis: qd ueſtrūeſt quis credet uobis Et ſi ī alieno fideles n̄ fuiſtis: qdveſtrū ē qͥs dabit uobis. Hemo ſeruus pōt duobꝰ dn̄isſeruire. Aut .n. unum odio hꝫ: et alteꝝ diligit aut unuꝫaudiet et alteꝝ contemnet. Non poteſtis deo ſeruire etmāmonæ. Audiebant autē hæc oīa phariſæi: qui erantauari et ſubſānabant illum. Totum parabolæ huius teitum poſui ut non nobis intelligentiam aliunde q̄ramꝰ.et in parabola certas nitamur inuenire perſonas: ſꝫ īterpretemur eaꝫ quaſi parabolam hoc eſt ſimilitudinē quaab eo uocatur quod alteri παράβάλλετα i hoc eſtaſſimilatur: et quaſi vmbra præuium ueritatis eſt. Siergo diſpenſator iniqui māmonæ dn̄i uoce laudatur: qd̓de re iniqua ſibi iuſticiā p̄pararit: et paſſꝰ diſpendiū dn̄slaudat diſpenſatoris prudentiam: quod aduerſus dn̄mquidem fraudulenter: ſed pro ſe prudenter egerit: ꝙͣtomagis chriſtus qui nullū damnū ſuſtinere pōt et proneſt ad clementiā laudabit diſcipulos ſuos: ſi in eos quiſibi crediti ſunt miſericordes fuerint. Beniqꝫ poſt parabolā intulit. Et ego dico uobis. Facite uobis amicos demāmona iniquo. Iiniquū autē māmona nō hebræoꝝ.Sed ſcythoꝝ lingua diuitiæ nuncupantur: ꝙ de iniquitate collectæ ſint. Si ergo iniquitas bene diſpenſata uertitur in iuiticiā: quātomagis ſermo diuiuus ī quo nullaeſt iniquitas: qui apoſtolis creditus ē: ſi bene fuerit diſpenſatus diſpenſatores ſuos leuabit in cælū. Quāobrēſequitur. Qui fidelis eſt in minimo: hoc eſt in carnalibet in multis fidelis erit .i. in ſpiritalibus. Qui autē ī paruo eſt iniquus ut non det fratribus ad utendum quoda deo pro oībus eſt creatum. Iſte et in ſpiritali pecuniadiuidenda iniquusᵉ erit: ut non pro neceſſitate: ſed properſonis doctrinā dn̄i diuidat. ſi autē carnales diuitiasquæ labuntur non bene diſpenſatis. Ueras æternaſquediuitias doctrinæ dn̄i quis det uobis; et ſi ī his q̄ alienaſunt: alienum aūt eſt a nobis oē quod ſeculi eſt infideles fuiſtis: ea quæ ueſtra ſunt et proprie deputata ſunthōi quis uobis credere poterit; Vn̄ corripit auaritiā etdicit eum qui amat pecuniam deum amare non poſſe.Igitur et apoſtolis ſi uelint amare deum eſſe pecuniascontemnēdas. Vn̄ et ſcribæ et phariſæi qui erant auariaduerſū ſe dictam intelligentes parabolā ſubſānabanteum carnalia et certa et præſentia ſpiritalibus ac futuriet quaſi incertis præponentes. Iheophilus antiochenæ eccleſiæ ſeptimus poſt petrum apoſtolum ep̄us:qui quatuor euangeliſtaꝝ in unum opus dicta cōpigēſingenii ſui monumenta dimiſit: hæc ſuper hanc parabolam in ſuis cōmētariis eſt locutus. Piues qui habebatuillicū ſiue diſpenſatorem deus oīpotens eſt. quo nihileſt ditius. Huiꝰ diſpēſator paulꝰ qͥ ad pedes gamalielis