LhTSic et chriſtus bonus odor qui nunꝙͣ mutari pōt necſuam naturam amittere: credentibus uita eſt. increduliſmors. Gors autē non iſta cōis: qua cum beſtiis morimur et iumentis: Sed illa de qua ſcriptum eſt. Animaqux peccauerit: ipſa morietur. Ergo uita non hæc arbitranda eſt: qua ſpiramus et incedimus et huc illucquediſcurrimus: ſed illa de qua dauid loquitur. Credo uidere bona dn̄i in terra uiuentium. Deus enī uiuorum eſt:non mortuoꝝ: et uita noſtra abſcondita eſt cum chriſtoin deo. Cum autē chriſtus apparuerit uita noſtra: tuncet nos apparebimus cum ipſo in gloria. Nec uobis ocorinthii parum uideatur ſi nobis p̄dicantibꝰ ueritateꝫ:alij credant: alij non credant: alij uera morte moriātur:Alii uiuant ea uita quæ dicit. Ego ſum uita. Niſi eniꝫnos locuti eſſemus: nec incredulos mors: nec credētesuita ſeq̄retur. Q difficile dignus p̄cō uirtutum chriſtiinueniri poteſt qͥ in ānunciandis illis non ſuam: ſꝫ eiꝰquerat gloriā: quē p̄dicat. In eo uero quod ſe negat nōeſſe ſicut multos qui uendicent uerbum dei: on̄dit eſſequāplurimos qͥ quæſtū putant eſſe pietatem: et turpislucri gratia oīa faciunt. qͥ deuorant domus uiduaruꝫ: ſeautē ex ſynceritate quaſi miſſuꝫ a deo et præſente eo qͥſe miſerit oīa in xp̄o et pro chriſto loqui: ut cā p̄dicationis dei triumphus ſit xp̄i: eiuſqꝫ ſit gloria. Et notandumquod myſterium trinitatis in huius capituli fine demōſtretur. Ox deo .n. ſpū ſancto coram deo patre in chriſtoloquimur. Ad cōprobandū autē quod de troadē ꝑrexitin macedoniam: de apo toloꝝ actibus ponā teſtimonium. Cuꝫ autē pertranſiſſēt in aſiam deſcenderūt troadēet uiſio nocte paulo oſtenſa eſt. Dir quidā macedo ſtāserat et dep̄cans euꝫ ac dicens. Tranſiens in macedoniāadiuua nos. Quod cum uidiſſet ſtatim quæſiuimus proficiſc in macedoniam certi facti quod uocaſſet nos deeuangelizare eis.¶ Quid ſit quod ī epiſtola ſcribit ad Teſſalonicenſes primī ipſe autē deus pacis ſanctificet uos: ꝑ oīa et integerſpiritus ueſter et anima et corpus ſine querela in aduētu domini noſtri ieſu chriſti ſeruetur.Almoſa quæſtio ſub breui ſermone tractāda. Supradixerat ſpiritu nolite extinguer̄Quod ſi fuerit intellectū: ſtatim ſciem qͥsſit iſte ſpiritus: qui cum anima et corporein aduentus die dn̄i conſeruandus eſt. Quis .n. poſſitcredere quod inſtar flāmæ quæ extincta deſinit eſſe qd̓fuerat: extinguatur ſpiritus ſanctus et ſuſtineat abolitiooē ſui: qui fuit quondā in iſrael: quando per eſaiam: ethieremiam et ſingulos prophetas dicere poterat: Hæcdicit dn̄s et nunc in eccleſia per agabā dicit. Hæc dic̄ ſp̄sſanctus. et ipſe paulus. Diuiſiones autē donorum ſūt:idem uero ſpiritus: et diuiſiones miniſteriorum ſūt: idēaūt dn̄s: et diuiſiones operationū ſunt. Idē uero deusqui operatur oīa ī oībus. Anicuiqꝫ autē datur manifeſtatio ſpiritꝰ ad id ꝙ expedit. Alii per ſpuꝫ datur ſermoſapientiæ: alij ſermo ſcientiæ ſcd̓m eundem ſpiritū: alijfides in eodem ſpū: alij operatio uirtutum. Alii gr̄a ſanitatum: ī uno ſpū: Alii prophetia: Alii diſcretio ſpirituuꝫOīa aūt hæc unus atqꝫ idē operatur ſpiritus diuidensſingulis prout uult. De hoc ſpū ne a ſe auferetur rogabāt dauid dicens ſpm̄ ſanctū tuū ne auferas a me. Quicum aufertur non in ſubſtantia ſui: ſed ei a quo auferetur extinguitur. Ego puto unum atqꝫ idē ſignificare: ſpiritum nolite extīguere: quod in alio loco ſcribit: ſpū feruentes. In quo .n. feruor ſp̄s multiplicata iniqͥtate et carit tis frigare non tepeſcit: in hoc nequaꝙͣ ſp̄s extīguitur. Deus igitur pacis ſanctificet uos per oīa uel ī omnibus ſiue plenos atque perfectos: hoc .n. magis ſonatόλότέλέίσ. Deus enī appellatur pacis quia per xp̄mei reconciliati ſumuſ qui eſt pax noſtra: qui fecit utraqꝫunum: qui et in alio loco pax dei dicitur ſuperans oēmſenſum: quæ cuſtodit corda cogitationeſqꝫ ſanctorum.Qui auteꝫ ſanctificatur ſiue perfectus eſt in oībus: ī hocet ſpiritus et anima et corpus in die dn̄i conſeruatur.Corpus ſi ſingulorum mēbrorum utatur officiis: uerbigratia ſi operetur manus pes ābulet oculus uideat auris audiat dentes cibos molant: ſtomachus coquat: aluus digerat: aut ſi nulla parte membrorum truncatumeſt: et hoc quiſquā poteſt credere apoſtolum pro credētibus dep̄cari ut die iudicii ītegrum omnium chriſtꝰ corpus inueniat: cum oīa corpora morte diſſoluta ſint: autſicut quidam uolunt reperta fuerint adhuc ſpirantia habeant debilitates ſuas: et maxime martyrum et eorumqui pro chriſti nomine uel oculos effoſſos. uel amputatas nares: uel abſciſſas manus habent. Ergo integrumcorpus eſt de quo diximus in alia quæſtione tenens caput: ex quo omne corpus connexum atqꝫ compactumaccipit augmentum et aminiſtrationem chriſti. Hoc corpus eccleſiæ ē et quicūqꝫ huiꝰ corporis tenuerit caputet cætera membra ſeruauerit: habebit integrum corpusquantum recipere poteſt humana natura: iuxta huncmodum et animæ integritas conſeruanda eſt quæ dicer̄poteſt. Bened c aīa mea dn̄m: qui ſanat omnes infirmitates tuas: et de qua ſcriptum eſt. ¶ O ſit uerbum ſuuꝫet ſanauit eos: ſpūs quoqꝫ īteger in nobis conſeruaturqn̄ non erramus ī ſpalibus: ſed uiuimuſ ī ſpū: acquieſcimus ſpiritui: et opera carnis mortificamus in ſpiritu:afferimuſqꝫ omnes fructus eius caritatem gaudiuꝫ pacem et cætera. Aliter præcipitur nobis Salomonē dicēte. Tu autem deſcribe ea tripliciter in conſilio: ī cōſciētiaut reſpondeas uerba ueritatis his qui proponunt ubi.Triplex in corde noſtro deſcriptio: et regula ſcripturaꝝeſt. Prima ut ītelligamus ea iuxta hiſtoriam: Secūdaiuxta tropologiam: Tertia iuxta intelligentiam ſpalem:in hiltoria eorum quæ ſcripta ſunt ordo ſeruatur: in tropologia de littera ad maiora conſurgimus: et quicquidin priori populo carnaliter factum eſt iuxta moralē īterpretamur locum: et ad animæ noſtræ emolumenta conuertimꝰ ī ſpali θεορεισ ad ſublimiora tranſimuſ terrenadimittimus. de futuroꝝ beatitudine et cæleſtibus diſputamus. ut prxſētis uitæ meditatio umbra ſit futuræ beatitudinis. Quos ſi tales chriſtus inuenerit: ut et corpore et anima et ſpū integri conſeruentur triplicis in ſe ſcientiæ perfectam habeant ueritatem: hos ſua pace ſacͣtficabit et faciet eſſe perfectos. Oulti ſimpliciter hūc locum de reſurrectione ītelligunt: ut et ſpūs et anima etcorpus ī aduentu dn̄i ītegra conſeruentur. Alii triplicēex hoc loco homine uolunt affirmare ſubſtantiam ſpm̄quo ſentimus: animam qua uiuimus corpus quo incedimus. Sunt qͥ ex aīa tantum et corpore ſubſiſtere hominem diſſerentes ſp̄m in eo tertium non ſubſtantiamuelit ītelligi: ſꝫ efficientia. ꝑ quā et mēs ī nobis et ſēſuſet cogitatio et animus appellantur: et utiqꝫ non ſūt totſubitantiæ quot nomina. Tūqꝫ illud eis fuerit oppoītūBenedicite ſpūs et animæ iuſtoꝝ dn̄o: ſcripturam nonrecipiunt dicentes eam in hebraico non haberi. Nosautem in præſenti loco ut ſupradiximus ſpūm qui cumanima et corpore integer conſeruatur non ſubſtantiamſps ſancti quæ non poteſt interire: ſed gratias eius donationeſqꝫ accipimus: quæ noſtra uel uirtute uel uitioet accenduntur et extinguuntur in nobis.¶ Incipit prologus beati Hieronymi in librū ad Agaſiāde quæſtionibus. xi. noui teſtamēti.