Druckschrift 
1 (1476)
Entstehung
Seite
69
Einzelbild herunterladen
 

nolebas nobilis es factus ī ſcelere. Ego ipſe qͥ cōtra teſcribo cuꝫ ī eadē urbe tecuꝫ conſiſtaꝫ quare balbutis eterubeſcis albus ut aiunt aterue ſis neſcio Prætermittouicia ſermonis quibꝫ oīs liber tuuſ ſcatet. Taceo ridicūſuꝫ exordium o tempora o mores Non quæro eloquētiam: quā ipſe non habens in fratre craterio requiſiſtiNon inꝙͣ flagito linguæ nitorē animæ quæro pietateꝫApud chriſtianos aut ſoloeciſmꝰ ē magnus et uitiū turpe quid uel narrare: uel facere Ad calce uenio: et te cornuta interrogatione cōcludo: ſicqꝫ tecū agā: q̄i ſuperiuſnihil egerī eodēqꝫ mō dictos eſſe fratres dn̄i quo ioſeph dictus ē pater. Ego inquit: et pr̄ tuus dolētes q̄rebamus te MMater hæc loquitur nō iudxi et ipſe euāgeliſtareferens Et erant pr̄ et mater illius āmirātes ſuper hisquæ dicebātur de eo et his ſimilia quæ iaꝫ enumerauimus in quibꝫ parentes uocabātur. Ac ne forte de exēplariorum ueritate cauſeris quia tibi ſtultiſſime ꝑſuaſiſti græcos cōdiceſ eſſe falſatos ad ioannis euāgeliū nemo in quo pleniſſime ſcribitur Inuenit Philippus nathanael et ait illi Auē ſcripſit moyſes ī lege et prophetæ inuenimꝰ ieſū filiū ioſeph a nazareth. Aerte hoc intuo cōdice continetur. Reſponde mihi quō ieſus ſitfilius ioſeph: quē cōſtat de ſpiritu ſācto procreatū. Dere ioſeph pr̄ fuit ꝙͣuis ſis hebes dicer̄ nō audebis. Anputabatur? Eodēmō eſtimētur et fratres: quo eſtimat̉eſt et pr̄ Sed qm̄ iam ē cautibꝫ et cōfragoſis locis enauigauit oratio pādenda ſunt uela: et in epilogos illiusirruēdū: ī quibꝫ ſciolus ſibi uiſus Tertullianū ī teſtimoet nunt euniū uocat et Dictorini pictauionēſiſ epiſcopi uerba proIitiuiū duponit. Et de Tertulliano quidē nihil āplius dico ꝙ eccleſiæ hoīem nō fuiſſe: De Octorino uero id aſſero qd̓et de euāgeliſtis fratres eū dixiſſe dn̄i nō filios marix.Fratres aut eo ſenſu quē ſuperius expoſuimꝰ propinq̄tate n̄ natura: Deꝝ nugas terimꝰ et fonte ueritatis omiſſo opinionū riuulos cōſectaur Nūquid nō poſſuꝫ tibitotā ueteꝝ ſcriptoꝝ græciæ cōmouer Agnatiū polycarpū hirenū iuſtinū martyres multoſqꝫ alios apl̓icoset eloquētes uiros qͥ aduerſus Hebionē et Theodotūmidiian inrbyzātiū Dalentinū hæc eadē ſentiētes plena ſapientiæntuū u ſſauolumina cōſcripſerūt. Quæ ſi legiſſes aliqn̄ plus ſapexuiultuuires ſed melius puto breuiter ad ſingula reſpondere qͣꝫIiuiimidiutius īmorādo uolumē extēdere ī illud nūc īpetuꝫ fa1vicio in quo tu uirginitatē et nuptiaſ cōparādo diſertuſ eſſe uoluiſti. Riſimꝰ in te prouerbiū cameluꝫ uidimꝰ ſaltitantē Dicis nūquid meliores ſūt