77Lqui ſeipſos caſtrauerunt propter regnum cælorum: quēgladium dominus mittit in terras ut filium ſeperaret apaire: filiam a matre ſua: nurum a ſocru ſua: hoc gladioetiam beatus Paulus eccleſiam circumcidit dicens Reliqum eſt ut qui habent uxores tanquam non habentesſint: et qui emunt tanquam non poſſidentes ſint: et quiutuntur hoc mundo tanquam non utentes. Hic totiusiuſtitiæ uirtus hic ratio circumciſa eſt omni carne ideſtparentum fratrum cognationum affinitatum nulluꝫ amplius amare ꝙͣ dn̄m ut et crucis imaginē dei uerbo nonad aliquos mūdi actus moueamur affixi matrē cōmendare diſcipulo res loquitur ipſa cur illa pars corporis ꝑquā ſe iudxus autumat iuſtificari deſectiōi adiudicata uideatur adeo ut difficilius fuerit modꝰ adhibuiſſe ſermoni ꝙͣ argumenta requiſiſſe: et hanc uerā eſſe circūciſionēſi abrenūtiātes mūdo ex quo iuxta carnē noſtrā naturaē et parētibus et q̄ fidei ſcādalū faciūt circūciſis oculo etpede et manu nudi ac ſoli debiles ēt ſi fieri pōt dn̄m ſectemur. Eātātes uere qm̄ pr̄ meus et mater mea dereliq̄rūt me: ut a dn̄o mereamur aſſūi et corporea denudatinatura ſpiritualiū actuū glorioſius ueſtiaur ſciētes qm̄ d̓carne qd̓ naſcitur caro ē et qd̓ d ſpū ſpūs ē dicente aplōet ſic cognouiꝰ chriſtū ſecūdū carneꝫ ueꝝ iā nūc n̄ nouimꝰ ī quo nobis mūduſ crucifixuſ ē et nos mūdo ut p̄putiis q̄ ī ſuꝑfitie ſūt cōuerſatiōe iſtiꝰ abſciſiſnudus illud etſolū gn̓atiōis nr̄æ ſecretū qd̓ ſuꝑfluis tegebatur appareatſi .n. fœnū qd̓ hodie ē et cras in clibanū mittitur deuſ ſicneſcit quāto magis nos ſi fide modicos nō ēē p̄uideritCultello itaꝫ petrino corporiſ noſtri circūcidenda ē natura. Petra āt ē chriſtus cuius culltellus ē amor: quo creſcēte ī nobis ſæculi deſideria decreſcūt. Quē qui amauerit dicit patri n̄ noui te naturāqꝫ circūcidēs ſua nec ut patrē ſepeliat mortuuꝫ a chriſto ſeparabitur: et expoliatusueterē hoīem cum actibus ſuis qd̓ p̄putiū ē aliā naturāſuæ uidebit eē ſubſtātiæ ideſt ut ſicut primus homo terrenus a terra ita ſecūdus cæleſtiſ īcipiat eſſe a cælo. Necdicat iā cuiuſ circumciſa ē natura patrē p̄ter eū qui in calis ē ſe habere. Sed p̄cepto domini lucido illuminatisoculis ſedere ad dexteram uirtutis dei filium hominisagnoſcat: obterendæ ſunt omnes animi uoluptates reliquenda ſtudia delectationum quoniaꝫ hic circumciſiōiseſt ueritas non figura. Ritendū in ſumma ut cunciis naturalibus amputatis conuerſatio noſtra tendat ad cælūubi chriſtus ad dexteram dei ē. Quod ita uerum erit: ſiludi: ſi iocus: ſi conuiuia: ſi ſermo pene familiatum deſerantur: et tn̄ qui circūciduntur creſcunt ut nō nos mūdoqui uitæ imagines ſumus: ſed mundus nobis mortuuseſſe credatur: nec adglutinari eorū aliqua q̄ circūciſa ſūtinimici arte ſinantur. Sed clamemus ſedit ſanguiſ circūciſionis ut cum in nobis uitæ calculus cœperit operari:in quo nomen nouū nouit ille ſolus qui accipit. Non timeamus in loco reuelationis occidi quinīmo et īputantes aliqua dn̄o noſtro ꝑ amorē nā et operari ſibi bēignadmittitur: ut ſuperius in beato petro nouæ gratiæ ſuſceptore didicimus tota credulitatis noſtræ harmonia itortis per arteꝫ nehemētius fidibꝰ reſultemus propter uerba labiorū tuorū domīe ego cuſtodiui uias tuas. An neē aliquid tā durū tā ſerreū: ꝙͣ repugnare naturæ; et cumoīa in mūdo per deū nobis ſint facta ipſos nos uelut n̄noſtra circūſtent repellere nō uider̄ mūdūqꝫ ipſū nobisſecū oībus diuitiis et pulchritudinibus ſuis īgerētē manū quadā repudiare uirtutis. Obſecratiſqꝫ oībꝰ ſenſibuſquibus ad aīam ſubſtātia uitalis accedit pene ad imaginem obrigeſcere mortuorū nō uiſu non auditu nō odore non tactu non ſapore capi et in natura corporis naturam corpoream non habere hominēqꝫ ſe ꝙ homo ſitobliuiſci euꝫ tamē hoc ipſū ꝙ ambiat nō teneri: quia uere ꝙ homo ſit non teneat: et