mittantur in corpora ſecunduꝫ illud quod in euangelioſcriptum ē. Pater meus operatur uſqꝫ mō et ego oporan certe ex traduce ut Tertulliāus Apollinaris et maxīapars occidentalium autumat. ut quomodo corpus excorpore: ſic aīa naſcitur ex aīa: et ſimili cuꝫ brutis aīantibus cōditione ſubſiſtat. Suꝑ quo quid mihi uidereturin opuſculis cōtra Rufinū ſcripſiſſe me noui aduerſuseum libellum quē ſanctæ memoriæ Inaſtaſio epiſcopopro rōanæ eccleſiæ edidit in quo lubrica et ſubdola īmoſtulta cōfeſſione dū auditorū ſimplicitati illudere nititurſux fidei īmo perfidiæ illuſit. Quos libros reor ſanctuꝫparētem ueſtꝝ habere Oceanū: olim enī editi ſunt multis Rufini libris aduerſus calūnias reſpōdentes: Tertehēs ibi uiruꝫ ſanctuꝫ et erudituꝫ Auguſtinū epiſcopumqui uiua ut aiunt uoce te docere poterit et ſuaꝫ īmo perſe noſtrā explicare ſentētiā Ezechieliſ uolumē olī aggredi nolui: et ſpōſionem crebrerrimā ſtudioſis lectoribusreddere: ſed in ipſo dictandi exordio ita aius meus occidentalium prouintiarum et maxīe urbis rōanæ uaſtation cōfuius ē ut iuxta uulgare prouerbiū propriū quoqꝫ ignorareꝫ uocabulū: diuqꝫ tacui ſcienſ tp̄s eē lachrymarum. Hoc āt āno cuꝫ tres explicaſſeꝫ libros ſubitusbarbarorū īpetus de quibus tuuſ dicit Dirgilius lateqꝫuagantes barcæi: et ſancta ſcriptura de Iſmabel cōtra faciem oīum fratrū ſuoꝝ habitabit: ſic ægypti limitē palæitinæ phœnicis ſyriæ percurrit ad inſtar torrentis cūctaſecuꝫ trahens ut uix manuſ eoꝝ miſericordia chriſu potuerimus euadere. Quod ſi iuxta inclytū oratorē ſilentinter arma leges: quanto magis ſtudia ſcripturaꝝ: quæet librorū multitudine et ſilentio ac librariorū ſedulitatequodqꝫ propriuꝫ ē ſecuritate et otio dictātium īdigenteQuos itaqꝫ libros miſi ſanctæ filiæ mex fabiolæ quorūexempla ſi uolueris: ab ipſa poteris mutuari. pro anguſtia quippe tp̄ris alios deſcribere nō potui. Quos cumlegeris et ueſtibula uideris facilis coniectura erit qualisipſa futura ſit domus. Sed credo ī dei miſericordia quinos adiuuit ī difficillimo principio ſupradicti operis ꝙipſe adiuuet et ī penultimiſ prophetiæ partibus: ī quibꝰgog et magog bella narrātur: et ī extremis in quibus ſacratiſſima et īexplicabilis tēpli ædificatio uarietas menſuraqꝫ deſcribitur. Sāctus frater noſter Oce auſ cui uoſcupitis cōmēdari tātus ac talis ē ſic ī lege dōini erudituſut abſqꝫ noſtro rogatu uos īſtruere poſſit: et noſtrā ſuꝑcūctis q̄ſtionibus ſcripturarū pro modulo cōmunis ingēii explicar̄ ſentētiā. Incolūes uos et prolixa ætate florētis chriſtus deus noſter tueatur oīpotēs dn̄i uere ſci¶ Beati auguitini hipponiēſis epiſcopi ad Hierōymū deOrigie aīæ ubi ſciſcitatur ab illo ſi illa ſn̄tia ſequenda ſitquod nāſcētibꝰ ſingulis aīæ de nouo creatæ īfundanturquomō ſit ſatiſfaciēdū q̄renti ubi contraxerit aīa reatuꝫquo trahatur ī condemnationē: niſi per ſacramentuꝫ bapriſimi illi gratia chriſti ſubuenerit.EDO noſtrū qui nos uocauit ī ſuūregnuꝫ et gloriā et rogaui: et rogo uthoc qd̓ ad te ſancte fr Hierōymē ſcribo conſulēs te de his q̄ neſcio fructuoſum uelis nobis eē. Quāquā enimte multo ꝙ ego ſuꝫ ætate maiorē tamē ēt ipſe iaꝫ ſenexconſulo. Sed ad diſcēdū quod opus ē nulla mihi xtaslera uideri pōt qꝛ et ſi ſenes magis decet docere ꝙͣ diſcere: magis tn̄ diſcer: ꝙͣ qͥd doceāt ignorare. Nihil equidē moleſtius ī oībus āguitiis meis quaſ patior ī difficitlimis q̄ſtionibus ꝙͣ ī tā lōginquo tuæ caritatis abſentiāut uix meas poſſim dare: uix recipere litteras tuas ꝑ interualla nō dierū nō mēſiū: ſed aliquot ānoꝝ cū ſi fieripoſſet quottidie p̄ſentē te hēre uelle̓ cum quo loquerer18 Iquicquid uellē nec ideo tamen non debui facere quodpotui: ſi non potui totuꝫ quod uolui. Ecce