LR0maieſtate eius domus dei quæ ſurſum eſt gloria plenacōſpicitur. hæc uero quæ deorſuꝫ eſt neſcio an plena ſitgloria: niſi forte ſecundum pſalmiſtæ ſenſum dicentisdomini eſt terra et plenitudo eius. Nos quoque dicamus eos plenos in terra gloria eſſe: qui poſſūt dicere.Nos oēs de plenitudine eiꝰ accepimus iſtam domumſapiētes mulieres ædificant: et inſipientes diſſipant manibus. De iſta et Eſaias loquitur et erit in nouiſſimisdiebus p̄paratꝰ mons domus dn̄i in ſūmis montibuset eleuabitur ſuꝑ colles. Hæc ē domus de qua et alibiſupradictꝰ Paulꝰ ſacrata uoce teſtatur. Et moyſes qͥdeꝫfidelis in tota domo eius quaſi famulus in teſtimoniūeoꝝ q̄ dicenda erant. Chriſtus uero ut filiꝰ ſuꝑ domuꝫeius cuius domꝰ ſumus nos: ſi tn̄ prīcipiū ſubſtantiæeiꝰ uſqꝫ ad finē firmū teneamꝰ. De hac et ad Timotheum loquitur. Hæc autē ſcribo ut ſcias quēadmoduꝫ tein domo dei oporteat conuerſari in domo dei quæ eſteccleſia. Sequitur et ſeraphin ſtabant in circuitu eius:ſex alæuni: et ſex alx alieri: et duabus quidē uelabantfaciē: et duabus uelabant pedes: et duabus uolabāt etclamabant alter ad alteꝝ et dicebāt. Sanctus ſcus ſcuſdn̄s deus ſabaoth plena ē terra uniuerſa gloria eiꝰ. Holumus ſcire q̄ ſint ſeraphin ſtantia in circuitu eius quæſex alæ unius et ſimul adiunctæ. xii. qūo duabus uelentfaciē: et duabus pedes: et duabus uolent: cū ſuꝑius incircuitu dei ſtare dicantur: aut qūo ſtent in circuitu cuꝫduo ſint et alibi uolent: quid ſit illud qd̓ alter ad alterūclamitent: et ter ſācti nomē ingeminēt: uel qūo ſuperiuſdomus plena gloria: et nunc terra eſſe dicatur. Quæ cūnon minimum puluerē moueāt: et prima ſtatim frontedifficultatem interpretatōis obiiciāt in cōe dn̄m dep̄cemur ut mihi quoqꝫ de altari carbo mittatur ut oī pcōrūſorde deterſa primo poſſim ſacramenta dei conſpicere:dehinc enarrare q̄ uidero ſeraphin ſicut in īterp̄tationenominū hebræorum inuenimꝰ ardor: aut incendiū autprincipiū oris eoꝝ interp̄tantur. Quærimꝰ qd ſit īcēdiūſaluator ait. Ignem ueni mittere ī terrā: et quē uolo utardeat. Quo diſcipuli quibus in itinere dn̄s ſcripturasaꝑuerat a moyſe: et oībus prophetis incipiens poſtqͣreſerati ſunt oculi eoꝝ cognoſcentes eum dixerūt ad alterutrū. Nonne cor noſtrū ardens erat in nobis dū loq̄retur in uia et aꝑiret nobis ſcripturas: Et ī deuteronomio deus ip̄e ignis ſcribitur eſſe conſumēs. Et ī ezechiel quoque a renibus uſqꝫ ad pedes uidetur igneus: eteloqͥa dn̄i eloquia caſta: argentum igne examinatū probatuꝫ ſeptuplū et multa alia q̄ ſi de ſcripturis oībus uoluero replicare ꝑlongum eſt. Ergo q̄rimus ubi ſit hocincēdiū ſalutare nulli dubiū qͥn in ſacris uoluminibꝰ exquoꝝ lectōe uniuerſa hoīuꝫ uitia purgantur. De eo uero ꝗd ſeqͥtur prīcipiū oris eoꝝ quo poſſit ad ſcripturasreferri uereor ne ſi dicere cœꝑimus non tā īterp̄tari: ꝙͣuim ſcripturis inferre uideamur. Initiū oris et cōis eloqui et hoc oē qd̓ loqͥmur hebræa lingua qua uetꝰ teſtamentū ſcriptū ē uniuerſa ātiqͥtas tradidit. Poſtꝙͣ ueroin fabricatōe turris ꝑ offeniam dei linguaꝝ diuerſitasattributa eſt tunc ſermonis diuerſitas uel uarietas ī oēſnatōes diſpſa eſt. Igr̄ et īcendiū et initiū oris in duobaīaduertitur teſtamtis: q̄ circa deū ſtare non miꝝ ē: cuꝫꝑ ea ip̄e dn̄s diſcatur: ſex alæuni et ſex alæ alteri. Dictorinus nr̄ īterp̄tatus ē. xii. apoſtolos. Nos poſſumus etxii. lapides altaris quos ferrū non tetigit: et. xii. gēmasex quibus ſacerdotis inſigne diademā conſtructu ē accipere: quos et Ezechiel memorat et apocalypſis n̄ tacetQuoꝝ qͥd uerum ſit deus uiderit: qͥd ueriſimile ī ſequētibus exponemus. Seqͥtur et duabꝰ quidem uelabantfaciē et duabus uelabant pedes et duabꝰ uolabāt. Delabant faciē non ſuā: ſed dei: Quis .n. eius