Druckschrift 
1 (1476)
Entstehung
Seite
106
Einzelbild herunterladen
 

I6baliter baptizatū. Præterea ſolenne ſit ī lauaero poſttrinitatis cōfeſſionē īterrogare. Credis ī fāctā eccleſiācredis ī remiſſionē pc̄oꝝ quā eccleſiā credidiſſe dicis; in arrianoꝝ; ſꝫ habēt ī noſtrā? Sed extra hancbaptizatꝰ potuit ī credere quā neſciuit. L. Qm̄ adoīa argum̄taris: et emiſſa a nobis ſpicula ſcuto oratōiseludis. vnā haſtā iaciā: ū̓bonē tegmīs tui et uerba crepitātia vi ſua penetret. nec diutiꝰ patiar fortitudinē arte ſuꝑ iri. Laicꝰ ēt exͣ eccleſiæ fidē baptizatꝰ pœnitēs recipitur. Epiſcopꝰ uero aut pœnitētiā aget et ſacerdosē: aut ſi pinaꝫ egerit: ep̄s deſinit. Qua ob rem rectenos laicū ſuſcipiꝰ pœnitētē: et ep̄m ſi ī ſacerdotio ꝑſeuerare uult repudiaꝫꝰ. O. Sagitta cōtento neruo dirigitur: difficile uitatur. An̄ .n. ad ad quē iacta ē ꝑuenit.ꝙͣ obice clypei fruſtretur. E cōtrario tuæ propoſitiōesqꝛ ſin̄ ferri acumīe mittūtur hoſtē ualēt ꝑforare. Hācigr̄ haſtā quā totis uiribꝰ miſiſti de qua nobis minitariſut aiūt uo digitulo repellā. Nꝫ .n. hoc q̄ritur an ep̄ſpœnitēs poſſit: ſꝫ an hæreticꝰ baptiſma hēat ſi utcōſtat baptiſma hꝫ: quō p̄t pœnitēs an̄qͣ chriſtianProba mihi ab arrianis ueniētē laicū hr̄e baptiſmū: ettūc ei pnīaꝫ denegabo. Si uero chriſtianus ē ſihūit ſacerdotē faceret xp̄ianuꝫ: quō aget pœnitētiam necdū credit? L. Oro te ut philoſophoꝝ argumētatōe depoſita chriſtiana mecū ſimplicitate loquariſ.Si tn̄ dialecticos ſeq̄ris: ſꝫ piſcatores. Aequū ne tibivr̄ ut arrianꝰ ep̄s ſit? O. Diſcere uis an cōtēdis? Sitēdis tibi rn̄ſū eſt; ſi diſcere cupis ī meā aciē trāſi. Tu.n. probas ep̄m ab eo recipis baptizatū ī hoc rep̄hendēdus: quare a nobis parietibꝰ ſepararis ī fide et īarrianoꝝ nobiſcū receptōe cōſētias. L. ſuperiꝰ rogaui ut philoſophice ſꝫ chriſtiane mecū loquaris. O.Diſcere uis an cōtēdis? L. Dtiqꝫ cōtēdo qui facti tui ate quæro rōem. O. Si cōtēdis tibi rn̄ſū eſt. eadē enīrōe ep̄m ab arrianis recipio: quā tu recipis baptizatū.Si diſcere cupis ī meā aciē trāſgredere. aduerſariꝰ .n.citur: diſcipulus docetur. L. poſſū an̄ diſcipuluſꝙͣ magiſtꝝ audiā p̄dicātem. O. qm̄ tergiuerſaris: et ſicuis a me doceri ut aduerſariū ī tergo hēaꝫ tuo anīo tedocebo: cōſētimꝰ ī fide: cōſētimꝰ ī hæreticis recipiēdis:cōſētiamꝰ ēt ī cōuētu. L. hoc ē docere: ſꝫ argumētari. O. Quia tu pacē ſcuto petis: et nos oliuæ ramuꝫgladio īſerizꝰ. L. en tollo manus: cōcedo uiciſti. Derū arma deponā ſacr̄i ī quo me iurare cōpellis q̄ro rationē. O. Gratulor īterim tibi