omries homines utriuſqꝫ ſexus plena cōtinentia doctiſciāt et a quibꝫ ſe abſtine āt et quæ debeāt cuſtodire: autſi ī una ſpecie quolibet genere: cōtinētiæ fuerit obſeruator: nec ad alias: uelut monitus accedere nō ſe iactet innumero eē cōtinētiū: ne ipſā parteꝫ in qua ſibi applaudebat obſtinatiōe uideatur amittere. Ergo qui ad cōtinentiā docetur et uult accedere: nō ī corpore aut in unaparte corporis tātūmodo debet cōtinētiā quærere: ſedin toto animi motu cōtinētiæ debet obſeruatiōes agnoſcere. Nā qui iracūdiā retiet is ē magis cōtinēs: ꝙͣ quilinguā a cōuitio: et maledicto a detractione a mēdatioa periurio et a cæteris linguæ malis abſtinet. Is uere ēcōtinens qui uniuerſa offitia mēbrorū malis affectibuſſubtrahit qui ipſuꝫ deniqꝫ cogitatuꝫ a tota nequitia cōpeſcit: et oī denegat iniquitati. Is plēus ē cōtinēs: et illuꝫ nō cū hoībus cōparo: ſꝫ cum angelis ſanctis ſimilimū recognoſco. Nunc iaꝫ nobis de patiētia et eius bonis loquēdū ē. Eſt igr̄ patiētia oīm iniuriaꝝ: et paſſiōuꝫtollerātia: et expectationū oīm ſine præcipitatione ſufferētia: quaꝫ ſi quis ītellexerit et habuerit contraria uitægrauia baiulat bona oīa cōtinet: Sororem habet ſpemquāꝙͣ ſuperius cōprehendi eſſe ſibi affines res bonasomnes patitur enī libēter qꝛ ſperat: et ſperāda tolerat.Impatiēter enī fertur qd̓ n̄ ſperatur. Omni aūt uirtuteperfertur qd̓ ſpe p̄eūte dinoſcitur: aut ſi ſpes fructus patientia ſubſequatur? hæc matre gaudet fide gubernaculuꝫ habet dei timorē cōtinētiā genus et propinquitateꝫInde et glorioſi dei teſtes efficiūtur dū fide pleni duꝫdei timore ſoliciti: dū cōtinentiæ diſcipuli: duꝫ filii ſpei:duce ſapiētia reperiūtur. Deinde cohæredes chriſti dūilluꝫ uſqꝫ ad mortē patiētiæ uirtutibꝫ imit ātur. Inde iuſti: dū oīa opera patiēter operātur. Sed iā de iuſticia diſſerāus. Eſt igr̄ iuſticia ſingulaꝝ reꝝ et perſonaꝝ æquiſſima diſtributio quā quis obtinēs: et cui quis adhærensuitā ſuaꝫ diſpoſite et ſine cōturbatōie cōſeruat cuſtoditin oībus æquitatē: ſcit quid deo debeat: quid ſanctis etcoæqualibꝫ reddat: quid nō deneget poteſtatibꝫ huiusſæculi. Quid ſibi retīeat quid proximo cōpetat: quid alienis cōcedat aut cōgruat Iuſtuꝫ ē enī deuꝫ colere et diliger ex toto corde et ex tota aīa: et ex tota uirtute ſanctos et coxquales honorare: tributa īpēder̄: poteſtatibꝫſuperbuꝫ nō eē: ſꝫ magis mitē et humilē. proximū tanꝙͣ ſe diligere. Alienos et inimicos nō perſequi odio: ſꝫamare ſubiectū eē prioribus. uel ætate maioribꝫ. Quiaet dn̄s cū eſſet dn̄s oīm a Ioanne qui maior ē ī natismulierū qꝛ prior ab illo ī natiuitate hoīm erat baptizatur et ſic īpleri omneꝫ iuſtitiā proteſtatur. Ex hac miſericordia naſcitur obſequiū deificum generatur. Ex hisomnibꝫ quiſquis īuenitur: nō inmerito ī chriſto diciturꝑmanere. Quoniā hæc oīa ipſe chriſtus ē. Paulus noſglorioſus īformat et īſtruit de chriſto dicens qui ē nobis a deo iuſtitia et ſanctificatio: et redēptio. Iteꝫ ī alioloco. Qui eſt miſericordia et pax etdilectio: quā græciagapen uocāt. Ad quā nunc tranſeamus quia omnibꝫmaior ē. Inter cætera ſic fatetur apoſtolus Paulus manent autē tria hæc fides ſpes dilectio: ſꝫ maior his dilectio ē Eſt ergo dilectio uiculuꝫ animoꝝ caſta et ſinceraſine æmulatione. Caritas cōſummatio oīm mādatoruꝫbreuis oīm p̄ceptorū: quā quis cū habuerit oīa habetSine hac ī alijs remāet īperfectus: et ut cognoſcat ueſtra prudentia quātū caritas ualeat Legimus reſpōſuꝫdomini ī euāgelio: dicētis cū īterrogaretur: ſic ait: Piliges dn̄m deū tuuꝫ ex toto corde tuo: et ex tota aīa tuaet ex tota uirtute tua et diliges proximū tuum tanꝙͣ teIn his duobus præceptis tota lex pendet et prophetæDides ī hac ſola uniuerſa legis tāta pēdere. Vere quiſquiſ hāc hēt iā deus et dei filius dici poteſt. ex hac ſoladeo poterit ſimilis eē. Cōſidera qui deū diligit: nūquidLI.