uirgines abrahā iſac et iacob qͥ habuere cōiugia? Nūquid n̄ quotidie deimanibꝰ paruuli fingūtur ī uētribꝫ ut merito erubeſceredebeamus mariā nupſiſſe poſt partū. Quod ſi hoc illisturpe uidetur: ſupereſt ut nō credāt etiā deuꝫ ꝑ genitalia uirginis natū. Turpius eſt enī iuxta eos deū ꝑ uirginis pudēda gēitū ꝙͣ uirginē uiro ſuo nupſiſſe poſt partū Iunge ſi libet et alias naturæ cōtumelias nouē menſibꝫ uterū inſoleſcētē faſtidia pariū ſāguinē pannos Irſe tibi deſcribatur īfans tegmine mēbranaꝝ ſolito cōuolutus Ingerātur dura præſepia: uagitus paruuli: octaux diei circūciſio: tēpus purgationis ut probetur īmundus. Nō erubeſcimꝰ n̄ ſilemus. Quāto ſūt humiliora q̄pro me paſſus eſt tāto pluſ illi debeo et cū omnia replicaueris cruce nihil cōtumelioſius proferes quā profitemur et credius: et ī qua de hoſtibꝫ triūphamꝰ. Sed uthæc qux ſcripta ſūt nō negamꝰ: Ita ea q̄ nō ſunt ſcriptarenuimꝰ. Natū deū eſſe de uirgine ēdimꝰ quia legimꝰMariā nupſiſſe poſt partuꝫ nō credimꝰ quia n̄ legimꝰNec hoc ideo dicimus quo nuptias cōdēnemus ipſa qͥdeꝫ uirginitas fructus eſt nuptiaꝝ Sed qd̓ nobis de ſāctis uiris temere eſtimare nihil liceat. Poſſumꝰ enimhac eſtimationis poſſibilitate cōtēdere plures quoqꝫ uxres habuiſſe ioſeph quia plures habuerit abrahā: plu6res habuerit iacob: et de his eſſe uxoribꝫ fratres dn̄i qd̓pleriqꝫ nō tā pia ꝙͣ audaci temeritate cōfingūt. Tu diciſmariaꝫ uirginē nō permanſiſſe ego mihi plus uendicoetiam ipſum ioſeph uirginē fuiſſe per mariam ut ex uirginali coniugio uirgo filius naſceretur. Si enim in uirū ſanctū fornicatio nō cadit et aliā eū uxorē habuiſſe n̄ſcribitur: Oariæ aūt quā putatus ē habuiſſe cuſtos potius fuit ꝙͣ maritus Relinquitur uirginē eū māſiſſe cūmaria qͥ pr̄ dn̄i meruit appellari: et qꝛ dei cōꝑatione uirginitatis et nuptiaꝝ ſū aliqua dicturus obſecro lecturoſne me putēt nuptiis detraxiſſe ī uirginū laude: et aliquāfeciſſe di tātiaꝫ iter ſcōs ueteris teſti et noui .i. īter eosqͥ habuere cōiugia: et hos qͥ a cōplexū mulieꝝ pēitusreceſſerūt. Deꝝ pro cōditione tpoꝝ aliæ eos tūc ſubiacuiſſe ſniæ: et aliæ nos ī quos fines ſæculoꝝ decurrerūtꝙͣ diu læx illa ꝑmāſit Creſcite et multiplicamini et replete terrā: et maledicta ſterilis q̄ nō parit ſemen ī iſrahelnubebāt oēs: et nubebātur: et derelictis ꝑentibꝫ fiebantuna caro. Quādo uero uox illa ptonuit tp̄s breuiatū eſtreliquū ē ut qͥ hn̄t uxores ſic ſint q̄i n̄ hn̄tes adhærētesdn̄o unus cū eo efficiur ſps et quare? qꝛ qͥ ſine uxor eſtcogitat ea q̄ dei ſunt quō placeat deo qͥ aūt cū uxorē eſtſolicitus eſt quæ ſunt huius mūdi quō placeat uxori: