LL6.Borſum noſtrū quod primū informe erat et graui ſarcina pͥmebatur: habeat nitorē auri: qd̓ īterpretatur ī ſēſu:et alas argentatas quæ intelligūtur eloquia ſcripturaꝝ.et regnum dei intrare poterimus. Bicūt ſe apoſtoli oīaquæ ſua fuerant dimiſiſſe: et mercedē pro hac uirtute audacter expoſcunt. Quibus rn̄dit dn̄s. Oīs qui reliquitdomū aut fres aut ſorores aut patrem aut matrem autuxorem aut filios aut agros ꝑꝑ nom meum cētuplumaccipiet et uitā æternam poſſidebit. O quāta beatitudopro paruis magna recipere: æterna pro breuibus: promorituris ſemper uiuentia: et hr̄e deuꝫ debitorem. Siqua autē uidua habeat liberos: et maxime ſi nobilis familia eſt: egentes filios non dimittat: ſed ex æqualitateut meminerit primū aīæ ſuæ et ipſā putat eſſe de filiis q̄ſua ſunt dn̄o relinquat: īmo xp̄m liberoꝝ ſuoꝝ faciat cōhæredeꝫ. Rn̄debis. Pifficile ē et duruꝫ contra naturā:Sed dn̄m tibi audies rn̄dentē. Quis poteſt cape capiatet ſi uis eſſe ꝑfecta non tibi iugū neceſſitatis imponit: ſꝫpoteſtati tuæ libeꝝ concedit arbitriū. Dis eſſe perfectaet in primo ſtare faltigio dignitatis: ſac quod feceruntapoſtoli Dende oīa quæ habes et da pauperibus et ſequere ſaluatorem: et nudā ſolāqꝫ crucē nuda ſequariset ſola. Non uis eſſe perfecta: et ſcd̓m gradū uis tenereuirtutis. Pimitte oīa quæcūqꝫ habes da filiis da propiquis: Nemo te reprehendat ſi inferiora ſectaris dūmōillam ſcias tibi iure p̄latā quæ elegerit prima. Bicis hocapo ſtoloꝝ eſt et uiroꝝ: ulierem autē nobilē n̄ poſſeoīa uendere: quæ multis adium̄tis huius uitæ īdigeat.Aud. igitur apoſtolum cōmonentem n̄ ut alijs refrigeriū: nobis aūt tribulatio: ſed ex xqualitate nr̄a abudantia illoꝝ inopiaꝫ ſuſtineat: ut et illoꝝ abundantia noſtræinopiæ ſit ſupplemētum. Vn̄ inquit dn̄s. Qui hꝫ duastunicas det alteram nō habenti. Quid ſi ſcythia frigoraſint: et alpinæ niues: quæ non duabus et tribus tuniciſ:ſed uix pecudum pellibus repelluntur. Quicquid ergocorpori noſtro ſufficere poteſt et humanæ ſuccurrere ībecillitati: quos nudoſ natura profudit hoc una appellāda eſt tunica: et quicqͥd in p̄ſentibꝰ alimentis neceſſariūeſt hoc unius diei uictus appellatur. Vn̄ p̄ceptum ē: necogitetis de craſtino: hoc ē de futuro tp̄re et apoſtolusHabētes inquit uictum et ueltitū his contenti ſimus.Si plus habes ꝙͣ ad uictū ueſtitūqꝫ neceſſariuꝫ ē illuderroga: et in illo debitricē te eſſe noueris. Ananias etSaphyra apoſtoli meruerunt ſentētiam: qꝛ ſua timidereſeruarunt. Ergo ne inquies puniendus ē qui ſua nondederit? Ginime. puniti ſunt qͥa mentiri uoluerunt ſpuſancto: et reſeruantes neceſſaria uictui ſuo quaſi ꝑfecteſeculo renunciantes uanam gloriā ſectātes. Alioqn licꝫlibere uel dare uel non dare: quāꝙͣ ei qui cupit ꝑfectuseſſe præſens paupertas futuris diuitiis cōpenſanda ſit.Quomodo aūt uidua uiuere debeat breui ſermone cōprehendit apoſtolus dicens. Quæ in delitiis eſt uiuensmortua eſt: et nos in duobus libellis quos ad furiaꝫ etſaluinam ſcripſimus plenius dictum putamꝰ.