Druckschrift 
1 (1476)
Entstehung
Seite
198
Einzelbild herunterladen
 

19 Iet in maioribus maior: ſed alicubi intentius: alicubi rēiſſius et in oībus tota: et ī ſingulis tota ē. Neqꝫ enī aliterquod ī corpore etiaꝫ toto ſentit: tamē tota ſentit.cuꝫ exiguo pūcto ī carne uiua aliquid tangitur quāuislocus ille ſolum totius corporis ſit: ſed uix in corpore uideatur animā tamē totā latet. Neqꝫ id quodſentitur per corporis cūcta diſcurrit: ſed ibi tantū ſētiturubi fit unde ergo ad totaꝫ mox peruenit quod ī totofit: niſi quia et ibi tota eſt ubi fit? Nec ut tota ibi ſit cætera deſerit. Diuunt enim et illa ea præſente ubi nihil talefactuꝫ ē. Quod ſi fieret: et utrūqꝫ ſimul fieret: ſimul utrūqꝫ totaꝫ pariter lateret: proinde et in oībus ſimul etin ſingulis particulis corporis ſui tota ſimul eſſe poſſet: ſi per illas ita diffunderetur ut uidemus corpora diffuſa: per ſpatia locoruꝫ minoribus ſuis partibus mīoraoccupare: et amplioribus āpliora. Qua propter ſi corpanima eſſe dicenda eſt eſt certe corpus: quale terrenūeſt: nec quale humiduꝫ aut aereuꝫ aut xthereū. Omniaquippe talia maiora ſunt ī maioribus locis et minora īminoribus: et nihil eoruꝫ ī aliqua ſui parte totuꝫ adeſt:ſed ut ſunt partes locorū ita occupātur partibuſ corpoꝝVnde ītelligitur aīa ſiue corpus ſiue īcorporea dicēda ēpropriaꝫ quādaꝫ habere naturam oībus his mundanæmolis elemētis excellētiore ſubſtātia creaturā quæ ueraciter poſſit ī aliqua phātaſia corporaliuꝫ iaginū quaſper carnis ſenſus percipimus cogitari: ſed mēte ītelligiuitaqꝫ ſentiri. Neqꝫ hæc perinde loquor ut te quæ tibinota ſunt doceaꝫ ſed ut aperiam quid firmiſſime de aīateneam: ne me quiſquam cum ad ea uenero qux requiro nihil de āima uel ſciētia uel fide tenere arbitretur. certus etiam ſū aīaꝫ nulla dei culpa: nulla dei neceſſitate uelſua: ſed propria uolūtate ī peccatum eſſe collapſam: necliberari poſſe de corpore mortis huius uel ſux uoluntatis uirtute tāquam ſibi ad hoc ſufficiente: uel ipſius corporis morte: ſed gratia dei per domīuꝫ noſtrū ieſū chriſtuꝫ. Nec oīo eſſe aīam ullaꝫ ī genere humāo cui ſitneceſſarius ad liberationeꝫ mediator dei et hoīum homo chriſtus ieſus. Quæcūqꝫ autē ſine gratia mediatoriſet ſacramēto eius ī qualibet corporis ætate de corporeexierit: et ī pœnam futuram et ī ultimo iudicio recepturam corpus ad pœnaꝫ. Si autē poſt generationē humanam quæ facta ē ex Adaꝫ regeneretur ī chriito ad eiuspertinēs ſocietatem et requieꝫ poſt morteꝫ corporis habituram: et corpus ad gloriam recepturam. Hæc ſuntde aīa firmiſſime teneo Nūc accipe obſecro quid requiram: et noli me ſpernere ſic te ſpernat qui pro nobisdignatus ē ſperni. Quæro ubi cōtraxerit aīa reatuꝫ quotrahatur ī cōdemnationeꝫ etiaꝫ ī īfātibus morte præuētis: ſi ei per ſacramētum quo etiam paruuli baptizanturchriſti gratia ſubuenerit. eniꝫ ex illis es: qui modo noua quædam garrire cœperūt dicētes nulluꝫ reatūeſſe ex Adam tractum: qui per baptiſmuꝫ ī infāte ſoluatur. Quod te ſapere ſi ſcirem immo niſi te id ſapereſcirem: nequaꝙͣ abſte hoc quærerem: aut quærēduꝫ putareꝫ. Sed quia tenemus de hac re ſentētiam tuam cōcinētem catholicæ fundatiſſima fidei quia et Iouiniāi uaniloquia r̄darguēs adhibuiſti teſtimōium: ex libro Iob.Nemō mūdus ī cōſpectu tuo: nec īfans cuius eſt uniuſdiei uita ſuper terram. Beīde adiu̓xiſti tenemurqꝫ rei īſimilitudinem p̄uaricationis Adæ et Liber tuus ī Ionāprophetaꝫ ſatis hoc īſigniter dilucideqꝫ declarat: ubi ieiunare paruulos propter ipſum origiale peccatuꝫ merito coactos ēē dixiſti īcōueniēter abſte q̄ro Hunc reatuꝫ aīa ubi cōtraxerit ūde oporteat eaꝫ etiaꝫ ī illa ætateper ſacramētuꝫ chriſtiāæ gratiā liberari. Ego quideꝫ ātealiquot ānos cuꝫ libroſ quoſdaꝫ ſcribereꝫ de libero arbitrio qui ī multoruꝫ māus exierūt et habētur a