tecū denariū ideſt æqualeꝫ conſequatur ſalutem: licet ſalutis pro labor diuerſa ſit gloria eadē de te poteſt tertiꝰdicere et de tertio rurſū primus. Verum ipſi inter ſe obnon æqualē laboreꝫ et uocationis ſpatia diuerſa æqualep̄miuꝫ libenter accipiunt. In nouiſſimo tantū operarioideſt in gentiuꝫ ſalute diſcordant. et domino iniuriā fatiunt: et ſub omnibus parabolis arguūtur inuidiæ. Nonambigo quin inculta tibi noſtræ paruitatis uideatur oratio: Sed ſæpius cauſatus ſuꝫ excoli n̄ poſſe ſermoneꝫniſi quē propria manus limauerit. Itaqꝫ ignoſce dolētibuſoculiſ ideſt ignoſce dictanti: maxime cū in eccleſiaſticis rebus nō quærantur uerba ſed ſenſus ideſt panibusſit uita ſubſtentāda nō ſiliquis.¶ Ad Hedibiā epiſtola explicans ꝯuodecim quæſtioneo¶ PrologusGnota uultū fidei mihi ardore notiſſimaes et de extremis gallia finibus in bethleemitico rure latitantē ad reſpondendumprouocas de ſanctarū quæitiū culis ſcripturarum per homineꝫ dei filiuꝫ meū Apodemiū cōmentariolū dirigēs q̄i uero n̄ habeas ī tua prouitia diſertoſuiros: et in lege dei perfectos: Niſi forte experimētummagis noſtri ꝙͣ doctrinā flagitas et uiſ ſcire quid de hiſquæ ab alijs audiſti nos quoqꝫ ſētiamus. Qaiores tuipaterrius atqꝫ delphidius quoꝝ alter āteꝙͣ ego naſcerer rhetoricā romæ docuit: alter me iā aduleſcētulo omnes gallias proſa uerſuque ſuo illuſtrauit ingenio: iamdormienteſ et taciti me iure rep̄hēdūt qd̓ audeā ad ſtirimit: qub̓ ee epeꝫ generis ſui quippiā muſitare: Licet cōcedā eis eloquētiæ magnitudinē et doctrinā ſæculariū litteraꝝ merito ſubtrahā ſciētiaꝫ legiſ dei: quā nemo accipere poteſtniſi ei data fuerit a patre luminū qui illumināt omēꝫ hominē ī hunc mūdū uenientē: et ſtat medius credentiūqui in nomine eius fuerīt cōgregati. Unde libere profiteor nec dictuꝫ ſuperbiæ pertimeſco tibi me ſcribere nōindoctis humanæ ſapiētia uerbis quā deꝰ deſtructuruseſt: ſꝫ in uerbis fidei ſpiritalibus ſpiritalia cōparantemut ab yſſus ueteris teſtamenti inuocet abyſſū euāgelicāin uoce cataractarū .i. ī prophetaꝝ et apoſtolorū ſuorūet ueritas dn̄i ꝑueniat uſqꝫ ad nubes: quibꝫ mādatū ēne pluerēt ſuꝑ īcredulū iſrael ībrē: ſꝫ ut rigarēt arua gētiliū et torrentē ſpinaꝝ ac mar mortuū dulcorarēt. Oraigr̄ ut uerus Heliſæꝰ ſteriles ī me et mortuas aquas uiuificet et apoſtoloꝝ ſale qͥbus dixerat Dos eſtis ſal terræ meū munuſculuꝫ cōdiat: quia oē ſacrificiuꝫ qd abſqꝫſale ē dn̄o n̄ offertur Nec fulgore ſæcularis eloquentiædelecteris quā uidit ieſus q̄i fulgur cadētē de cælo: ſedpotiꝰ eū reſpice qͥ nō habet decorē: nec faciē hō ī plagiſpoſitus et ſciēs ferre īfirmitatē: et quicqͥd ad propoſitareſpondero ſcias me n̄ cōfidentia reſpondiſſe ſermonisſꝫ eiꝰ fide qui pollicitus ē Ipi os tuū et ego īplebo illd̓Prima quæſtio Qūo qͥs p̄ſſit eſſe ꝑfectus et quomodouiuere debeat uidua ſine liberis derelictaIterrogas qūo perfectus eſſe quis poſſit etqūo uiuere dēat uidua q̄ ſine liberis derelictaeſt Hoc idē et in euāgelio legis doctor interrogat Dagilter Quid faciēdo uitā æternā poſſidebo cui reſpōdēsdn̄s Mādata noſti; Dixit ille Quæ? Ieſuſ aūt dixit: Nōhomicidiū facies n̄ adulteriū n̄ furtū: n̄ falſū teſtimoniuꝫ dices: honora patrē et matrē et diliges proximū tuūſicut teipſū: et illo dicente. Hæc oīa feci dn̄s ītulit Dnūtibi deeſt Si uis ꝑfectus eſſe Dade et uēde oīa quæ habes et da pauperibꝫ: et ueni ſequere me: Itaqꝫ et egotibi dn̄i noſtri reſpondebo ſermonibus: Si uis eſſe perfecta et tollere crucē tuaꝫ et ſequi dn̄m ſaluatorē et imitari petruꝫ dicentē Ecce nos dimiſimus oīa: et ſecuti ſuLIIG.mus te uade et uende omnia quæ habes et da pauperibꝰ et ſeq̄re ſaluatorē. Nō dixit da filiis