I8Lqui illo cīctus refertur leuites fuit et ſacerdotes nobathhoc dignitatis ſuæ inſigne portabant et quod ī latinis codicibus nō habetur quando dauid fugiens a ſaul uenitad Abimelech et gladiū poſtulauit dicens: uide ſi eſt admanū tuā lācea aut gladius quoniā gladiū et arma meanon ſuſtuli ī manu mea. Reſpondenſqꝫ ſacerdos dixitEcce gladius goli ad alienigenæ: quē ꝑcuſſiſti ī ualle terebīti: et hic īuolutus ē ueſtimēto: poſt ephod in ſacrarioutiqꝫ ephod conditū ſeruabatur. hoc quoqꝫ quod nūcpoſuimus ubi ſculptile et conflatile legitur: licet idoluꝫſit: tamē qꝛ ꝑ errorē religio putabatur: ad uenerationeꝫeius ſicut ad dei miniſteriū ephod et teraphiꝫ iſigne cōficitur: Theraphis quid ſit ſi ſpatiū dictandi fuerit proſequemur. Nūc īterī de ephod ut cœpimus explicandumē In exodo ubi moyſi p̄cipitur ut ſacerdotalia iubeat fieri ueſtimenta. Poſt cætera legitur et hæ ſtolæ quas faciaut pectorale ſuperhumerale et tunicasκοσ μῖοταοet cidari: et cinctoriuꝫ: Vbi āt nos poſuimus ſuperhūerale in græco habetur ἕπωμιν et. lxx. interoretes tranſtulerūt quod ſcilicet ſuꝑ hūeros iſtiuſmodi ueniat ueſtimentū: ꝯeīde iūgitur et hi accipient auꝝ et hiacynthūet coccinū et purpurā et biſſuꝫ et faciēt ſuꝑhumerale debiſſo opus textile uariū. Quid plura? Totus exodi liberac ueſtiū plenus ē ſpetie. Nam et ī fine eiuſdeꝫ uoluīsſcribitur: et fecit oīs ſapiens ī operibus ſtolas ſanctorūquæ ſunt aaron ſacerdotis: ſicut dominus p̄cepit moyſiEt fecerūt ſuphumerale de auro et hiacyntho purpura:et coccino et biſſo retorta. Sed qꝛ in exodo hoc genusueſtimēti p̄cipitur tantū ut fiat: et poſtea actū refertur: n̄tamē eo aaron ueltitur. In leuitico qumō ſacerdotalibꝰueſtimentis īdutꝰ fuerit explicatur et applicauit moyſesaaron et filios eius: et lauit eos aqua et ueſtiuit eū tunica et cinxit eum zona et neſtiuit eum υπένδυπην qd̓nos ſubtunicalē ſiue tunicā quā ſubtus ueſtitus ē: poſſumus interp̄tari et impoſuit ei ſuperhumerale inquit: etcinxit eum ſecundum facturam ſuperhumeralis: et conſtrinxit eam in ipſo. Dides itaqꝫ hūc ſuperhumerali cingi: quomodo ſamuel ephodbat illo neſcio quo cingebatur? ſed ne te longius traham hanc habe ſentētiam Ubicunqꝫ in. lxx. interpretibus hoc ē in cōdicibus noſtrisέπωμίσ ideſt ſuperhumerale legitur: in hebræo ſcriptum eſt ephod Quod quare alibinterpretari uoluerītet alibi īinterpretatuꝫ reliquerint: non eſt mei iudicii: cūhoc ipſum in pluribus fecerint: utiqꝫ alibi aliter atqꝫ aliter expreſſerint nouiſſime tranſlationis uarietate laſſatiipſa hebræa uerba poſuerint: Aquila autem id quod illi 1ματιον dixerunt et ἕναμμσ ideſt ueſtimentum et ſuper ueſtimentum dixit: quod ſcilicet tunica etquod hebræo ſermone uocatur mail ſuperiorem tunicāεγαμμα uero ideſt ίματίον quod hebraice diciturephod cum ſuperius pallium ſignificet: quod tota ſacerdotalis protegatur ambitio. Quæris forſan ſi ephod ſacerdotale ſit pallium: quare in quibuſdaꝫ locis addaturbar: Audiens bar riſum tenere non poſſum. Nam cumapud hebræos dicitur bat: Ipſos quoqꝫ. lxx. interp̄tesſic tranſtuliſſe manifeſtum ſit pro bat ut bar ſcribatur error obtimuit. Bat enim lingua hebræa linum dicitur: licet linum effertin ſignificantius exprimatur. Beniqueubi nos legimus et facies femorale lineum ut operiantur carnis turpitudines a lumbis uſqꝫ ad crura eorumin hebræo pro lineo bat ponitur: Qua ſpecie uir quoqꝫille qui danieli demōſtratur indutus eſt: et extuli oculosmeos et uidi: et ecce uir unus ueſtitus eſt bardin: quoplurali numero ueſtes lineæ nuncupantur. Proptereaautem et ſamuel et. lxxxvuiri ſacerdotes ephod lineuꝫportaſſe feruntur. Quoniaꝫ ſacerdos magnus ſolus habebat licentiam portandi ephod nō lineo