ſcire potuitprincipiū. Qui an̄qͣ iſtum conderet mundū ī reꝝ fueritæternitate. Qn̄ thronos dn̄ationes poteſtates angelostotūqꝫ myſteriū cæleſte condiderit: Sequitur et duabꝰuelabant pedes non ſuos: ſed dei. Extrema quoqꝫ eiꝰſcire quis poteſt. Quid poſt conſūmatōem ſæculi ſit futuꝝ. Quid poſtꝙͣ genꝰ humanū fuerit iudicatū q̄ ſequatur uita. An rurſum alia futura ſit terra: et poſt trāſitōeꝫalia rurſum elementa: uel alius mundus: ſolqꝫ cōdēdꝰſit. Priora ānunciate mihi: et nouiſſima q̄ futura ſūt etdicam quia dii eſtis ait Eſaias ſignificans neminē poſſe quid ante munduꝫ fuerit: et quid poſt mundum futurum ſit enarrare: et duabus uolabant. Media tantumcognoſcimus: quæ et ſcripturarum nobis lectione panduntur: quando mundus factus ſit: quando plaſmatushomo: quando diluuium: quando lex data ſit ut ex unohomine uniuerſa terrarum ſpacia completa ſint. Et ī extremo tempore dei filius pro noſtra ſalute ſūpſerit carnem Cætera uero quæ diximus iſta duo ſeraphin ī facie pedibuſqꝫ texerunt et clamabant alter ad alterū pulchre poſitum eſt alter ad alterum. Quicquid enī ī ueterilegimus teſtamento: hoc idem et in nouo reperimus:et quod in nouo fuerit lectitatuꝫ: hoc ex ueteris teſtam̄ti auctoritate deducitur. Nihil in illis diſſonum nihil diuerſum eſt: et dicebant ſanctus ianctus ſāctus dn̄s deſabaoth. In ambobus teſtamentis trinitas prædicatur.Quod autem ſabaoth et ſaluator noſter eſſe dicatur. Accipe exemplum in xxiii pſalmo. Hirtutes quæ dominominiſtrabāt ad cæleſtes alias fortitudines proclamabātut pandant domino ianuam reuertenti. Tollite portasprincipes ueſtras et eleuamini portæ et cætera: ſiue utaquila interpretatur. Attollite portæ capita ueſtra: et intrōibit rex gloriæ: Rurſum ille: quem indutum carneconſpiciunt: nouo myſterio ſtupefactæ īterrogāt Quiseſt iſie rex gloriæ. Accipiuntqꝫ reſponſum. Dominusvirtutum: ipſe eſt rex gloriæ quod in hebræo ſcribiturdominus ſabaoth. Sciendumqꝫ quia ubicunqꝫ lxx. interpretes dominum uirtutum et dominum omnipotentem expreſſerint in hebræo ſit poſitū dominus ſabaothquod aquila interpretatur dominus militiaruꝫ. Dominus quoque ipſe hic quatuor litterarum eſt quod proprie in deo ponitur iod he iod he: ideſt duabus et duabus ia. quæ duplicata ineffabile illud et glorioſum deinomen efficiunt. Plena eſt uniuerſa terra gloria eius.hoc adhuc a ſeraphin dicitur de aduentu domini ſaluatoris: quomodo in omnem terraꝫ prædicatio illius porrigatur: et apoſtolorum ſonus mundi limites penetret.Sequitur et eleuatum eſt ſuperluminare a uoce quaclamabant. Legimus in ueteri teſtamento quod ſemꝑdominus moyſi et Aaron ad oſtium tabernaculi ſit locutus quali ante euangelium nec dum eos in ſancta ſactorum induxerit ſicut dei eccleſia poſtea introducta eſtdicens. Introduxit me rex in cubiculum ſuum: Quādoergo dominus noſter deſcendit ad terras ſuperluminare illud ideſt quaſi quoddam obſtaculum per quod ītrare cupientibus gentibus non permittebatur ſublatumeſt: et uniuerſus hic mundus impletus eit fumo ideſtgloria dei: Obi autem in latino eleuatum legimus: ingræco ſublatum ponitur. Sed quia uerbi ambiguitasutroque modo interpretari poteſt noſtri eleuatum īterpretati ſunt pro ablato et domus impleta eſt fumo. Deus ut ſupradiximus ignis eſt: et hic cum in ſina montedeſcendiſſe ad moyſen ad aduentum eius uidebanturlampades diſcurrentes: et plenus omnis mons fumovnde in pſalmis dicitur. Qui tangit montes et fumigātex igne. ergo quoniam totam ſubſtantiam capere nonpoſſumus: leuior quædam in uniuerſuꝫ mūdū et ut itadicam rarior fumi natura diſpergitur quam nos capientes dicamus ex parte cognoſcimus et ex parte prophetamus: et nunc uidemus per ſpeculū ī enigmate. Et