Illud diuinitatiſē et beatitudiniſ: hoc hūanæ cōditiōiſē et laboris. Dolo oīs hoīes ſimiles mei eē ut dū meiſimiles ſit ſimiles fiāt et chriſti cuius ego ſimilis ſū. quienī ī chriſto credit: debet ſic̄ ille ābulauit et ip̄e ābular̄.Sꝫ unuſquiſqꝫ propriū hēt donū ex deo: alius quideꝫſic: alius āt ſic. Quid īquit uelit ꝑſpicuū ē. Sꝫ qm̄ ī eēcleſia diuerſa ſut dona cōcedo et nuptias: ne uidear dānar̄ naturā. Simulqꝫ cōſidera qd̓ aliud donū uirginitatis ſit: aliud nuptiaꝝ ſi enī eadē eſſet merceſ nuptiaruꝫet uirginū nūꝙͣ dixiſſet poſt p̄ceptū cōtinētiæ: ſꝫ unusquiſqꝫ propriū hēt donū ex deo: alius quidē ſic: aliusat ſic. Obi proprietas ſinguloꝝ ē: ibi altriſecus diuerſitas. Cōcedo ē nuptias dei eē donū: ſꝫ īter donū et donū magna diuerſitas. Beniqꝫ et apolūs de eodē poſtīceſtuꝫ pœnitētiæ ecōtrario īquit donate ei et cōſolāiniet ſi cui quid donaſtis et ego: ac ne putarēus donū hōinis cōtēnendū addidit. Nā et ego qd dōaui ſi quid donaui ꝑꝑ uos corā chriſto. Diuerſa dona ſūt chriſti. Dn̄et ioſeph ī typo eiuſuariā hēbat tuicā et ī pſalmo. xliiiilegius. Aſtitit regia a dextris tuiſ ī ueſtitu deaurato: circūdata uarietate. et Petrus aplūs Sic̄ chocredes aitmultiplicis gr̄iæ dei. Quod ſignificanntis græce diciturποίιλήσ deſt uariæ ſequitur. Dico ātj iunuptis etuiduis bonū ē eis ſi ſic ꝑmāſerint ut ego. Si āt non ſecōtinēt nubāt. Melius ē enī nuber ꝙͣnri. Poſtꝙͣ nuptiſ conceſſerat uſum cōiugii et on̄derat ip̄e quid uelletquid ue concederet: trāſit ad īnuptas et uiquas: et ſuiproponit exēplū: et felices uocat ſi ſic ꝑmāſerint: Si ātnō ſe cōtinēt nubāt. in idip̄m qd̓ ſupra ꝑꝑ fornicatiōesāt: et ne tētet uos ſathanas ꝑꝑ īcōtinentiā ur̄aꝫ: Redditqꝫ cauſa cur dixerit: Si nō ſe cōtinent nubāt. Helius ē nuber ꝙͣ uri. Ideo melius ē nuber qꝛ peius ē uriTolle ardore libidinis et nō dicet meliuſ ē nuber. Delius enī ſemꝑ ad cōꝑationē deterioris reſpicit n̄ ad ſimplicitatē īcōparabilis ꝑ ſe boni: Delut ſi diceret: Helius ē unū oculū hēre ꝙ nullū: meliuſ ē ūnō initi ped: etalterā corporis partē baculo ſuſtētar̄ ꝙͣ fractiſ cruribꝫrepere. Quid agis apoſtole? non tibi credo dicēti: et ſiimpitus ſermone nō tn̄ ſcientia. Quō illud de hūilitatedeſcēdit qui nō ſuꝫ dignuſ uocari aplus: et minio mihioiuꝫ aploꝝ et tanꝙͣ abortiuo ſic et hoc hūilitatis dictūputes. noſti ſermonū proprietates. Quā obrē et d Epimenide. et de. Genādro et de Arato q̄dā ſumis teſtimonia ubi de cōtinētia loq̄ris et uirginitate: Uonū eſtait hoī mulierē nō tāgere: et bonū ē eis ſi ſic ꝑmāſerintut ego. Et puto hoc bonū eis