affixit. Ad Iſaac quærit ab Iacob eur taꝫ cito adueneritmiratur celerem credentium fidem: ꝙ tibi delectabilesofferuntur: hoſtia placens deo ſalꝰ ē peccatorum poſtEſau ſequitur benefitio: et eius odore ꝑfruitur uirtutereſurrectionis et regni aperta uoce ꝑronūtiat. Quomōetiā adorēt eū fratreſ ſui et ſeruiāt ei credēteſ ex iſrahelquia igitur iniquitas eſt inimica iuſticiæ: Eſau in diſcordiaꝫ cocitatur: et necē fraudulētus excogitat dicēs ī corde ſuo Appropinquāt dies paſſionis patris mei: et occidā iacob fratrē meū. Diabolus fratricidas iudæos ī caīante præmeditans: Eſau māifeſtiſſime cōfitetur tēpusquoqꝫ īterfectionis oſtēdēs Appropīquāt inquit diespaſſionis patris mei ut interficiā iacob fratrē meū. Quapropter Rebecca ideſt patientia nūciauit uiro fratriſ inſidias qui uocato iacob præcipit ei ut: Heſopotamiaꝫpergeret: et inde acciperet uxorē de gener̄ labā ſyri fratris matris ſuæ Qūo itaqꝫ fratris dolos fugiens meſopotamiā tendit iacob ita et chriſtus iudæoꝝ īcredulitatecompulſus proficiſcitur in galilæā: inde ſibi ex gentibusſponſā ſūpturus eccleſiā. Hæc ſupradictus uir. Nos autē dicimꝰ nō ueniſſe dn̄m: niſi ad oues perditas domuſiſrahel nec uoluiſſe panē acciper̄ filiorū et dare eū canibꝫ et benedictionē primā iudxorū populo detuliſſe quibus ſūt credita eloquia dei et repromiſſio et legis latioet cōfectio teſtamenti. Verū quia illi credere uoluerūtnuliuiū epad Iacob minorē populū benedictionē eſſe tranſlatamnꝫ tn̄ maiorē filiū pēitꝰ fuiſſe deſpectū quia cū ſubītrauerit plenitudo gentiū tunc oīs iſrahel ſaluuſ erit¶ Epiſtola Beati Hieronymi ad Pamaſū papā ubi explanatuiſionē eſaiæ qui uidit dn̄m ſedētē ſuper ſoliū excelſū eādē n̄ ut ueteres de deo patre ſꝫ de filii unigēiti gloria interpretantisT factū eſt in anno quo mortuuſ ē rex ozias Didi dn̄m ſedētē ſuꝑ thronū excelſuꝫet eleuatū et cætera Anteꝙͣ de uiſiōe dicamuſ ꝑtractādū uidetur qͥs ſit Ozias quotānis regnauerit̉ qͥ ei ī cæteriſ gētibꝫ ſint corui Et de perſona quidē ſicut in regnorū et præteritorū libris legimꝰfuit uir iuſtus et fecit rectū in cōſpectu dn̄i ædificans tēua bixiliplū et aquæ ductum fabricans offerēs uaſa et pro hocmerito aduerſarios ſuperans. et qd̓ maximū pietatis indiciuꝫ ē habēs multos in ſuo imperio prophetas Hicquādiu uixit Facharias ſacerdos cognomēto intelligēsplacuit deo et cū omni ueneratione delubrū eiꝰ in greſſus ē: Poſtquā uero Facharias obiit uolēs per ſe offere donaria ſacerdotalē ordinē nō tā pie ꝙͣ audacter īuaſit et reclamantibꝫ leuitis et cæteris ſacerdotibus nōnetu es ozias rex et non ſacerdos audire noluit ſtatīqꝫ lepra perfuſus ī fronte eſt iuxta prophetæ uoceꝫ dicentisImple dn̄e faties eorū ignominia. Quā corporis partēſacerdos auri lamina protegebat Quā ī Ezechiel dominus iubet tau litteræ impreſſione ſignari de qua dauidexultat dicens Signatū eſt ſuꝑ nos lumen uultꝰ tui dn̄eIn qua Allopylus procax fūdæ lapidiſ ictu īteriit Regnauit Ozias ānis lii quo tēpore apud latinoſ AmuliusApud Athenienſes Agameſtor undecimus imperabātpoſt cuiuſ mortē Eſaias propheta hanc uiſioneꝫ quamexplanare nunc nititur uidit ideſt eo anno quo Romulus romani īperii cōditor natus ē ſicut manifeſtuꝫ eſſepoterit his qui uoluerit legere temporū librū queꝫ nosin latinā linguā ex græco ſermone tranſtulimuſ. Sequitur Et factuꝫ eſt in āno quo mortuus eſt rex ozias Hidi dominum ſedentem ſuper thronuꝫ excelſum et electuꝫ Præmiſſa hiſtoria ſpiritalis ſequitur intellectus: cuius cauſa hiſtoria ipſa replicata ē Diuente leproſo regeet quantum in re eſt ſacerdotiuꝫ diſſipante Eſaias uiſioID)neꝫ uidere nō potuit: Quādiu ille regnū tenuit ī iudæapropheta oculoſ nō leuauit ad cælum: nō ei ſunt