ueſtiendi. Deruꝫ ut ſcriptura commemorat auro hiacyntho purpuracoccino biſſoqꝫ contexto cæteri hēbant ephod non illauarietate diſtinctū: et ex. xii. lapidibus ornatū qui in humero utroqꝫ reſidebāt: ſed lineū et ſimplex et toto cādore puriſſimū. Deꝝ qꝛ ſupra promiſerā me ſi ſpatiuꝫ dictandi fuiſſet de theraphi quoqꝫ breuiter diſertuꝝ nec qͥſquā interi interpellator aduenit: ſcito theraphi ab Aqula morphomata īterp̄tari: quas nos figuras ſiue figurationes poſſumus dicere. Nam ī eodeꝫ loco qn̄ miſit ſaul nūtios ut acciperent dauid: et rn̄derūt uexari illū grauiter: et miſit rurſū dicēs Afferte illū in lecto ad me utoccidā illū: et uenerūt nūtii et ecce cēotaphia ī lecto procenotaphiis ī hebræo teraphi ideſt morphomata poſitaſunt: et nō decor capraꝝ ut noſtri codices hn̄t: ſꝫ puluiſlus de capraꝝ pelle cōſutuſ: qͥ itōſis pilis caput inuolutiī lectulo hoīs mētiretur. Ut āt utriuſqꝫ ſermōis pariterexplicē ueritatē ī oſeæ cōminatur deus ſe a populo fornicāte oēꝫ gratiā ablatuꝝ dicēs Quia diebus multis ſedebūt filli iſrael ſine rege et prīcipe ſine ſacrificio ſinealtari et ſine ſacerdotio et māifeſtatiōibus. Pro manifeſtatiōibus et ſacerdotio ī hebræo ē ſine ephod. Iuxͣ. lxxquoqꝫ qui ſenſū magis ꝙͣ uerbuꝫ īterpretati ſunt ſacerdotiū īterp̄tari teraphi: Teraphi uero ideſt figuratiōibuſuel figuris: uaria oꝑa q̄ teraphi uocātur ītellige. Nā et īexodo cæteriſqꝫ locis ubi deſcribūtur ueſtes plūaria arte contexte opus cherubi ideſt uariū atqꝫ depictū factūeē deſcribitur Ita tn̄ ut naū litterā cherubi nō hēat: quiaubicūqꝫ hac lttera ſcribuntur animalia magiſ ꝙͣ operaſignificāt: Iuxta ergo hūc ſenſū et micha cuꝫ ueſte ſacerdotali: cætera quoqꝫ qͥ ad ſacerdotale ꝑtinēt ornamētūꝑ teraphi feciſſe monſtratur ꝙͣ uellē tibi nūc oēꝫ habitūſacerdotis exponere et ꝑ ſingulas ueſtiū diuina ſpetieson̄dere ſacramēta. Ueꝝ qꝛ in hoc ipſo breuitatē epiſtolæ exceſſimus et ioſephus ac philo uiri doctiſſimi iudæorum multiqꝫ de noſtris id latiſſime proſecuti ſunt quoꝝut aiunt uoce audies me qͥ de cætero uelis p̄ſens p̄cuntato p̄ſentē: ut ſi quod ſorte neſcimus ſine teite ſine iudice infida aure molliamur Nos ut ſcis hebræorū lectiōedetenti: ī latina lingua rubiginē obduximus in tantuꝫ utloquentibus quoqꝫ nobis ſtridor quidā nō latinus īterſtrepat. Un̄ ignoſce ariditati et ſi īperituſ ſū īquit ſermone apolus ſed nō ſciētia. Illi utrūqꝫ nō deerat et unumhumiliter renuebat Nobis utrūqꝫ deeſt: qꝛ et qd pueriplauſibile habueramus amiſimꝰ: nec ſciētiā quā uolebamus cōſecuti ſumus iuxͣ eſopianā fabulā dū magna ſectamur ēt minora perdentes.¶ Epiſtola beati Hierōymi ad Fabiolā de quadragintaduabus māſionibꝰ filioꝝ ilrael ꝑ eremū illas hiſtorice myſticxqꝫ declarans.N lxxvii. pſalmo quē iuxta euangeliitam atthæū ex perſona dn̄i dictūcredimus decē plagarū in ægypto etegreſſionis iſraeliſ ī ſolitudineꝫ narratur hiſtoria Tūqꝫ nulli dubiū ſit factaeē q̄ ſcripta ſunt q̄i aliud littera ſonet aliud clauſū: ſpūsteneat. Aperiā īquit ī parabolis os meū: loquar propoſitiones ab initio. Quāta audiuimus et uidimus ea etpatres noſtri narrauerūt nobis. Un̄ et aplūſ hiiſdeꝫ uerbis: quia et eodē ſpiritu Hæc āt ait oīa ī figura contīgebant illis: ſcripta ſunt āt ad cōmonitioneꝫ noſtrā ī quosfines ſæculoꝝ deuenerūt. Et nolo uos ignorare fratresqm̄ patres noſtri oēs ſub nube fuerūt: et oēs per maretranſierūt: et oēs ꝑ moyſē baptizati ſunt ī nube et ī mari: et oēs eādeꝫ eſcā ſpiritalē manducauerūt: et oē s eūdē potū ſpiritualē biberūt Bibebant āt de ſpirituali conſequenti eos petra: Netra autē erat chriſtus. Si ergopars hiſtoriæ itineris ex ægypto ſpiritaliter accipitur etcatera qͥ ab apoſtolo pro anguſtia tp̄ris p̄termiſſa ſunt