eē propter iſtatē neceſſitatē qꝛ̄ bonū ē hoī ſic eſſe. Ubi ad nuptias uenis nō dicis bonum ē nuber̄ qꝛ nō potes iūgere ꝙͣ uri: ſed dicisMellus ē nuber ꝙͣ uri. Si ꝑ ſe nuptia bonæ ſūt noli illas īcēdio cōparare. Sꝫ dic ſimpliciter bonū ē nubereSuſpecta ē mihi bōitas eius rei: quā magnitudo alterius mali malū cogit eē īferius. Ego āt nō leuius malūſꝫ ſimplex per ſe bonum uolo. Hucuſqꝫ primum capitulū deſertū ē: ueniāus ad ſequētia. His at qui matrionio iūcti ſunt p̄cipio: nō ego ſed dn̄s uxorē a uiro nondiſcedere: qd̓ ſi diſceſſerit īnuptā manere aut uiro ſuorecōciliari: et uir uxorē n̄ dimittat. nā cæteris ego diconō dn̄s. Si quiſ ſr uxoreꝫ hēt īfidelē et hæc cōſentit habitare cū illo nō dimittat illā: et cætera uſqꝫ ad eū lociubi ait Unuſquiſqꝫ ſic̄ uocauit eum dn̄s: ita ābulet: ſic̄in oībꝫ eccleſiis doceo. Hic locus ad pͥſētē cōtrouerſiānō ꝑtinet: Docet enī iuxͣ ſentētiā dn̄i uxorē excepta cāfornicationis nō repudiādā: et repudiatā uiuo maritoalteri nō nubere: aut certe uiro ſuo deber reconciliari.His āt quoſ i matrimōio cōp̄endiſſet fideſ hoc ē ſi uiuſcredidiſſet e duobꝫ p̄cepit ut credēſ repudiet nō credēteꝫ cauſiſqꝫ expoſitis ꝙ cādidatus fidei ſit infidelis ſiuelit a credēte diſceder̄. Ecōtrario iubet ſi īfidelis repudiet fidelē ꝑꝑ fidē chriſti diſcedere debere credētē: neccōiugē p̄ferre chriſto: cui ēt aīa poſtponēda ē. Ac nūcpleræqꝫ īcōtēnentes apoſtoli iuſſionē iūgūtur gētilibuset tēpla chriſti idolis proſtituūt: nec ītelligūt ſe eius corporis ꝑtē cuius et coſtæ ſunt. Ignoſcit apoſtolus īfideliū cōictiōi: q̄ hn̄tes maritos ī chriſtū poſtea cdiderūtnō hiſ q̄ cū chriſtianæ eſſēt nupſerūt gētilibꝫ. Ad quasalibi loquitur. Nolite iugū ducer̄ cū īfidelibꝫ. Quæ eniꝑticipatio iuſtitiæ cū īiquitate? Aut q̄ ſocietas luci ad tenebras? Quæ āt cōuētio chriſti ad belialꝰ aut q̄ ꝑs fideli cū īfidele? Qui āt cōſenſus tēplo dei cū idolis; Dosat eſtis tēplū dei uiui: licet ī me ſeuituras ſciā plurimaſmatrōaꝝ licet eadē īpudētia qua dn̄m cōtēpſerūt ī mepuliceꝫ et chriſtiāoruꝫ minimū debacchaturas: tn̄ dicoqd̓ ſētio: loquor qd me docuit aplūs. Nō illas iuſtitiæeſſe ſꝫ īiquitatis nō lucis: ſꝫ tenebrarū: nō chriſti ſꝫ belial: nō tēpla dei uiuētis: ſꝫ uana et idola mortuoruꝫ.Dis aptius diſcer qd̓ chriſtianæ oīno nō liceat ethniconubere: audi eūdeꝫ apoſtolū. Mulier īquit alligata eſtquāto tp̄re uir eius uiuit: ꝙ ſi dormierit uir eius liberata ē cui uult nubat tātū ī dn̄o ideſt chriſtiano. Qui ſecūdas nuptias terciaſqꝫ cōcedit ī dn̄o prīas cuꝫ ethnicoprohibet. Vn̄ abraā adiurat