etdiuiſa ē mulier: et uirgo q̄ nō ē nupta cogitat q̄ ſunt deiut ſit ſcā corpore et ſpū. Nā quæ nupta ē cogitat q̄ ſuntmūdi quō placeat uiro Quid oblatras? quid repugnas?Uas electionis hæc loqͥtur Diuiſa ē dicēs mulier et uirgo. Dide quātæ felicitatis ſit q̄ et nomen ſexus amiſerituirgo iam mulier nō uocatur. Quæ nō ē nupta cogitatquæ ſunt dn̄i ut ſit ſcā corpor et ſpͥū. Dirginis diffinitioſcāꝫ eē corpore et ſpū: qꝛ nihil proſit carnē hēre uirgīēſi mēte qͥs nupſerit. q̄ uero nupta ē cogitat q̄ ſunt mūdiquō placeat uiro. Idē tu putas eē diebꝫ et noctibꝫ uacare orōi uacare ieiuniis: et ad aduētū mariti expolire fatieꝫ greſſuꝫ frāgere ſimulare blāditias: illa hoc agit ut turpior appareat et naturæ bonū infuſcet iniuria. Hæc adſpeculū pingitur et ī cōtumeliaꝫ artificis cōatur pulchrior eē ꝙͣ nata ē. Inde īfantes garriuūt: familia ꝑſtrepitliberi ab oſculis liberi ab ore dpēdēt: cōputātur ſūptusimpēdia p̄parātur. hinc cocoꝝ accīcta manus carues terit hic textricū turba cōmurmurat. Nunciatur īteriꝫ uirueniſſe cū ſociis Illa ad hirūdinis modū luſtrat uniuerſa penetralia: ſi torus rigeat: ſi pauimēta uerrerint: ſi ordinata ſint pocula: ſi pradiuꝫ p̄paratū. Reſpōde q̄ſo inter iſta ubi ſit dei cogitatio et hæ felices domus: Lxteꝝubi tympana ſonant tibia clamitat: lyra garrit: cymbalū cōcrepat: qͥs ibi dei timor? Paraſitus ī cōtumeliiſ gloriatur īgrediūtur expoſitæ libidinū uictimæ et tenuitateueſtiuꝫ nudæ īpudicis oculis īgerūtur. His īfelix uxoraut lætatur aut perit: aut ſi triſtatur offenditur marituset hic iurgia cōcitātur: hīc diſcordia ſeminariuꝫ repudiiAut ſi aliqua īuenitur domus ī qua iſta nō fiant quæ tn̄rara ē ip̄a diſpēſatio domuſ: liberoꝝ educatio: neceſſitates mariti: correctio ſeruuloꝝ: quam a dei cogitatōe nōauocēt? Pefecer̄t īquit ſcriptura ſare muliebria poſt qͥddr̄ ad abrahaꝫ Aīa q̄cūqꝫ dicit tibi ſara audi uocē eiusQuæ nō ē ī ptuſ anxietatibꝰ et dolore: quæ deficientibꝫmēſtrui cruoris officiis mulier eē deſiſtit: a dei maled ictione fit libera. Nec ē ad uirū cōuerſio eius. ſed ecōtrario uir ſubiicitur ei et dn̄i ei uoce p̄cipitur: Oīa q̄cuſqꝫtibi dicit ſara audi uoceꝫ eius: et ſic īcipiunt uacare orōiqꝛ̄ ꝙͣ diu ī cōiugio debitū ſoluitur: oradi p̄teritur iſtantia. Nō negamus uiduas nō negamus maritaſ ſancta ſmulieres īueniri: ſꝫ qͦ uxores eē deſierit q̄ ī ip̄a neceſſitate cōiugii imitātur uirginū caſtitatē. Hoc ē qd̓ apoſtolus breuiter chriſto ī ſe loquente teſtatus ē nupta cogitat q̄ ſūt mūdi quō plceat uiro: nobis ſꝫ hoc cāpū ītelligētiæ dereliquēs. Neqꝫ tn̄ alicui neceſſitatē īponit aut