plurimisquatuor opiniōes de aīæ īcarnationē. Otrum ex illa ū̓aquæ primo homini data ē cæteræ propagētur An ſingulis quibuſqꝫ nouæ etiaꝫ modo fiant An alicubi exiſtētes uel mittātur diuinitus: uel ſpōte labuntur ī corporaita putaui eſſe tractādas ut quælibet earuꝫ uera eſſet:īpediret ītentioneꝫ meas qua tunc aduerſus eos quantis poteraꝫ uiribus agebam qui naturaꝫ mali ſuo principio præditaꝫ aduerſus deuꝫ conātur īducer̄ ideſt contramāichæos: Naꝫ de priſcillianiſtis adhuc nihil audieraꝫqui multū ab iſtis diſſimiles blaſphemias fabulāturIdeo quintam opinionem addidi quā ī tua epiſtolaīter cxteras cōmemoraſti ne aliquam præterires ubi dehac quæſiione īterrogāti reſcripſiſti religioſæ memoriauiro nobiſqꝫ ī chriſti caritate gratiſſimo Oarcellino ꝗd̓aīa ſit pars dei Primo quia de īcarnatione eius: ſedde natura quæritur cuꝫ hoc quæritur. Deīde quia hocſētiūt illi: cōtra quos agebaꝫ et id maxīe agebaꝫ ut creatoris īculpabilē īuiolabilēqꝫ naturā a c̓aturæ uitiis et labe ſecernerē illi a ſubitātia mali: cui propriū prīcipiūprincipeſqꝫ tribuunt: ipſā boni dei ſubſtātiaꝫ ex partecapta eſt corruptaꝫ et oppieſſaꝫ et ad peccādi neceſſitatem perductaꝫ eſſe cōtendūt. Hoc itaqꝫ excepto hæreti opinionis errore ex quatuor reliquis opinionibusnam ſit eligenda ſcire deſidero: Quæcūqꝫ enī eligendaeſt abſit ut īpugnet hanc fideꝫ de qua certi ſumus omniaīæ etiaꝫ paruuli īfantis neceſſariaꝫ eſſe liberationeꝫ exobligatione peccati eāqꝫ nullam eſſe niſi per ieſum chriſtum et hūc crucifixuꝫ Proīde ne longū faciamus hoccerte ſentis: quod ſingulas aīas ſingulis naſcētibus etiāmodo deū faciat Cui ſententiæ ne obiitiatur quod oēscreaturas ſexto die cōſūmauerit deus et ſeptimo requicuit adhibes teſtimōiuꝫ ex euāgelio pater meus uſquenūc operatur et ego operor. Sic enī ad Marcellinumſcripſiſti ī qua epiſtola etiā mei cōmemorationeꝫ bēiuolētiſſie facer̄ dignatꝰ es: quod hic me haberet ī Aphricaqui ei ipſaꝫ facilius explicare poſſeꝫ ſentētiam. Quod ſipotuiſſem ille hoc abs te tam lōge poſito inquireretſi tamē id tibi ex Aphrica ſcripſit Nam quādo ſcripſeritneſcio tātum ſcio quod de hoc bene cognouerit cūctationem meam unde me īconſulto facere uoluit. Quāquāſi conſuleret etiaꝫ magis hortarer: et gratiaſ agerē quodnobis conferre oībus poſſet: niſi tu breuiter reſcribereꝙͣ reſpondere maluiſſes Credo ne ſuperfluo laborareſubi ego eſſem quē putabas id optime ſcire quod illeſierat: ecce uolo ut illa ſententia etiaꝫ mea ſit: ſed nōcuꝫeſſe confirmo. Miſiſti ad me diſcipulos ut ea doceaꝫnūdum ipſe didici Doce ergo quod doceā naͣm ut doceam: multi a me flagitant: eiſqꝫ me ſicut alia multa et hocignorare confiteor. Et fortaſſe quāuis ī os meum uerecundētur tamē apud ſe dicunt Zu es magiſier ī ilrahelet hæc ignoras? Quod quidē dominus ei dixit: qui eratunus illorum quos delectabat uocari rabbi: unde etiaꝫad uerum magiſtrum nocte uenerat: quia fortaſſis erubeſcebat diſcere: qui docere cōſueuerat. De āt ponusmagiſtruꝫ audire ꝙͣ uelud magiſtrū delectat audiri. Recolo enim qui dixerit eis quos cæteris elegit. Dos ātinquit nolue uocari ab hoībus rabbi unus enim ē magiiter noſter chriſtus ieſus: Nec aliuſ docuit Moyſē periethro: nec alijs Cornelium etiam per priores petrum:nec aliuſ petruꝫ etiā per poſterioreꝫ paulū. A quocūqꝫuerū dicitur: illo donāte dicitur: qui ē ipſa ueritaſ. Quidſi ideo adhuc iſta neſcimus: et ea neqꝫ orādo neqꝫ legēdo neqꝫ cogitando et ratiocinando inuenire potuimusut probemur: non ſolum indoctos quanta caritate doceamus: uerum a doctis etiaꝫ quanta humilitate diſcāusDoce ergo quæſo quod doceam: doce quod teneam: etdic mihi ſi anima ſigillatim in ſingulis naſcentibus fiātubi in paruulis peccent ut indigeant in chriſti remiſſiōepeccati peccantis in Adaꝫ ex quo caro propagata ē per