et chriſto deo meo gr̄asago. qꝛ aīo bono a falſitatis ardore ad totiꝰ cibi te ſapore cōiuliſti. nec dicis more quorūdā Saluū me fac domine qm̄ defecit ī me ſpūs quoꝝ uox īpia cruce chriſtieuacuat: dei filiū ſubiugat diabolo: et illā cōploratōeꝫa dn̄o de pc̄oribꝰ prolata ē de uniuerſis hoībus dictāītelligit. Auæ utilitas ī ſāguīe meo deſcēdo ī corruptōem? Sed abſit ut fruſtra deus mortuus ſit. Alligatē fortis: et uaſa eiꝰ direpta ſūt: allocutio pr̄is ī p̄da ē. poſtula a me et dabo tibi gētes hæreditatē tuā et poſſeſſio tuā termīos terræ. apparuerūt ſontes aquaꝝ: et reuelata ſūt fūdamēta orbis terraꝝ: ī ſole poſuit tabernaculū ſuū: nec ē ſe abſcōdat a calore eiꝰ: deo plenꝰ pſalmiſta cauit inimici defecerūt framex ī finē: et citates eo deſtruxiſii. Et ubi q̄ſo iſti ſunt nimiū religioſi īmo nimiū prophani: plures ſynagogas aſſer̄t ꝙͣ eccleſias: quō deſtructæ ſūt diaboli citates: et ī fine hoc ē ī ſæculoꝝ cōſūmatōe idola corruer̄t? Si eccleſiā totū or hꝫ chriſtꝰ: et ī Sardinia tm̄ hēt: nimiū pauꝑ ſeūsē. En ſi britānias: gallias: orlitē: Indoꝝ populos: barbaras natōes: et totū ſemel mūdū poſſidꝫ ſatanas: quōad angulū uniuerſæ terræ crucis trophæa collocata ſūtNimiꝝ aduerſariꝰ potēs cōceſſit chriſto hiberā. et celtiberos liuidos hoīes xthiopūqꝫ prouiciā dignatꝰ ē poſſidere. Qd̓ ſi de illa ī euāgelio ſcripta ē ſibi ſnīa blādiūtur Putas ne uenerit filiꝰ hoīſ īueniet fidē ſuꝑ terrāSciant illā fidē nomīari quā ip̄e deꝰ aiebat. Fides tuaſaluū te fec̄. Et alibi de cēturionē. Non īueni tātam ſideꝫ ī iſrahel. Et rurſus ad apoſtolos qͥd timidi eſtiſ mod. cx fidei? Nec et ī alio loco Si hūeritis fidē ſicutgranū ſymapis dicētiſ huic mōti trāſmigra: et trāſmigrabit. Nꝫ .n. cēturio: aut illa muliercula duodecī ānofluxū ſāguis tabeſcebat ī trinitatis ſacramēta crediderat poſt reſurrectōem chriſti apl̓is māifeſtata ſūt ut merito fides hoꝝ ī myſterio ē laudaretur: Sꝫ ſimplicitasmētis et deuota deo ſuo aīa approbata ē. Dicebat .n. incord ſuo. ſi tetigero ueſtimētū eiꝰ tm̄ ſalua fiā. Hxc ē fides quā raro īuētā deus pronūciauit. hæc ē ſides quæet apud eos bn̄ credūt difficile ꝑſcā īuenitur. Fiat tibiīquit deus ſcd̓m fidē tuā: hanc ego fidem audire uolo.Si .n. ſcd̓m fidē meā fiat mihi peribo. Et certe credo indeum patrē. Credo ī deū filiū: et credo ī deū ſpūm ſāctū. Credo ī unū deū: et tamē ſcd̓ꝫ meā fidē nolo mihifieri. ſæpe quippe uenit inimicꝰ homo: et inter dn̄icammeſſem zizania īterſerit. Nꝫ ego dico hoc quod maiusquicꝙͣ ſit ꝙͣ ſacramēti