da ſr̄ bꝫ da propiqͥs: quos ēt ſi hēres iur̄ eis dn̄s p̄ferrtur: ſꝫ da pauꝑibꝫimmo da xp̄o: qͥ in pauꝑibus paſcitur: qͥ cuꝫ diues eſiꝫpauper pro nobis factꝰ eſt: qͥ loquitur in pſalmo. xxxix.Ego autē mēdicus ſū et pauper: et dn̄s ſolicitꝰ eſt prome: ſtatīqꝫ. .xl. pſalmi de eo exordiū ē. Beatꝰ qͥ ītelligitſuper egenū et pauperē. Intelligentia opus eſt ut poſtintelligentiæ beatitudinē ſciatur qͥd ſit egenus et pauꝑNon utiqꝫ ille qͥ mēdicitate et paupertate atqꝫ ſqualorecoopertus eſt et tn̄ nō recedit a uitiis: ſed de quibꝰ apoſtolus loquitur tm̄ ut pauperū memores eſſemus: Obquoꝝ rfrigeria paulus laborabat et barnabas ī eccleſiiſ gentiū: ut collecta fieret per primā ſabbati: et hāc ipſāoblationē nō ꝑ alios: ſꝫ ꝑ ſe deferre ſeſtināt his qͥ ſuaspro xp̄o amiſerūt ſubſtantias: qͥ perſecutōes paſſi ſunt:qui dixerunt patri ſuo et matri uxoribus et liberis nonnouimus uos. Hi impleuerunt uoluntatem patriset audierunt dicentem dominum ſaluatorem. Oater mea et fratres mei iſti ſunt: qui faciunt uoluntatempatris mei: et hoc dicimus nō quo in pauperes iudæosſiue gentiles: et oīno cuiuſlibet gētis ſint pauperes prohibeamus faciendam elemoſynam: ſed quo chriſtianoſet credentes pauperes incredulis p̄feramus: et inter ipſos chriſtianos ſit multa diuerſitas. Vtrū peccator anſanctus ſit. Vnde et apoſtolus paſſiuam in om̄s miſericordiaꝫ probans infert maxime in domeſticos fidei.Homeſticus fidei eſt qui eadē tibi religione cōiuūgitur:quem a cōſortio fraternitatis pc̄a non ſeperant: Quodſi de inimicis quoqꝫ nobis præcipitur: ut ſi eſurierinidemus eis cibos ſi ſitierint demus eis potū: et hæc facientes congregamus carbones ſuper caput eoꝝ quātomagis de his qui non ſunt inimici: et qui chriſtiani ſūt:atqꝫ ſācti? Neqꝫ uero hoc quod dicitur. hoc enī faciēscarbones ignis congregabis ſuꝑ caput eius in malampartem accipiendum eſt: ſed in bonam. Qn̄ eniꝫ p̄bemꝰinimicis noſtris beneficia malitiā eoꝝ noſtra bonitateſuperamus: et mollimꝰ duritiā: iratūqꝫ animū ad mollitiem et beniuolentiam flectimus: atqꝫ ita congregamcarbones ſuper capita eoꝝ de quibus ſcriptū ē. Sagittæ potētis acutæ cum carbonibus deſolatoriis. Ut quoab altari de ſeraphī carbo ſublatus prophetæ labia purgauit: ita et inimicoꝝ noſtroꝝ peccata purgentur: et umcamus in bono malum: et benedicamus maledicētibuset imitemur patrē: qui ſolem ſuum facit oriri ſuꝑ bonoſet malos. Igitur et tu quia paucos filios non habēs habes plurimos: fac tibi amicos de iniquo mammona: q̄te recipiant in æterna tabernacula. Pulchre dixit de inquo. Oēs .n. diuitiæ ab iniquitate deſcendunt: et niſi alter perdiderit: alter nō poteſt inuenire. Unde et illa uulgata ſententia mihi uidetur eſſe ueriſſima. Diues autiniquus aut hæres iniqͥ. Qd̓ cū legis doctor audiſſet etferre non poſſet: quia habbat diuitias multas: cōuerſus dn̄s ad diſcipulos ait. Quā difficile illi qui diuitesſunt poſſūt ītrare in regnū cæloꝝ. non dixit impoſſibileſed difficile. lꝫ exēplū poſuiſſet īpoſſibilitatis. Facilius ēcamilū per foramē acus tranſire ꝙͣ diuitem intrare ī regnum cælorum: hoc autem non tam difficile eit ꝙͣ impoſſibile. Nunꝙͣ enim fieri poteſt ut camilus tranſeatper foramen acus. Num igitur diues intrare poterit regna cxloꝝ; Sed camelus tortuoſus et curuus ē et graui ſarcina prægrauatur: et nos ergo quādo prauas igredimur ſemitas: et rectā uiā dimittimus et oneramur immunditiis ſiue pondere delictorum: regnum dei īgredinon ualemus. Quod ſi deponamus grauiſſimā ſarcināet aſſumamꝰ nobis pēnas colūbæ uolabimꝰ et īqͥeſcemet dicetur d̓ nobis ſi dormiatiſ iter medioſ cleros pēnæcolubæ deargētatæ et poſteriora dorſi eiꝰ ī pallor auri.