reſerata cæleſtia non apparuit dominus ſabaoth nec in myſierio fidei ter ſancti nomē auditū ē Qn̄ uero ille mortuuſeſt uniuerſa q̄ ſubſequēs ſermo mōſtrauit aperto ſeſelumine prodiderūt. Tolle qͥddā et ī exodo ſcriptū ē dūpharao uixit populus iſrahel ex luto lateris palearumqꝫ opere preſſus non ſuſpirauit ad dominum. Pum ille regnauit nemo quæſiuit deum patrum abraham iſaac et Iacob Quando ille mortuus eſt: ſuſpirauerūt filitfſrahel ut ſcriptura dicit et aſcendit clamor eorum ad dominum: cuꝫ utiqꝫ iuxta hiſtoriam: tunc magis gauderedebuerunt et ante ſuſpicare cum uiuerent pharao Ezechiel quoqꝫ prophetāte Phaltias filius banaiæ occubuit et poſt peſſimi ducis interituꝫ Cecidit inquit ſuper faciem meam: et clamaui uoce magna et dixi heu mihiheu mihi adonai in conſumationem tu facis reliquiasiſrahel. Si ergo intelligis in ozaia et pharaone et phaltia et cæteris iſtiuſmodi contrarias fortitudīes: uidebisqūo illis uiuentibus nullus noſtroruꝫ uideat ac ſuſpiretet ī pœnitētiaꝫ corruat Non regnet ait apoſtolus peccatum immortali corpore regnante peccato ægyptus extruimus ciuitates in cinere uerſamur et ſordibꝫ pro frumento paleas pro ſolida petra luti opera ſectamur Seqͥtur iudi dn̄m ſedentem ſuꝑ trhonū excelſū et eleuatūDidit et daniel ſedenteꝫ dominuꝫ ſed nō ſuper trhonūexcelſum et eleuatū pollicetur et alibi uox diuina dicēsVeniam et ſedebo et iudicabo populū in ualle ioſaphatquod interpretatur domini iudicium: Qui peccator eſtet mei ſimilis uidet dominum ſedentē in ualle ioſaphatnon in colle non in monte ſed in ualle et in ualle iudicitQui uero iuſtus et eſaiæ ſimilis uidet illum ſedentemſuper thronum excelſum et eleuatum: ut auteꝫ et aliudinferam quando eum mente pertracto regnare thronisdominationibus angelis cæteriſqꝫ uirtutibus uideo excelſum thronum eius. Quando autem conſidero qūogenus diſpenſet humanuꝫ: et pro noſtra ſalute ſæpe deſcendere dicatur ad terras uideo humilem et proximuꝫterræ thronū eius ſeqͥtur uidi dn̄m ſedētē ſuꝑ thronuꝫexcelſū et eleuatū et plēa domꝰ a maieſtate eiꝰ et ſeraphiitabāt ī circuito eiꝰ Quidā āte me tā græci ꝙͣ latini hūclocū exponētes dn̄m ſuꝑ throū̓ ſedētē deū patrē et duoſeraphi q̄ ex utraqꝫ parte ſtātia p̄dicātur dum noſtrū ieſuꝫ chriſtū et ſp̄m̄ ſanctū īterp̄tati ſūt quoruꝫ ego auctoritati quamuis ſint eruditiſſimi non aſſentio ulto ſiquideꝫ melius eſt: uera ruſtice ꝙͣ diſerte falſa proferremaxime cū Ioannes euangeliſta ī hac eadē uiſione nōdeuꝫ patrē ſed chriſtuꝫ ſcribat ēe cōſpectū. Nam cuꝫ deīcredulitate iudæoꝝ diceret: ſtatiꝫ cās īcredulitatis expoſuit. Et ideo non poterant credere ī euꝫ qꝛ dixit EſaiasAure audietis et n̄ ītelligetis: et cernēieſ aſpicietiſ et nōuidebitis. Hæc aūt dixit qn̄ uidit gloriam unigeniti et teſtificatꝰ ē de eo ī preſēti uolumine eſaiæ. Ab eo qui ſedetin throno iubetur ut dicat Aure audietis et n̄ ītelligetisQui aūt hoc iubet ut euāgeliſta ītelligit chriſius ē undenūc colligitur nō poſſe chriſtū ſeraphin ītelligi cuꝫ chriſtus ſit ille qui ſedet. Et licet ī actibus apoſtoloꝝ aduerſus iudæos īter ſe diſſidētes paulus dicat bene ſpiritusſcūs locutus ē ꝑ eſaiaꝫ prophetā ad pr̄es nr̄os dicens.Dade ad populū iſtū et dic aure audietis et nō ītelligetis: uidētes uidebitis et nō proſpicietis: īcraſſatū ē eniꝫcor populi huius: et auribꝫ ſuis grauiter audierunt: etoculos ſuos clauſerūt. ne qn̄ uideant oculis: et auribusaudiant: et corde ītelligāt: et cōuertātur ad me: et ſaneꝫillos. MMihi tn̄ perſonæa diuerſitas nō facit quæſtionemcuꝫ ſciam et chriſtū: et ſpiritum ſanctum unius eſſe ſubſtantiæ: nec alia uerba ſpūs eſſe ꝙͣ filii nec aliud filiumiuſſiſſe ꝙͣ ſpiritum ſanctum. Sequitur et plena domus