eo magis ſe deſpiciat quoſe magis agnouerit. Tum quia durum ē p̄ſentia ſibi abdicare dū uiuit ſperare futura poſt uitā. Hæc natura corporis: hæc ut diximus niſi circūciſa non patitur facileqꝫſe geſſtit iactare ī ſuis ſibi cernēs terrasſ ibi maria: ſibi uidens ſolē: et uniuerſa cæli aſtra ſeruire: et quādo ſe fraudari a terreſtribus patietur cum doīetur et cælo: Tātorūigitur elemētoꝝ taꝫ īportuno circūuenta famulatu uſqꝫad obliuionē ſuæ cōditionis inducitur: et in deſpectu totius mūdi ſublimata uicere Ipſa ex eo qd̓ ſibi obſequuntur p̄ſuit elemēta. Hinc mōtes ſcrobibus fodiēdo: hincualles ſubſtructionibuſ īplēdo: hinc maria mobilibꝰ arādo: nūc aridaꝫ irriguis fœcūdādo: nūc ſtagna paludeſqꝫſulcādo: et cāpos cōſitis nemoribus ueſtiēdo: ac mōtiūſiluoſorū iuga erutis nemoribꝰ denudādo: ut pene dn̄āſe naturæ eē nō credat ſi fecerit aliter cuiuſ naturæ cōcuſſione natura nr̄a his meditationibus agitata ducitur: durū ē uiaſ dn̄i cuſtodir: ī quibꝰ nō exꝑimētis: ſed detrimētis potētiæ deſudatur: nec q̄ritur ut ſupra nos aueatuniuerſa mortalitas: ſed ut ſecūdū nos uita ducatur ne āplius nos æſtimādo ꝙͣ ſumus īcipiamuſ nec id optīere qd̓ſumus. cū per hoc ipſū ſe uelimꝰ deſpicere quod ſumuſmereaur ī melius eē ꝙͣ ſumus dicēte dn̄o et noſtræ īputationi quā p̄ſumimꝰ p̄ſcribēte. Amen dico uobiſ nemoē qͥ reliquat domū aut parētes aut fres aut uxorē aut filios ꝑꝑ regnū dei qͥ nō recipiat cētuplū ī tēpore hoc nōin hoc ſæculo uēturo uitā æternā hr̄ditabit et talibuſ promiſſiōibꝰ uiæ illæ duræ quas ob uerbū dn̄i cuſtodire neceſſe ē molliūtur: ī quaꝝ cuſtodia utiqꝫ multa retributioē: his mercedibꝰ imitamur quos et cogit dū uelle nosābit qd̓ poterat et ī ubere. Beniqꝫ cū uerbū uitæ durūdicerent eē ſermonē et ob hoc turbatiores qͥ eū ſequebātur abſcederent reſpiciens diſcipulos ſuoſ Nunquid nāet ipſi abire uellent non iratus inquirit adeo eligit potiꝰſe nobis bona omnia debere ſi uolumus ꝙͣ imputare ſicogimur dicente domino Si enim uolens hoc ago mercedem accipio. Si auteꝫ inuitus diſpenſatio mihi credita ē. hæc uoluntas femoralis illiuſ uagina cultelli ē: quæubi in ſe amorē dei quem cultelluꝫ eſſe diximus recepitmerebitur intelligere dn̄m uera p̄dicaſſe Iugum meumleue ē et ſarcina mea leuis ē. Quos iā ſuperfluis oībusamputatis et cunctis omnibus circūciſis belluæ quadaꝫſarcinalis imagine tenuata. Vere ēt nos cū pſalmiſta dicimus qͥ uel ꝑ glatiē uel per liquidā ēt mollēqꝫ ſubſtātiam anguſtum illud acus foramē tranſire poſſumus qd̓intrare qui in equis ſperant et curribus non ualebunt.Quoniā tales etiā illa uia quæ lata ē et ſpacioſa uix capiet laborum itaqꝫ arduos montes et difficultatuꝫ propemodum muros quibus cæleſtia ab humanis uelut prouintiæ cuiuſdā limitibus ſperantur diuina inuitatrix munificentia liberalitaſqꝫ deplanat: et ſicut tubis ſacerdotūmuros illius Hierico ita prophetaꝝ uocibꝰ turri noſtriinteritus elidet. Si modo contra ſpem in ſpe credenteset quodam concitatorum luminum uidendi ſalienti:trāſpectu in fraude præſentium caducorum promiſſa tāquam in manibus iam apprehenſa miremur: et hac circumciſi natura in aliam naturam tranſpoſiti mente illaet animo teneamus quæ nec oculis uidit nec auris audiuit: nec in cor hominis aſcendit quæ præparauit dominus his qui diligunt eum. Quis erit autem iſte qui diligat eum niſi qui per demonſtratam ſuperius circumciſionem uelut cum domino cruci affixus ſemper peccatisſuis paſſione ē dignus Illum uero dn̄m noſtruꝫ paſſiōedignū non credens dixerit. Bn̄e memor eſto mei dumueneris in regnū tuū Quē duꝫ adhuc loquitur dominpromptus interpellantis auditor conſolari ut conſueuitpro ſua pietate dignabitur: dicendo Forti animo eſto.Amen dico tibi Hodie mecum eris in paradiſo. Quodille nobis concedat qui ſine fine uiuit et regnat Amen.