Druckschrift 
1 (1476)
Entstehung
Seite
213
Einzelbild herunterladen
 

culo diuini ſermonis: ueritas et rigor in carbunculo lucens doctrina et maīfeſta mōſtratur eloquia .n. dn̄i eloquia caſta argentuꝫ igne probatū terræ purgatuꝫ ſeptuplum: Et alibi mandatū dn̄i lucidum illuminās oculos:Quod autem ait In manū habebat carbonē manū intelligamus operationē ut ibi in manu linguæ morſ et uitaet in pſalmo cadent in manu gladii Aut certe uere manꝰ apparuit ut per ſimilitudinē humanaæ formæ manus cernitur porrigentis propheta timeat. Iuxta qd̓et ipſum deum et angelos ſe in humanas uidimus mutaſſe formas ut metus uidētibꝫ demeretur. lxx. et dixitEcce tetigit hic labia tua et aufert iniquitates tuaſ et peccata tua purgat Aquila Ecce tetigit hoc labia tua et recedet iniquitas tua et peccatū tuū propiciabitur: Læteri interpretes ī Aquilæ uerba cōſentiunt. primū neceſſe ē utlabia noſtra tangantur deinde tacta fuerint fugeturiniquitas et cuꝫ fuerit iniquitas fugata propitietur dn̄squia apud ipſuꝫ ē propitiatio et ſecūdū apoſtoluꝫ ipſe ēpropiciatio pro peccatis noſtris: purgatis aūt peccatisnoſtris audiemus uocem dn̄i dicentis quem mittam etreſpondemus ecce ego mitte me. lxx. et audiui uocemdn̄i dicētis quē mitta et quiſ ibit ad populū iſtū? Aquila Theodotion et ſymmachus et audiui uoceꝫ dn̄i dicēIte lipuriꝫtis quē mittā: et quis ibit nobis: Pe cōparatione Eſaiæet Goyſi qūo alius miniſteriū recuſarit alius ultro ſeofferens dura perpeſſus ſit in alio loco diſputauimus:ſed ne uideremur aliquid præteriſſe eorum quos iudxideuteron uocant uel deuteroſis et in quibꝰ uniuerſamſcientiā ponunt nunc illud breuiter attigimus quare inhebræo ſit poſitū et quis ibit nobis. Sicut enī in geneſidicitur faciamꝰ homineꝫ ad imagineꝫ et ſimilitudinemnoſtr ā ita et hic puto dictū qͥs ibit nobis nobiſ aūt qͥbꝫalijs eſtimandū ē niſi patri et filio et ſpiritui ſancto quibus uadit quicūqꝫ eoꝝ obſeqͥtur uoluntati et ī eo quidem qd̓ unius loquentis perſona proponitur diuinitaj xxextis eſt unitas in eo uero qd dr̄ nobis perſonarū diuerſitas indicatur. Legimus in canticis canticorū uocē ſpōſi dicentis ad ſponſā Surge ueni proxima mea ſponſamea columba mea quia ecce hiems trāſiit pluuia abiitſibi qn̄ enī aīa ī cognitione tranquillitatē ſentit qn̄ ſuprapetrā fundata ē: et fides eiꝰ alta radice fixa eſt uniuerſitentationuꝫ fluctus ſibi pertranſeunt et ei ꝑtranſeuntqui tentatur. Notandū aūt quo ad id quod dn̄s dixeritquē mittā; et qͥs ibit nobis propheta ex parte reſponderit Ecce ego mitte me et de ſequēti tacuerit intelligensnullū hominū dignuꝫ eſſe deo pergeret et omnē iterſuū eius faceret eſſe qui mitteret. Quā humilitatē dn̄saduertens quod ſe ſequēdi putaret indignū imperauitſequētia dicēs Dade. lxx. et dixit Ecce ego ſuꝫ mitte meAquila Theodotiō Ecce aſſuꝫ mitte me Symmachusecce mitte me. Deuſ qui uocauit ea ſunt quaſi ſintet qͥd dixit Ego ſuꝫ qui ſū et alibi. Qui ē miſit me: quoſcunqꝫ uocauerit ſtatī facit ſubſiſtere qd ſatis claret exēplis inuēte Oatthæo euāgeliſta et in lazaro quatridua iam mortuo ſtatiꝫ ut ſunt uocati a dn̄o et ille ſepulcru auaritiæ relinquit et ille ſuetæ mortis Quōiam oīaquæ abſqꝫ eo ſūt ſūt. Vnde propheta purgatus a uiciis auſus eſt dicere. Ecce ego ſuꝫ licet in latinis codicibus propter interpretū uarietatē ſuꝫ ſit appoſitum.Quidā obſeruanduꝫ putant ad quos prophetas mittētis aut miſſi ſermo dicatur: qd̓ ē græce apoſtolꝰ et hāeeſſe differētiā uolunt ut quicūqꝫ mittantur et prophetæſint pariter et apoſtoli. Ad quos uero mittentis ſermo ponitur tātuꝫ prophetæ ſint quod ego ſuꝑfluū putoet qꝛ ſemel ad tractatu iſtiꝰ uocabuli uēimꝰ ſciendū ſyleācollegā pauli līgua hebræa