68gentilitate familiæ: aut quacūqꝫ alia cā ei nomē īponēſSi aūt id: tibi alia atqꝫ alia uidetur ꝙ alibi dicatur maria iacobi mīoris mater et hic maria cleophe diſce ſcripturæ cōſuetudinem eūdem hoīeꝫ diuerſis noībꝰ nūcupari Raguel ſocer moyſi et iethro dicitur Gedō nonnullis cauſis īmutādi noīſ an̄ p̄miſſis ſubito hieroboallegitur. Ozias rex iuda uiciſſiꝫ azarias uocatur. Mōsthabor thabiriū dicitur. Rurſū hermon phœnices coguomināt ſanior: et amoreus cognomīat eum ſanir.Eadē cæli plaga: tribus noībus appellatur nageb themā dariō. Lege ezechiel Petrus et ſimō dr̄ et cephasIudas iacobi Felotes ī alio euāgelio tadeꝰ dr̄. Gultaqꝫ alia: quæ ad exēplū hoꝝ ipſe ſibi de oībus ſcripturis lector poterit cōgregare. Nūc illud eſt qd̓ conamuron̄dere ut fratres dn̄i appellētur filii materteræ eiꝰ mariæ qui ātea n̄ credētes poſtea crediderūt lꝫ fieri potuerit ut vno ſtatim credēte alij diu īcreduli fuerit: et hācfuiſſe matrē iacobi et ioſephtis .i. mariā cleophæ uxorem alphei: hāc dcām mariā iacobi mīoris. Quæ ſi eſſet mater dn̄i magis eā ut ī oībus locis matrē illius appellaſſet et nō alioꝝ dicēdo matrē alteriꝰ uoluiſſet ītelligi. Verū ī hac parte cōtētioſū funē nō traho. Alia fuerit maria cleophæ. Alia maria iacobi et ioſephtis dūmō cōſtet non eādē mariā iacobi et ioſephtis eē quammatrē dn̄i. Et vnde ais fratres dn̄i dcī ſunt qui n̄ erātfratres. Iā nūc doceberis quatuor modis in ſcripturisdinis fratres dici natura gēte affectu cognatōe. Natura Elau et iacob duodecī patriarchæ Andreas et PetrIacobus et Ioānes: Oēte qua oēs iudxi inter ſe fr̄esuocātur: ut ī deuteronomīo Si aut e meris fratrē tuuꝫqui eſt hebræus: vel quæ ē hebræa ſeruiet tibi ſex āniset ſeptīo āno dimittes eū libeꝝ abſte: et in eodeꝫ cōſtituēdo cōſtitues ſuper te prīcipē quem elegerit dn̄s detuus: euꝫ qui ex fratribꝰ tuis ſit. Nō .n. poteris cōſtituere ſuper te hominē alienigenā. qr n̄ eſt frater tuus. Etrurſum Ne viſo titulo fratris tui uel oue eius errantibus per uiam negligas ea Reuerſione reduces ea fr̄ituo et reddes ea fratri tuo. Qd ſi nō appropinquat tibifr tuus: nꝫ noueris eū: colliges ea ītra domū tuaꝫ: eterūt tecū dōec quærat ea frater tuꝰ et reddes ei. Et apoſtolus paulus Optabā īquit ego ipſe anathema eſſe achriſto pro fratribꝰ meis cognatis ſcd̓ꝫ carnē qͥ ſūt iſrahelitæ Porro cognatione fratres uocantur: qui ſuntde una familia: ideſt patria: quas latini paternitatesinterpretantur cum ex una radice multa generis turbadiffunditur ut in geneſi. dixit aūt Abrahaꝫ ad Loth.Nō ſit rixa īter me et te: et īter paſtores meos et īterpaſtores tuos: qꝛ fr̄es nos ſumª: ibiqꝫ elegit ſibi LTothregionē iordāis: et eleuauit loth ab oriēte et diſceſſer̄tvnuſqͥſqꝫ a fratre ſuo. Et certe loth nō ē frater abrahæſꝫ filius fratris eiꝰ arā. Thara qͥppe genuit abraham etNachor et Arā: et Aram gēuit loth. Et rurſū Abrahāaūt erāt ānorū ſeptuagītaqͥnqꝫ cum exiret de carra. Etſumpſit Abrahā Saram vxorē ſuā: et loth filiū fratrisſui. Qd ſi adhuc dubitas fr̄eꝫ fr̄is filiū nūcupari accipeexēplū. Cū autē audiſſꝫ Abrahā qꝛ captiuus ductus eſtloth frater ſuus numerauit uernaculas ſuos trecentosdecē et octo. Et cum cædē nocturni impetꝰ deſcripſiſſꝫadiecit et ēduxit oēm equitatū ſodomoꝝ et loth fr̄eꝫ ſuum reuocauit. Sufficiebāt hæc ad ea quæ dixizꝰ approbāda. Sed ne ī aliqua cauilleris et te quaſi lubricus anguis euoluas teſtimonioꝝ ſtrigēdus es uinculis ne q̄rulus ſibiles: et dicas te magis argumētatōibus tortuoſis ꝙͣ ſcripturaꝝ ueritate ſuꝑatū. Iacob Iſaac filiꝰ acrebecce cū friſ īſidias metuēs meſopotamiā ꝑrexiſſet:acceſſit et deuoluit lapidem ab ore putei et adaquauitoues labā fratris mr̄is ſuæ: Et oſculatꝰ ē iacob rachel:et exelamāſ voce ſua plorauit: et īdicauit rachel qꝛ̄ fr ēpr̄is eiꝰ: et qꝛ filius