niſi dei ſcientia coronemur Lineis induimur ornam urhiacinthinis: ſacrato balteo cingimur: datur nobis oꝑaratiōale ī pectore ponitur accipimꝰ ueritateꝫ profert ſermo doctrinā īperſpecta ſūt ūiuerſa niſi tā decoro curruidignus q̄ratur auriga: et ſuꝑ creaturas creator īſiſtēs regat ipſe q̄ cōdidit. Quod olī ī lāmina mōſtrabatur: nuncī ſigno crucis on̄ditur. Iuro legis ſanguis euāgelii p̄tioſior ē. Tūc ſignū iuxta Ezechielis uocē gemētibus figebatur ī frōte nūc portātes crucē dicimꝰ Signatuꝫ ē ſuꝑnos lumē nultus tui dn̄e. Bis ī exodo legimꝰ p̄cipientedn̄o et moyſe iuſſa faciente octo genera ueſtiū pōtificiſin leuitico de ſeptē tantū ſcriptū ē: et refertur quomodomoyſes fratrem ſuū aaron illis īduerit: de ſolis ſœmīalibus nihil dicitur Hac ut arbitror cauſa ꝙ ad genitalianoſtra et uerecūda lex non mittit manū: ſed ipſi ſecretiora noſtra et confuſione digna tegere et uelare debemuset conſcientiam puritatis ac ſeminū deo iudici reſeruarede cæteriſ uirtutibus uerbigratia ſapientia fortitudine iuſtitia humilitate māſuetudine liberalitate poſſūt et ali iudicare puditiciā ſola nouit cōſcientia: et hūani oculi huirei certi iudices eſſe nō poſſūt abſqꝫ his. qui paſſiꝫ ī mōrem brutoꝝ aīalium libidini expoſiti ſūt: unde et aplūsde uirginibus inquit domini p̄ceptū nō hēo: q̄i moyſesloquatur. Fœminalibus ego nō ueſtio: nec īpono alicuinenim t ilitrneceſſitatē: Qui uult eſſe ſacerdos ipſe ſe ueſtiat. O quāpira hibiaatæ uirgines et quantoꝝ ſperata pudicitia ī die iudicii dehoneſtabitur quātoꝝ infamata pudicitia a deo iudice̓ cōronabitur. Igitur ipſa aſſumamus fœminalia ipſi noltrauerecūda opiamus: non q̄ramus alienos oculos: ita tegantur genitalia: ut nulloꝝ oculis pateant: nequādo ītramus ī ſancta ſanctoꝝ ſi qua apparuerit turpitudo: morte moriamur: Iam ſermo finitur et ad ſuperiora trahormiūi uurmuIāta debet eē ſciētia et eruditio pōtificis dei ut greſſꝰ eiImnruamb frueet motus et uniuerſa uocalia ſint ueritatē mēte cōcipiat:vit pxeaet toto eā habitu reſōat: et ornatu ut quicquid agit quicquid loquitur ſit doctrina populoꝝ. Abſqꝫ titinabuliſ etdiuerſis coloribus et gēmis pluribuſqꝫ uirtutū nec ſancta īgredi pōt: nec nomē antiſtitis poſſider̄. Hæc ad unālucubra ciūculā cuꝫ iā funis ſolueretur a littore et nautæcrebrius īclamarent propero ſermone dictaui: q̄ memoriæ tenere poterā: et q̄ rationali mei pectoriſ lectione cōceſſerā ſatis ītelligens magis me loquēdi īpetu: ꝙͣ iudicio ſcribentis fluere: et more torrentis turbidū proferreſermonē. Fertur ī iudice ſeptimus Tertulliani liber de aaron ueſtibus: qui interiuſqꝫ ad hāc diē a me nō ē reꝑtus. Si a nobis ꝑꝑ celebritatē urbis fuerit īuētus quæſo ne me ſtillā illius flumini cōparetis. Non .n. magnorū uiroꝝ ingeniis: ſed meis ſum uiribus æſtimandus.¶ Beati hieronymi ad MOarcellā de interp̄tatione ephodqua docert ſcripturiſ ephod dupliciter poni pro ſuꝑhūerali pōtificis multiplici uarietate diſtincto et lapidibus ornato et pro lineo ſimplici et candido quod erat omnibꝰcommune ſacerdotibusPiſtolare offitiū ē de re familiari autde quotidiana cōuerſatione aliqͥd ſcribere: et quodāmō abſentes īter p̄ſentes fieri: dum mutuo quid aut ueliniaut geſtū ſit nūtiāt: licet interdū confabulationis tale cōuiniū doctrinæ quoqꝫ ſale condiatur:Deꝝ tu dū ī tractatibus occuparis nihil mihi ſcribis: nili quod me torqueat et ſcripturas legere cōpellis. Beniqꝫ heri famoſiſſima q̄ſtione propoſita poſtulaſti ut quidſentirē ſtatī reſcriberem: Quaſi uero phariſæoꝝ teneamcathedrā: ut quotienſcūqꝫ de uerbis hebraicis iurgiū ēego arbiter et litis ſequeſter expoſcar. Nō ſunt ſuauesT. Lepiſtolæ quæ non placentā an redoleant: quas non condit apitiuſ ī quibus nihil de magiſtroꝝ huius tpris