fides: ſed puritas indubitata addeum ſides ardue reperiūtur. Verbi gratia dictū ſit utquod uolumꝰ perſpicuū fiat ad orōem aſſiſto: orarēſi crederē: ſed ſi uere crederē illud cor quo deus uidetur mūdarem: māibus tūderē pectus: genas lachrymis rigareꝫ: corde molleſcerem: corpore ihorreſcereꝫ.ore pallerē. iacerē ad dn̄i mei pedes: eoſqꝫ fletu ꝑfunderē: crine tergerē: hærerē certe trūco crucis: nec priꝰamitterē ꝙͣ miſericordiā īpetrareꝫ. Nunc uero creberrime ī orōe mea aut porticus deābulo: aut de fœnor̄cōputo: aut abductuſ turpi cogitatōe etiā quæ dictu erubeſcēda ſūt gero. Vbi eſt fides? Siccine putamꝰ oraſſeIonā? ſic tres pueros; ſic danielē īter leones; ſic certe latronē ī cruce? Et hæc ego exēpli ad ītelligētiā ſenſusprotuli. Exteꝝ cōueniat unuſqͥſqꝫ cor ſuū: et ī uitaīueniet ꝙͣ raꝝ ſit fidelē aīam īuenire: ut nihil ob gloriæcupiditatē: nihil ob hoīum rumuſculos faciat. Nꝫ eniꝫitatiꝫ qui ieiunat deo ieiunat: aut extēdens pauperi manum deo ſœnerat. Dicina ſūt uicia uirtutibus. Pifficileeſt deo tātū iudice eſſe cōtētum. L. Prueniſti īterrogatōem meā. hāc .n. mihi ſcripturā ī ultimo reſeruabam.Et fere oēs noſtri: īmo iam mei hoc q̄i ariete ī diſceptationibꝰ utūtur: queꝫ cōfractū et diminutū uehementer gaudeo. Sed q̄ſo te ut mihi oēm cauſā referaſ Quate ab arrianis ueniētes eccleſia non recipiat non quaſiaduerſario ſed q̄i diſcipulo explices. tibi uerbo poſſiꝫ rn̄dere. aīo tn̄ necdum aſſētior. O. Sub regeCōſtātino Euſebio et Hippatio cōſulibus noīe ueritatiſīſidelitas ē ſcripta: ut nūc cognoſcitur. in illo ip̄e nihil pium atqꝫ cōueniēs ſeruo dei uidebatur unitatem ſequi: et ad totius mūdi cōmunionē ſcīdi præſerti ſuperficies expoſiōis nihil ſacrilegū p̄ferret.Credizª aiebāt ī unū deum patrem omnipotentem etomne principium natus eſt ex deo. Natum autem unigenitum dei filium ſolum ex ſolo patre deum ex deo ſimilem genitori ſuo patri ſecundum ſcripturas: cuiusnatiuitatem nemo nouit: niſi qui ſolus eum genuit deus pater. Nunquid hic inſertum eſt erat tempus quādo non erat: uel non de extantibus creatura eſt filius ꝑfc̓a fides ē deū de deo credere. Et natū aiebātdenm unigenitū ſolum ex ſolo patre natū quideꝫ nonfactuꝫ. Natiuitas hæc ſuſpicioneꝫ auferebat creaturæ.Addebant præterea qui de cælo deſcēdit. cōceptuſ ē deſpiritu ſancto natus ex maria uirgine: crucefixus a pontio pilato tertia die reſurrexit a mortuis. Aſcēdit inluꝫ ſedet ad dexterā dei patris uēturus iudicare uiuoset mortuos. Sonabant uerba pietatē et inter tāta illa