¶ Quomodo accipiendum ſit illud ſaluatoris apud atthxuꝫ. Dico autē uobis nō bibam amodo de genimineuitis uſque in diem illum quo bibam illud nouum uobiſcum in regno patris mei.X hoc quidaꝫ mille ānorum fabulā ſtruūtin quibus xp̄m regnatuꝝ eē corporalitercontendunt: et bibituꝝ uinum: quod ex ilNo tēpore uſqꝫ ad cōſūmationē mūdi nonbiberit. Nos autē audiamus panem quē fregit dn̄s deditqꝫ diſcipulis eſſe corpus dn̄i ſaluatoris ipſo dicentead eos. Accipite: et comedite: hoc eſt corpus meuꝫ: etcalicē illū eſſe: de quo iteꝝ locutus ē. Bibite ex hoc oēsHic eſt .n. calix meus noui teſtam̄ti: qui pro multis effūdetur in remiſſionem peccatoꝝ: iſte ē calix de quo ī propheta legimus. Calicē ſalutaris accipiā: et nom dn̄i īuocabo. et alibi calix tuus inebrians ꝙͣ præclarus eſt? Sieni panis qͥ de cælo deſcendit corpus eſt dn̄i. et uinumquod diſcipulis dedit ſanguis illius eſt noui teſtam̄ti qͥeffuſus eſt in remiſſionē peccatoꝝ iudaicas fabulas repellamus: et aſcendamus cum dn̄o cœnaculuꝫ magnūſtratum mundatum: et accipiamus ab eo calicē rurſumnoui teſtam̄ti: ibiqꝫ cū eo paſcha celebranteſ iebriemurab eo uino ſobrietatis. Nō eſt .n. regnū dei eſca et pōt̓ſed iuſticia et gaudium et pax ī ſpiritu ſancto. Nec moyſes dedit nobis panē ueꝝ: ſed dn̄s ieius ipſe conuiua:et conuiuium: ipſe comedens et qui comeditur: illiusbibimus ſanguinē: et ſine ipſo potare non poſſumus. etquotidie ī ſacrifitiis eius de genimine uitis ueræ et utneæ ſorech quæ interpretatur electa rubentia muſta calcamus: et nouum ex his uinum bibimus in regno pr̄isnequaꝙͣ in uetuſtate lr̄æ: ſed ī nouitate ſpiritus cāticumnouum cātantes: quod nemo poteſt cātare niſi ī regnoeccleſiæ quod regnum patris eſt. Hunc panem et iacobpatriarcha comedere cupiebat dicens. Si fuerit dn̄s deus mecum: et dederit mihi panē ad edendū et ueſtē adinduenduꝫ: Quot quot .n. ī xp̄o baptizamur chriſtum īduimus et panē comedimus angeloꝝ: et audimꝰ dn̄mprædicanteꝫ. Meus cibus eit ut faciaꝫ uoluntateꝫ eiusqui miſit me. et īpleam opus eius. Faciamus igitur uoluntatem eius qui nos miſit. impleamus opus eius: etxp̄us nobiſcū bibet ī regno eccleſiæ ſāguineꝫ ſuuꝫ.¶ Quæ cauſa ſit: ut in reſurrectōe dn̄i et apparitionē euāgeliſtæ diuerſa narrauerint.N quibus primuꝫ quæris. Cur Gatthæus dixerit. Deſpere ſabbati illuceſcente inuna ſabbati dn̄m reſurrexiſſe: et arcusmane reſurrectionē eius factaꝫ eſſe cōmemorat ita dicens. Cum auteꝫ reſurrexiſſetuna ſabbati mane apparuit Mariæ magdalenæ. de quaſeptem dæmonia eiecerat: et illa abiens nunciauit his qͥcum illo fuerāt lugentibus et flentibꝫ. Illiqꝫ audientesquod uiueret et qd̓ uidiſſet eū: non crediderūt. Huiusquæſtionis duplex ſolutio eſt. Aut enim nō recipimusarci teſtimoniū quod in raris fertur euāgeliis oībuſgreciæ libris pene hoc capitulū ī fine nō habentibus:præſertim cuꝫ diuerſa atqꝫ contraria cæteris euāgeliſtisnarrare uideatur: aut hoc rn̄dendum quod uterqꝫ ueꝝdixerit Matthæus qn̄ dn̄s reſurrexit .i. ueſpere ſabbatiOarcus autē qn̄ euꝫ uiderit maria MMagdalenæ ideſtmane prima ſabbati. Ita. n. diſtinguendum eſt. Cū autēreſurrexiſſet: et prūper ſpiritu coartato inferenduꝫ prima ſabbati mane apparuit mariæ magdalenæ: ut qͥ ueſpere ſabbati iuxta matthæuꝫ reſurrexerat: mane primaſabbati iuxͣ marcū apparuerit mariæ. Hagdalenæ. Adquidem et Ioānes euāgeliſta ſignificat mane eū alteridiei uiſum eſſe demonitrans.¶ Qūo iuxͣ matthæū ueſpere ſabbati Maria magdalenxuidit dn̄m reſurgentē: et Ioānes euāgeliſta refert maneuna ſabbati iuxta ſepulcrū flere.Na ſabbati dies dominica intelligenda ē:quia omīs hebdomada in ſabbatum et inprimā et ſecundā et tertiā et quartā et qͥntam et ſextam ſabbati diuiditur. quam ethnici idolorum et elementorum nominibus appellant.Beniqꝫ et apoſtolus collectam pecuniæ qͥ īdigentibuspræparabatur in unam ſabbati p̄cepit congregandam.