iureſuffumat: Sed qꝛ uictor et internūtius ſermonis noſtriredire feſtinat rem grādē celerius dico ꝙͣ debeo licet dſcripturis ſanctis diſputanti nō tā neceſſaria ſint uerba:ꝙͣ ſenſus: qꝛ ſi eloquētiam q̄rimus Pemoſihenes eligēdus aut Tullius ē: Si ſacramēta diuina noſtri cōdicesqui de hebræo in latinū nō bene reſonāt prouidēdi. Infronte epiſtolæ tuæ poſueras Quid ſibi uelit quod in regnoꝝ libro primo ſcriptū ē et Sāuel ſemper ſeruiebatante conſpectū dn̄i cinctus ephodbat et diploidē hēbatpuſillā quā fecerat ei mater ſua et ferebat ei de diebusin dies: cū aſcenderet cū uiro ſuo ſacrificare ſacrifitiumdieꝝ. Itaqꝫ q̄ris quid ſit ephodbat quo futuruſ propheta p̄cingitur Vtꝝ ne zona an ut quidā putāt turibulumuel genus ueſtimenti aliquod ſit: et ſi ueſtis quomō eacingitur: et poſt ipſū ephod quare adiungitur bat: in ſequētibus quoqꝫ legiſſe te ſcribis ubi uenit homo dei adHeli et dicit ei hæc dicit dn̄sManifeſte on̄di me ad dominū patris tui ex oībus tribubꝰ iſrael: cū eſſent ī terraægypti ſeruientes ī domo pharaonis et elegi domū patris tui ex oībus tribubus iſrael mihi ī ſacerdotiuꝫ ut aſcenderent ad altare meū et incēderent īcenſū et portarētephod. Iotum libri ordinē proſecuta ēt de illo loco exēplar ſūpſiſti ī quo doech idumæus iuſſu regis īterfecitſacerdotes: et cōuerſuſ īquit ſcriptura doech ſyrus mortificauit ipſe ſacerdotes dn̄i: et occidit ī illa die trecentosquīqꝫ uiros: ſiue ut ī hebræo legitur. lxxxv. oēs qͥ portabant ephod et nobath ciuitatē ſacerdotū occidit ī oregladii a uiro uſqꝫ ad mulierē ab īfante uſqꝫ ad nutrientē: et uitulū et aſinū et ouē ī ore gladii et ſaluatus ē iiufilius abimelech filii achitob: et nomē ei abiathar: et fugit poſt dauid nō me teneo qui problematis ordinemreſponſione p̄ueniam: Vbi nunc legimꝰ et oēs portantes ephod bat hoc quare ita dixeri ī ſequētibꝰ diſces. Ilud quoqꝫ qd ſeqͥtur addidiſti et factū ē cuꝫ fugeret Abiathar filiuſ Abimelech ad dauid et ipſe cum dauid ī ſicelech deſcēdit hn̄ſ ephod ī māu ſua et renūtiatū ē ſaul qtis timeretur uenit dauid inſicelech: Ubi cuꝫ regis aduētꝰ: et ciuitatiſ obſidio: dixit danid: ad Abiathar De ferephod domini Hæc ſūt q̄ de regnorum libro excerptaproponēs uolumē iudicū tranſcendiſti: ī quo micha demonte effrai ſcribitur mille centuꝫ argenti ſiclos matri:quos illa nouerat reddidiſſe itaqꝫ ſculptile īde feciſſe etcōflatile: Addidit hæc poſtmodū ephod et theraphi cūutiqꝫ ſi zona ſit: aut ueſtimēti genus ſculptile: atqꝫ cōflatile ueſtimenti genus eſſe nō poſſit. Agnoſco pene oīuꝫlatinoꝝ putātiū ephod et theraphi q̄ poſtea noīatur dehoc argento quod micha matri dederat fuiſſe cōflatumcū ſcriptura ſic refferat et accepit mater eius haud dubius qui fuit uir micha: et domus eius dei et fecit ephodet theraphim et īpleuit manū unius de filiis ſuis: et factus ē ei ī ſacerdotē. Si āt putas ea q̄ ſuperius apellataſunt ſculptile atqꝫ conflatile ephod et theraphimꝰ deinceps nō minari: diſce eſſe nō eadē: Si quidē poſt mr̄isidoluꝫ quod dicitur ſculptile atqꝫ conflatile: fecit michaephod et theraphi ſicut ex cōſequētibus approbatur: etrn̄derūt quinqꝫ uiri qui abierant conſiderare terrā: et dixerūt ad fratres ſuos Ecce noſtis quidē in dn̄ibus iſtisephod: et theraphim et ſculptile atqꝫ conflatile et poſtmulta q̄ ī medio p̄termiſiſti: et aſcenderūt īquit quinqꝫuiri et irruerūt illuc: et ſūpſerūt ſculptile atqꝫ conflatileephod: et theraphiꝫ et ſexcenti uiri qui cincti erant uaſisbellicis ingreſſi ſunt domū micha: et ſumpſerunt ſculptile atqꝫ conflatile ephod et iheraphim: Coarguūtur eorum opiniones qui ut in diſſolubilē facerent qͣſtionem:ephod argenteum putauerunt: Illud breuiter attendequod nunquam niſi ī ſacerdotio noīetur. Nam etmuel