ſeruū ī ſemore ſuo hoc eſtchriſto qui eius erat d̄ ſemīe naſciturus ut filio ſuo iſaac liēigenā n̄ adducat uxoreꝫ. et Ezras ofſenſā dei huiuſcemōi uxorū repudiatione cōpeſcit. Et? Halachiaspropheta p̄uaricatus ē iquit iudas ei aboīationeꝫ fecitī iſrahel et hieruſalē polluit enī ſanctū dn̄i et habuit etdilexit filiā dei alieni. Piſꝑdet dn̄s uirū qui fecerit hocmgr̄m et diſcipulū et de tabernaculis iacob et offerētēmuera dn̄o uirtutū. Hoc iccirco dixi: ut qui nuptiaſ uitgīitati cōparāt: ſciāt ſaltē tales nuptias digāiæ et trigāiæſubiiciendas ad ſuꝑiorē diſputationē ī qua docueratfidelē ab īfideli n̄ debere diſcedere ſꝫ ꝑmāere ī matrīonio ſic̄ eos fides īueniſſet ut unūquēqꝫ uel cælibē uelmaritū ita durar ut chriſti baptiſmate dep̄hēſus Infertſubito parabolaſ circūciſi et ethnici ſerui et liberi: et ſubmetaphora earū de nuptiis diſputat et īnuptis circūciſus aliquis uocatus ē adducat n̄ p̄putiū. ī p̄putio uocatus ē: nō circūcidatur; Tircūciſio nihil ē: et p̄putiū nihilē ſꝫ obſeruatio mādatorū dei ē unuſquiſqꝫ iquā uocatione uocatus ē ī ea ꝑmaneat. Seruus uocatus es nōſit tibi curæ ſꝫ et ſi potes liber fieri magis utere. Quieniꝫ ī dn̄o uocatus ē ſeruus libertus ē dn̄i: ſimiliter etet qui liber uocatus ē ſeruuſ ē. chriſti p̄tio ēpti eſtis nolite fieri ſerui hoīuꝫ: unuſquiſqꝫ ergo ī quo nocatus ēfr ī eo ꝑmaneat apud deū. At primū qꝛ nō nullos hācuelligētiā rep̄hēſuros arbitror: īterrogar̄ libet q̄ ſit cōſequentia ut d maritiſ et uxoribꝫ diſputās repēte trāſiretad cōꝑationeꝫ iudxi et ethnici: ſerui et liberi?Et rurſūhac diſputatione finita rediret ad uirgines dicens. Deuirginibus autem præceptum domini nō habeo: quodſibi uult inter coniugia et uirginitatem iudxi et ethnici ſerui et liberi collatio? Secūdo quomodo poſſet intelligi circūciſus aliquis uocatus ē nō adducat p̄putiuꝫNūquid qui ſemel āputatū hēt p̄putiū pōt ſi uelit illd̓rurſus adducer̄? Beīde quo ſēſu exponēdū ſit. Qui enīi dno uocatus ē ſeruus libertus ē dn̄i. Similiter qui liber uocatus ē: ſeruus ē chriſti. Quarto quomō ille quip̄cipit ſeruiſ dn̄is obedite carnalibus nūc dicat nolite fieri ſerui hoīmꝰ ad extremū quid ꝑtieat ad ſeruituteꝫ uelcircūciſioneꝫ. Onūſquiſqꝫ ī quo uocatus ē ſꝫ ī eo ꝑͥmaneat apud deū? Nā et cōtrariū ē ſuꝑiori ſententiæ. Sienī audius illud nolite fieri ſerui hoīm: qua ratiōe poſſimus ea permanere uocatione qua uocati ſumus: cūmulti crediderint habentes carnales dominos quibusnūc ſeruire prohibentur. Porro ad circunciſionē quidfaciat permanere ī ea uocatione qua uocati ſumus: cū