uenit ad mereligioſus iuuenis catholica pace frater ætate filius: honore cōp̄ſbyter noſter O roſius uigil īgenio paratuſ eloquio flagrās ſtudio: utile uas ī domo dn̄i eē deſideransad refellēdas falſaſ ꝑnitioſaſqꝫ doctrinas q̄ aīos hiſpaōrum multo īfelitius ꝙͣ barbaricis corpora gladiis trucidaret. Nā inde ad nos uſqꝫ ab occani littore properauit fama excitꝰ ꝙ a me poſſet de his q̄ ſcire uellet qͥcqͥduellet audire. Neqꝫ nullū cœpit aduentus ſui fructu priōne de me multum famæ crederet: deīde docui hoīemqd potu: iqd̓ āt nō potuiūdē diſcere poſſet āmōui atqꝫut ad te iret hortatuſ ſuꝫ. Qua ī re conſiliuꝫ uel p̄ceptuꝫmeū cū libenter et obediēter acciperet rogaui eū ut abſte ueniēs ꝑ nos ad propria remearet. Quā eius pollicitationē tenens occaſionē mihi credidi a dn̄o eē conceſſāqua tibi ſcriberē de his q̄ per te ſcire cupio. Quærebamenī quē ad te mitterē: nec mihi facile occurrebat idoneꝰet fide agendi et alacritate obediendi et excercitatiōe pegrinādi. Ubi ergo iſtū iuuenē exꝑtus ſuꝫ: eū ipſum eſſequalem a domino petebam dubitare non potui: Accipeigitur quæ mihi peto aperiri ac diſerere non graueris.Quæſtio de aīa multos mouet: in quibus et me eſſe cōfiteor. Nam quid de anima firmiſſime teneaꝫ non tacebo deinde ſubiungam quid mihi adhuc expediri uelimAnima hominis īmortalis ē ſecunduꝫ quēdaꝫ modumſuum. Non enim omni modo ſicut deus de quo dictūeſt. quia ſolus habeat immortalitatem. Naꝫ de aīæ mortibus ſancta ſcriptura multa commemorat unde ē illudSine mortuos ſepelire mortuos ſuos. Sed quod itamoritur alienata a uita dei ut tamen in natura ſua uiuernon oīo deſiſtat. Ita mortalis ex aliqua cauſa inueniturut etiam īmortalis non ſine ratione dicatur. Non ē enīpars dei aīa. Si enī hoc eſſet omni mō īcōmutabilis atqꝫ incorruptibilis eſſet. Quod ſi eſſet nec deficeret in deterius: nec proficeret in melius: nec aliquid. in ſemetip̄auel īciꝑet hēr: qd̓ n̄ hēbat uel dſier̄t hēr̄ qd hēbat: quātūad eiꝰ ipſiꝰ affectiōes ꝑtinet. Quā uero aliter ſe habeatnon opus ē extrinſecus teſtimonio: quiſquis ſeipſuꝫ aduertit agnoſcit Fruſtra auteꝫ dicitur ab eis qui animamdei parteꝫ eſſe uolunt: hanc eius labeꝫ ac turpitudinemquaꝫ uidemus ī nequiſſimis hoībus hanc deniqꝫ infirmitatē et ægritudinē quaꝫ ſentimus ī oībus hoībus nōex ipſa illi eſſe: ſed ex corpore quid ītereſt unde ægrotet: quæ ſi eſſet īcōmutabilis aliquo mō unde libet ægrotare nō poſſet: Naꝫ quod uere īcōmutabile et īcorruptibile ē nulliuſ rei acceſſu commutari uel corrūpi pōt. Alioquiꝫ nō achillea tantum ſicut fabulæ fuerūt ſed oīs caro eſſet īuulnerabilis ſi nullus ei caius accidiſſet. Nō ēitaqꝫ natura īcōmutabilis quæ aliquo modo aliqua cauſa: aliqua parte mutabilis ē. Deū at neſas ē niſi uere ſūmeqꝫ īcōmutabilē credere. Nō ē igitur aīa pars dei Incorporeaꝫ quoqꝫ eſſe aīaꝫ et ſi difficile tardioribus p̄ſuaderi pōt mihi tamē ꝑſuaſū eē fateor. Sed ne uerbi cōtrouerſiaꝫ uel ſuperfluo faciā uel merito patiar quoniācuꝫ de re conſtat non ē opus certare de noīe. Si corpē oīs ſubſtantia uel eſſentia: uel ſi quid aptius nuncupatur id quod aliquo modo ē in ſeipſo corpus eſt anima.Item ſi eam ſolaꝫ incorpoream placet apellare naturamquæ ſumme incommutabilis et ubiqꝫ tota ē corpus eſtanima quoniam tale aliquid ipſa non ē: porro ſi corpusnon ē niſi quod per loci ſpatium aliqua longitudine latitudine et altitudine ita ſiſtitur uel mouetur: ut maioreſui parte maiorem locuꝫ occupet et breuiore breuioreꝫminuſqꝫ ſit in parte ꝙͣ in toto non ē corpus anima pertotum quippe corpus quod animat non locali diffuſiōeſed quadam uitali intentione porrigitur. Nam per oēseius particulas tota ſimul adeſt: nec minor ī minoribus