apoſtolū dici eo nullas epiſtolas ſcribit et uicio ſe ſiluanuſ legitur pro ſyleacum ſiluanū in actibꝫ apoſtoloꝝ non legamusLIS Hieronymus ad euagriū p̄ſbyterū de melchiſedech reprehēdēs eos qui putabāt illū uel angelū fuiſſe uel ſpiritu: ſcilicet docens illum ſcdm ueteres interpretes homineꝫ et regeꝫ fuiſſe qui typū ſacerdoti geſſerit ſaluatoris et ſcd̓m hebræos Seꝫ fuiſſe primogēituꝫ Noe exponens etiā qd̓ eo ſcribitur geneſis decimoſexto apudapoſtolū ad hebræos. vii. c.Iſiſti uolūen mihi αγῶνῦὀν άδεσηοτον ideſt ſine noīe et neſcio utrū tu de titulo nomē ſubtraxeris: an ille qui ſcripſitut periculū fugeret diſputandi auctoremnoluerit cōfiteri qd̓ legiſſē ītellexi faōſiſſimā qͥſtionēſuper pōtifice Gelchiſedech illuc plurimis argumētiseſſe perductā ut dicere cōatus ſit euꝫ: qui bene dixerittanto patriarchæ diuinioris fuiſſe naturæ nec de hominibꝫ eſtimādū et ad extremū auſus eſt dicere ſpiritū ſāctuꝫ occurriſſe Abrahæ et ipſū eſſe ſub hominis figura uiſus ſit. Qūo aūt ſpiritus ſanctus paneꝫ uinumqꝫprotulerit: et decimas præde quas abraha uictis. .iiii. tegibꝫ reportarat acceperit omniō tangere noluit peſtiſqꝫut qͥd mihi uel deſcriptore uel de qͥſtione uideatur ſpōdeaꝫ fateor uolui ſimulare ſententiā nec me periculoſomiſcere tractatuiin quo qd̓cūqꝫ dixiſſeꝫ reprehēſores habiturus foremſed rurſū epiſtolā legerē et inueniſſeꝫ in extrema pagiula miris me obteſtationibꝫ cōiuratuꝫ ne ſperneremprecatorē reuolui ueteruꝫ libros: ut uidereꝫ qͥd ſingulidicerēt: et tibi q̄i de multorū te ſtimonio reſpōderē. Statimqꝫ in frōte geneſeos in prima omiliarū origēis reꝑperi ſcriptuꝫ de. Gelchiſedech ī qua multiplici ſermōediſputans illuc euolutus eſt ut eus angelū diceret iiſdēargumentis quibꝫ ſcriptor tuus de ſpiritu ſancto ille deſupernis uirtutibus ē locutus trāſiui ad Bidymū ſectatorem eius et uidi hoinē pedibꝫ in magiſtri iſſe ſentētiāuerti me ad Hippolytū hyrenæū Euſebiū cæſariēſeꝫ etemiſcenū Apollinareꝫ quoqꝫ noſtruꝫ et euſtaſiuꝫ: quiprius antiochenæ epiſcopus eccleſiæ fuit: et cōtra arriūclariſſima tuba bellicū cecinit et deprehendi oīm horūopiniones diuerſis argumētationibꝫ ac diuerticulis adunū cōpitus ꝑueniſſe: ut dicerēt melchiſedech hominēfuiſſe chanāxū regē urbiſ hieroſolyme quæ primū ſalēpoſtea iebꝫ ad poſtremū hieruſalē appellata ſit nec miꝝeſſe ſi ſacerdos dei altiſſimi deſcribatur abſqꝫ circūciſione et legibꝫ cerimoniis et genere aaron abel quoqꝫet enoch et noe placuerit deo et uictimas obtulerit et īiob uolumine legerimꝰ qd̓ ipſe et oblator munerū fuerit et ſacerdos et quotidie pro filiis ſuis hoſtias īmolarit: et ipſuꝫ aiunt quoqꝫ Iob fuiſſe de genere leui: ſꝫde ſtirpe eſau licet et aliud hebræi autumēt: Qūo autemNōe inebriatus in domo ſua et nudatus atqꝫ deriſusa mediano filio typū ſaluatoris tenuit et populi iudæo Sāpſon quoqꝫ amator meretricis et pauperis dali multo plures hoſtiū mortuꝰ ꝙͣ uiuꝰ occiderit ut chriſti exprimeret paſſionē oēſqꝫ pene ſancti et patriarchxet prophetæ ī aliqua re expreſſerit figurā melchiſedecheo qd̓ cananxus fuerit: et de genere iudæorū in I proceſſiſſe ſacerdotis filii dei de quo dicitur ī cēteſiōnono pſalmo. Tu es ſacerdos īæternū ſcd̓m ordinemmelchiſedech. Ordinē autē eiꝰ multis modis īterp̄taturqd̓ ſolus rex fuerit et ſacerdos et an̄ circūciſionē fūctuſſacerdotio ut gētes ex iudis ſꝫ iudxi a gētibꝫ ſacerdotiuꝫ acceperint nꝫ unctus oleo ſacerdotali ut moyſipræcepta conſtituunt: ſed oleo exultationis et fidei puritate. Neqꝫ carnis et ſanguinis uictimaſ immolarit etbrutorum ſanguinem animaliuꝫ dextera ſuſceperit: ſedpane et uino ſimplici puroqꝫ ſacrificio xp̄i dedicaueritſacramētū: et multa alia epiſtolaris breuitas recipit