tenebris ipſuꝫ ēt quod nobis pro lumine datuꝫ eſt tenebreſcat. Oia inquit apoſtolus reliquimus et ſecuti ſumꝰte. In fideꝫ ueleris exempli nepotuꝫ uirtus tam ſera ꝙͣmira per diſcipulū primogenitū nouæ iuſtificationis aſpirat: et obſoleſcētibus iā pene imaginibus ueritatis Abraam reformatur in petro: Omnia ſe reliquiſſe teſtaturNon in alto fluctuat: artis cura non geritur: nec ſocrusægra ſine domino uiſitatur. Oīs ſingularis uiri affectusin chriſto ē. Hunc ſequitur ſubſtantia contēptor: ſtudiinegligens affinitatis oblitus: et id quod abrahæ̓ ut faceret imperatū ē Hic iā ſe feciſſe non celat uidelicet quodſimili circūciſiōe: ſicut uirtutis ē hæres: fiat hæres et glorix. Omnia inquit reliquimus et ſecuti ſumus te: quiderit nobis; Cunctis ni fallor ueteris uacuatus: calice nou uuipaloui deſiderat teſtamenti. Naꝫ et imputat quod reliquit incompenſatione dum querit oīa inquit reliquimus et ſecuti ſumus te: quid erit nobis hoc ē dicere totiſ uiciis uitæ prioris deſecatis in forma utris in pruina iacentiſ dūerutiules niſequor te exarui: nihilqꝫ in hoc mūdo præter te quo imuehutmma: npleri cuperē elegi: cuiuſ n̄ fruſtra huiꝰ mōi ſiccitas ſc̄i ſpūſuberiate penſatur. Per quā ebrietate nouæ gratiæ in ſe amnimūi ſetus ſepoſtolus ipſe dū linguis īfideliū infamatur agnouit. Sꝫei cæteri apoſtoli eiuſdeꝫ muſti ſpūauere feruore: et unius botryonis ſuperfluenti maduere uindēia: qui tamēlp̄ nuiti. dobprius in odorē eius nectaris ad beati petri ſimilitudineꝫtut et mymiscucurrerūt. Aſpice illos geminū ſidus ī terriſ nec īcaſſūpoadem utntimionitrui filios nūcupatos. Eymbā linū patrēqꝫ deſerenxxinaunuannitu letes nec uictus ſolicitudine dubitantes nec officii uſibusihærentes nec poteſtatē paternā reuerentes ſūptū negoxtertio affectione caſtratos: quid aliud utiqꝫ ꝙͣ natura ſæculi circūciſos ueſte fructu arida manu ære ficca pietate nōmolli modo ēt de nauali parata ueſtigio: credo ad eā formam iā tūc et moyſi ut pedū ſolueret uincula p̄ceptuꝫ ē3vQuā ſpetioſi pedes euāgelizantiū pacē: et ideo non ſūtuelanda q̄ pulchra ſūt ī cōſpectu domini nec mortuis ueſtienda q̄ uita diligit Hūc rurſū reſpice de telonæo publixximacanū q̄ſtū dānātē conſuetudinē reſpuētē: et nomē actusxxxi ijfidei noīe cōmunicātē: ut ab oībus oīno pars corporisſed natura prorſus iniq̄ cōſuetudiniſ circūciſa mōſtreturtotum dicerē nouæ uocationis examē ubi in ſimilibꝰ cōuenirent et eandē uirtutē hēret diuerſitas perſonarū naturāqꝫ mūdialē multitudo licet hoīum uno tamē contēptu reruꝫ uelut falce ſuccideret. Et quoniā ſatis abundeqꝫ exēpla et ueterū protulimus et nouoꝝ mētiſqꝫ curſūne uelut cæca nocte ad ignorātiæ ſcopulos deueniret: ſanctoꝝ imaginibus q̄i per ſermonē cæli notādis ſideribusiſtruximus nūc ex obſcuro noctis egreſſi non ſolū diemet ſolē: ſed ipſius ſolis et luminis lumen ſub quo errarinon pōt cōtēplemur. Illoꝝ enī q̄rit ipſa multitudo iudiciuꝫ: et ī copia formaꝝ neceſſe ē ut eueniat Subīde ſimilitudo flāmaꝝ et ſæpe nautis confuſæ attonitis per pauorem ut lucifer ueſpeꝝ et ueſꝑ lucifeꝝ mētiatur: Solis ſine ſocietate parili ſola ē claritudo mirāda cū dubia etiāſub nubilo a ſimilitudine ſit uendicata ſi paruit. Ac perhoc ēt nō dn̄s qm̄ carneꝫ ſūpſit et hō eſſe dignatus ē aliquid tale fecerit requiramus ut uelut ſolē ſub nubilo: itaſub ſpetie corporali ēt id qd̓ radiauerit admiremur: Aliūqꝫ potius oppōamꝰ ꝙͣ ipſū aliūde ſumpſiſſe credamus.Que aūt aliū pro fide diuina humanaqꝫ ī hoc ſæculi pelago nūqͣ ſine metu naufragii nauigantes ad dirigendūueritatis curſū ſequemur: ꝙ illū qui diſcluſa pēitus parilitate ſui ſolus ēt cū pro nobis in noſtra carne obſcuratur īmēſus ē. Qui nec ī hoīe pōt celari: dū mortalitatisnaturā ſubſtātia diuinitatis exuperat: qui nō elemētū ſꝫuirtus ē elemētoꝝ ī quo tenemus initiū et cōſumatiōeꝫet medietatē oīuꝫ ꝑ quē ſoluꝫ ſolis et āni curſuſ ſunt: etſtellaꝝ diſpoſitiones: mēſiū quoqꝫ mutationes: quoniāin ipſo uetera tranſierūt: et facta ſunt oīa noua Et cū maLI. I.gorū iter eius ſtella direxerit. Quid mirū erit ſi nos quoqꝫ geſtorum eius claritas uelut ipſo theſauro īmenſi fulgoris īſtruxerit atqꝫ utinā ad certā dationē tāti ſplēdoriſet luminis noſtroꝝ oculoꝝ auertatur īfirmitas ut ille ſeſubtraheret et negaret inquis nō ſed palā oībus cæleſtisſplēdor appareat. Modū ad eū ſequax mens amica uoluntate cōuertatur ī ſolo īueniet plenitudinē quā guttatiꝫꝑ ſingulos colligebat. Actauo die circūciditur et ioſepha matre utiqꝫ quali homo qui prōiſſus fuerat ipſi Abrahæ cum de circumciſione doceretur dicente domino Eterit teſtamentum meum in carne ueltra et in teſtamentoæterno. Dei teſtamentum in noſtra carne eſſe dn̄o in noſtra carne dignante quis dubitat; illudqꝫ teſtamentum æternuꝫ uiderꝭ quod citharis et pſalteriis pſalleretur: Cuius rei quoniaꝫ prolixa eſt diſputatio neceſſaria uidetureſſe diſcurſio ne per ramorum copiā robur ipſuꝫ propoſitæ materiæ derelinquens īcaſtigata erret effuſio p̄ſertiꝫcum mihi difficilius ſit naturam eius implere ꝙͣ q̄rere:et ſatis ſuperfluuꝫ incurrētibus bractheis laborare quāꝙͣ ipſam materiam gracile non ſuſtentet ingeniuꝫ: et neceſſarium pene ſit ut de diſputationibus aliquibus circūciderēur dum de circumciſione tractemus: quando nōbis ad excuſandum ēt noſtram imperitiam opportunitatem materiæ ipſius præſtat auctoritas Igitur ad propoſitum redeuntes interrogemus ipſum hominē ſuū naͣmde dn̄o loquebamur ipſo qui erat in homine circūciſiocū iā ſecundū legē circūciſus hēretur. Elamat ut euangeliſta teſtatur Dulpes foueas habent et uolucres cæli nidos ubi requieſcant Filius āt hoīs nō hēt ubi caput ſuuꝫ reclinet. Rogo hic ubi ſub Cyrino cenſus inueſtigatio ubi edictuꝫ cæſaris: ubi neceſſitas profitendi: ubi Toſeph ipſa profeſſio noua ratio. Illi habent quod deſcriptor inueniat: hic non habet in quo chriſtus introeat. Etuere nulla enim dominum ſæculo mancipata delectant:nec ſibi uſurpat quicquid uel cæſari uel mūdo uoluit eſſe captiuū docens nullum duobus poſſe dominis ſeruire. Circūciditur ergo hæreditate Ioſeph et maria nihilqꝫ ſibi de mondialibus uendicat ſub tributo. Qui utiqꝫeis dixerat neſcitis qꝛ oportet me in paternis eſſe meisſcilicet in tēplo non ī ſæculo ī ſacrifitiorum myſterio nōin malignantium concilio in paternis utiqꝫ ſpiritalibusNam patrem in carnalibus nō hēbat: Peniqꝫ et deo eotemplo et oues abegit etiboues et mēſas numulariorūeuertit: Sic tēplū ēt ipſū quod figura corporis ē ſui carnali concupiſcentia circūcidit ut intelligeret homo hæcſibi in ſua mente eſſe facienda: nec ſuis ſane p̄cit affectibus. Nam eū gladiū quo alios circūcidebat dicēdo. Siquis amauerit patrem aut matreꝫ ſupra me nō ē me dignus: ſua conuertit in uiſcera: et ſibi ipſe facit quod credentibus eſt facturus cum dicit Que ē mater mea et quiſunt fratres mei. O myſteriū matrē mariaꝫ ſibi dn̄s abiurat cum extra audientiam uerbi eſſet conſtituta eo potiſſimum tēpore quo uerbuꝫ p̄dicaretur a uerbo et ipſūſe miniſtrandū diſcipulis miniſtraret: quod apertiuſ poſtmodum in illa unguenti effuſione patefecit dicēdo. meautem non ſemper habebitis. Iraſcitur igitur cum eummagiſtrum uitæ docenda non eligat qui eam matrem ꝑuirginem parturiendus elegit. Et cur ad eum quē extranei etiam tam facile interpellare poſſet mater nollet ītrare: nec fratres eius necdum credebant in eum. Quis hicrogo erit: qui excuſationem aut gratiæ præferat aut amori Si et mariam merito nulla uincit et chriſtum dominūnoſtrum nemo ſuperat pietate. Illa enim mater negatura filio ut illa uera circumciſio doceatur: quoniam magiſter et parens uitæ debuit uiuere quod docebat eſſe uiuendum. hic eſt ille gladius femoralis quo leuite ſuospropinquos: et proximos occiderunt. Quo etiam dominus ipſe iubetur a patre accingi quē omnes capiuntO. 3.