ībeccæ ē. Ecce et hic eadē lege quafrater ſororis filius appellatur. Et iteꝝ. Dixit aūt labāad iacob Quoniā frater meus es: nō ſeruies mihi gratis. Dic mihi quæ ſit merces tua. Expletis itaqꝫ uigītiānis cum ignorāte ſocero uxoribꝰ filiiſqꝫ comitatus reuerteretur: ad patriā cōſecutꝰ ē eum laban ī mōte galaad. Et cum idola quæ rachel occultabat quæſita nō īueniſſet ī ſarcinis reſpōdit Iacob et dixit ad labā quæ culpa mea ē: et qd̓ delictum meū: qd̓ ꝑſecutꝰ es me; et qſcrutatus es oīa uaſa mea. Quid īueniſti de oībꝰ rebꝰtuiſ? Pōe hic ī cōſpectu fruꝫ tuoꝝ: et fruꝫ moꝝ et r̄darcuēt īter nos duos. Rn̄de qͥ ſint iſti fr̄es Iacob et labāqui tūc fuerāt ī præſēti. Eſau certe frater iacob abſenserat et labā filius batubel fratres excepta ſorore rebecca nō habuit īnumerabilia ſunt iſtiuſmodi libris īſertadiuinis: Sed ne lōgū faciā ad extremā diuiſiōis ꝑtemreuertar .i. et affectu fratres dici qui ī duo ſcīditur ī ſpiritale et ī cōe. In ſpiritale qꝛ oēs chriſtiāi fratres uocātur ut ibi Ecce ꝙͣ bonum et ꝙͣ iocūdū hītare fratres inunū. Et ī alio pſalmo ſaluator Narrabo īquit nomē tuum fribꝰ meis et alibi. Dade dic fratribus meis Porro ī cōe: qꝛ oēs hoīes ī cōe ex uno pr̄e nati pari germanitatis cōiungimur. Dicite ait his qui oderūt uos fratres noſtri eſtis Et apoſtolus ad corithios. Si quis frater uoīatur fornicator aut auarus aut idolis ſeruiens:aut maledicꝰ: aut ebrioſus aut rapax: cū eius modi neccibum ſūmere: et cætera his ſimilia. Interrogo nūc iuxͣquē modū fratres dn̄i ī euāgelio intelligas appellari.iuxta naturā. Sed ſcriptura non dicit: nec mariæ eosuocās filios et ioſeph iuxta gētem. Sꝫ abſurdū eſt utpauci ex iudxis uocati ſint fres cū oēs qui ibi erāt haclege iudxi fratres potuerit appellari iuxta affectum humani iuris ac ſpūs. Derū ſi ſic qui magis fr̄es ꝙͣ apoſtoli quos docebat ītrīſecus: quos mr̄eſ uocabat et fratres. Aut ſi oēs qꝛ hoīes fratres ſtultū fuit nūciari q̄ỉpropriū ecce fr̄es tui quærētes tecū gn̓aliter oēs hoīeſhoc iure ſint fr̄es. Reſtat igitur ut iuxta ſuperiorem expoſitōem fratres eos ītelligas appellatos cognatōe nōaffectu: nō gētis priuilegio: nō natura. Quō loth abrahæ: quō Iacob labā eſt appellatus frater: quō et filiæſaphaad accipiūt cleꝝ īter fratres ſuos: quō et Abrahāip̄e ſarā ſororē ſuā hūit uxorē. Et .n. ait Vere ſoror maē de pr̄e: ſꝫ nō de matre .i. fratris eſt filia non ſororis.Alioquin quale eſt ut Abrahā uir iuſtus pr̄is ſui filiaꝫcōiugem ſumpſerit: cū ī primis hoībus propter auriuꝫſc̄titatē idipſū ſcriptura n̄ noīet malēs ītelligi ꝙͣ proferri: et deꝰ lege poſtea ſāciat et mietur. Qui accepit ſororem ſuā de pr̄e ſuo uel de mr̄e ſua et uiderit turpitudinem eius et ipſa uiderit turpitudinē illius: opprobriuꝫē: exterminabuntur corā filiis gn̓is ſui: turpitudinē ſororis ſuæ detexit: pccm̄ ſuū accipiēt. Imperitiſſime hominū iſta n̄ legeras et toto ſcripturaꝝ pelago derelictoad iniuriā uirgīs tuā rabiē cōtuliſti ī exēplum eius quēfabulæ ferūt cū uulgo eēt ignotꝰ et nil boni poſſꝫ facīoris excogitare quo nobilis fieret dianæ īcēdiſſe tēplumet nullo prodēte ſacrilegiū fertur ipſe in mediū proceſſiſſe clamitās ſeſe īcendium ſubieciſſe: ſciſcitātibꝰ epheſi principibus ꝙͣ ob cauſa hoc facere uoluiſſet: reſpōdiſſe ut q bene non poterā oībus male īnoteſcerem. Ethoc quidē græca narrat hiſtoria. Tu uero templū dn̄ici corporis ſuccēdiſti. tu cōtaminaſti ſāctuariū ſpūs ſcī:ex quo uis quadrigā fratꝝ et ſoroꝝ proceſſiſſe cōgeriēBeniqꝫ cum iudxis uoce ſociata dicis. Nōne hic ē fabri filius? Nōne mater eiꝰ dicitur maria: et ſres eius iacobus et ioannes et ſimon: et iudas et ſorores eiusomnes apud nos ſunt; Omnes niſi de turba nondicitur. quis te oro ante hanc blaſphemiam nouerat:quis dipondio ſupputabat Conſecutus eſt quod