ſꝑabit; nūquid timet? nūquid fidit? non ſꝫ tantuꝫ diligitDeus īquit Paulus cū dilexiſſet munduꝫ miſit unicūfiliuꝫ ſuū ī ſimilitudinē carnis pc̄i ut de pc̄o cōdēnaretpc̄m ī carne. Inde et Paulus proponit eaꝫ bonis rebꝫoībꝫ dicēs Et ſi locutus fuero līguiſ hoīm et āgeloꝝ caritatē nō habeam factus ſuꝫ ac ſi æramētuꝫ tīniens autcymbalū cōcrepās: et ſi habuero prophetiaꝫ et cognouero oīa myſteria et oēꝫ ſcientiaꝫ: et oēꝫ fidē ita ut mōtes trāſſerā: et ſi diſtribuero oīa mea: ī paupuꝫ cibos etſi tradidero corpus meuꝫ ut ardeaꝫ caritatē nō habeamnihil ſuꝫ Caritas magnanima ē: caritas benigna ē: caritas nō æmulatur nō īflatur nō agit pperaꝫ: nō irritaturnō cōfundit: q̄rit quæ ſua ſunt: nō cogitat malū: nō gaudet ſuꝑ īiuſticiā. Gaudet aūt ueritate: Oīa ſuſtinet: oīacredit oīa ſꝑat: caritaſ nūqͣ excidit. Ergo qui hāc uelutiſpecieꝫ uoluerit īuenire totæ illi ſcriptura ſunt r̄ſerādæ:oīs aperienda lex: oēſ prophetæ īſinuādi: oēs uirtuteschriſti actus et mādata īſinuāda doctrina aplōꝝ quoqꝫaperienda penitus et docēda. Et quāuiſ oēſ quas ſupratractauimus ſpecieſ ad plenū tractatū hoībꝫ īcōp̄hēſibiles ſint: multo tn̄ magis ea in qua oēs cōſūmātur et pēdēt maxime cū Ioānes euāgeliſta interdixerit nobis inepiſtola ſua diſputare de ea cū illā et dei filiū ēē dicit etdeuꝫ pr̄eꝫ ſic docēs deus dilectio ē: Si pōt quis de deototo dicere: pōt et d dilectionē quæ deuſ ē. Ergo ſi ſacrilegiuꝫ ē de deo tm̄ quātū nō licet diſputare: tacere religioſus et alienū nō erit de dilectione et enim ſentiendatāta ſunt quāta de ip̄o deo qm̄ deuſ dilectio ē: unuſquiſqꝫ igr̄ ſe cognoſcat: qꝛ ſi quis ī ſe hēt dilectioneꝫ habitaculū dei ē: qꝛ deus qui dilectio ē manet ī illo. Decet iaꝫfinē ſpecieꝝ ī dilectionis plenitudine oīuꝫ reꝝ bonaruꝫcōſummare maxime cū oīa ſint retractata aut ſi quid pͥtermiſſū ē ī huiuſmōi plenitudine uideatur eē cōcluſuꝫVeniā āte oēs a tuo aplō ſinceriſſima ſanctitate orāſ uttua ſanctitas. qr pitior ei uia a deo et ſanctior cōprobata ē ī oībꝫ ī quibꝫ mediocritas mea: uel p̄termiſit uel īuēta plenius explanare non potuit correcta reſormare etſupplere dignetur: Aut ſi probaueris ut a nobiſ opuſculū cœptū te petente et deo adiuuante perfectū nō hēreqd̓ deſit. An orōnibꝫ taꝫ tuis ſanctiſ ꝙͣ oīuꝫ fratrū mēoria: mei hēas. Et ſciant æmuli mei fidei mex p̄ſtitaꝫ rationeꝫ et cōuenire cū eccleſia recognoſcant et magis magiſteriuꝫ ſumāt ut nō ſolū gratulēur nos credidiſſe: uerū ēt ī aliquātulum inimicis et credētibꝰ profuiſſeTractatus beati hieronymi de eſſentia trinitatis et mēbris dn̄i cuius effectū ſubiectū īdicat argumētumEDH triuꝫ in perſonis inuiſibilē: incorporeū īcomprehenſibileꝫ īmēſuꝫ: īmutabileꝫ: ſimplicē et īmortalē docens infert.Cuncta quæ in ſcripturis uel de motibusanima uel E humanis membris tradunt ī deo nō carnaliter ſed ſpiritualiter et figuraliter ītelligenda ſingulariter in mēbris et motibꝫ dei in ſcripturis tradita myſticum et ſpiritualem ſenſum exponēsOnipotens qͥeus pater et filius et ſpiritus ſanctus unus atque trinus. Onus uidelicet ī natura trinus in perſonis: ſolusinuiſibilis: ſolus īmenſus: atqꝫ incōprenſibilis ſolus incircunſcriptus: ſolus incorporeus et īmortalis: ubiqꝫp̄ſens: ſꝫ latēs ubique totus ſed immenſus. Inuiſibiliseſt quia in eſſentia ſua uideri nō poteſt apoſtolo teſtātequi ait Quē uidit nullus hoīm: ſed nec uideri poteſt. etineuāgelio. Deū nemo uidit unquā īcorporeus ē quianullis mēbrorū lineam̄tis cōpoſitus eſt ſiue cōpactusexiſtat. Sicut ueritas in euangelio dicit Ipiritus ēdeus et qui adorant ī ſpiritu et ueritate oportet adcrare. imēſus ē qꝛ quātitas eiuſ uel qualitas a nullo metiri poteſt: Cui Salomon ī ſua oratione ſupplicans aitB .5.