Liuuenes: in cōſiliis et cogitatiōibꝫ ſeneſ: graues militeſchriſti. Sciāt ſe ī pace debere eſſe ſolicitoſ: et in ꝑſecution fortiſſimos: ita nomē militiæ dediſſe et dōatiua ſeuel ſtipendia ſic ſꝑar uitæ æternæ ut p̄ter quotidianapacis certāina q̄ cōtra diabolū cui renūtiauius geriuspugnā ꝑſecutionis et p̄lia cogitēus nō corporis ſupplicia metuēda: ſꝫ cōſiderāda merita uel prōiſſa captiuitaspotius ſub hoſte æterno ſeruitus: et exiliū cæleſtis pr̄iæet dei iudiciū: et īſultatio īimici: et mors æterna: et æterna tormēta ꝑtimeſcēda ſunt. Cōſiderēus nos oēs eſſemortales: et neceſſe eē nos mori. Quā glorioſū et p̄dicandū ſi qd̓ neceſſe ē pati expugnetur ī glr̄ia. Aptāduseſt oīs ſermo ad deſtructionē idolatriæ: et martyrii corona laudāda: ut oīfarie ad expugnāduꝫ hoſtē: et eius iacula repellēda mileſ chriſti īcedat mūituſ īͣs qui euāgelizatur īterrogetur quid agat. Si miles ē uel officialis:an iudex ruſticus: an urbāus negociator. An agricolauel opifex: et ī quo actu uitā ut cōuerſationē ſuā reſtituerit ut ex hoc allocutio nō deſit. In eo enī maxīe quispeccat ī quo quotidie agit uel uiuit Mōeatur igitur miles ne cōcutiat: officialis ne calūnietur: iudex ut moderetur: ruſticus ut nō murmuret: urbāus ut nō ſubdoluſet circūſcriptor ſit: et ne ī rebꝫ malis ſuū exerceat īgeniuꝫ: negociator ut ēpta nō peioret. Agricola ut ānonaꝫnō captet: opifex ut nō illudat: aut fallat. Eſt āt fideſ: utdiffinit apoſtolus Paulus ſubſtātia rerū quas ſperāuset iudex rerū quas non uidēus. Credere et fidere quisdebet ꝙ ideus ea q̄ promiſit potēs ē et īplere et ſpemſuā ī futurū tranſferre: et tūc fide plena poterit ad ea q̄prōiſſa ſūt ſacilius ꝑuenir̄. Hæc nobis īuiſibilia an̄ oculoſ pōit. Ad hāc īgreſſi et diaboli et potatū huiuſ mūdiet haꝝ tenebraꝝ uniuerſa deſerius: do cuꝫ fiducia proxiaus: c̄der .n. et ſperar neceſſe ē q̄ duſ iuſſerat cūqꝫ eaq̄ diabolus īſeruerat abneganus fidē ſpes ſequitur: itade ip̄a loquāur ē igr̄ ſpeſ expectatio rerū oīuꝫ ſuturaꝝquas ī fide hēmus ꝑ quā ſaluāur Paulo ſcribente apoſtolo ſpe enī ſalui facti ſūus. Spes at q̄ uidetur non ēſpes Quod āt uidet quis quid ſperat? Si āt qd̓ nō uidmus ſpāus per patiētiā expectāus. Hæc ī ſe tīoreꝫ hētnō illuꝫ dico cuius obliuiſci: et quē foras debet mitterquiſquis qui ī fide uiuit: ſꝫ qui ē unus de ſpiritibꝫ quibus repletur Ieſus ſicuti Eſa as teſtatur Exiet uirga dͦradice ieſſe et floſde radice eiuſ aſcēdet et requieſcet ſuper eū ſpiritus dn̄i: ſpūs ſapiētiæ et ītellectus: ſpūs cōcilii: et fortitudinis: ſpirituſ ſciētiæ et pietatiſ: et replebiteū ſpiritus tioris domini. Illū ſpiritū quē dauid canitdicens timete dn̄m iuſti eius un̄ et beati efficiūtur eodem. proteſtāte et dicēte Beatus uir qui tīet dominuꝫ.Illū dicit timorē qui caſtus ē et pudicus qm̄ tior domini caſtus ē. Gauid ꝑmāet ī ſæculū ſæculi Ergo duplexeſt tior: uus appetēdus et alter fugiendus. Eſt igr̄ tiorappetēdus āmonitio et cuſtodia rerū oīuꝫ quas credimus aut ſperāus. Timeāus eniꝫ iudiciū qꝛ ſperāus ettieāus dn̄m qꝛ fortē illū iudicē credius: ſꝫ qm̄ caſtus ētimor dei et ē caſtitas ſpecies cōtinentiæ. De contiētiaet eius uirtutibꝫ nūc tractādū ē. eſt āt cōtinentia appetenda oīum reꝝ malarū refrenatio. Malaruꝫ ideo addidi: ne iudices putēt iſtā diffinitionem cōmunē eſſe inrebus bonis et malis. Nā qui ſe a bōis retinet non bn̄continēſē: ſed a malis recte. Sꝫ in oībus ſane p̄ceptisduplex conſideratio et doctrīa eſſe debet et hoc retinēdum et obſeruādum ī cæteris arbitror ut cuꝫ unā ꝑteꝫtractaueris: cōtrariā noueris: et ita rerum ipſarum īſtitutio exigit et cum alterā ptē tenueris: alterā neceſſe ēut deſeras. Malorū ſane ſubſtātiaꝫ ab initio nullā eſſecōpimus. Quippe ī obediētia iuxͣ bonū maluꝫ ē et qd̓ſcilicet̉ nuſꝙͣ comparātes ſibi boni tutela ſeruatur. Cōtinentia igr̄ ē docenda et tenēda ī maliſ rebus. In bōisauteꝫ auiditas eius exigenda ē Oauid pronūtiat et docet dicens beatus uir qui timet dn̄m ī mādatiſ eius uolet nimis. Item continentē eſſe in malis et appetenteꝫbonorū ī alio p̄monet pſalmo ſic dicens. Cōtine līguātuam a malo: et labia tua ne loquātur dolū. euita a malo et fac̄ bonū inquire pacē̓ et conſequere eam. Placetet de continentibus conferre. ultos enī uideo. iuxͣconiunctionē coniugalē continētes tatūmodo: qꝛ contēplatione deus iudicat conſcientiam ſinguloruꝫ et in reliquis continētia partibus oībus gētilibus eē deterīosSi enim conſideres ꝙͣ plurimi eorum et iracundi ſuntet ebrioſi et procaces et ſuꝑbi et ex forma ueluti continentia magis inflati ꝑcuſſores maledici: cupidi timudimultum ſibi placentes ut magis iudices illaꝫ ip̄ā quāſe p̄ferunt continentiam hēre fomiteꝫ et flammā et materiam magis ſubminiſtraſſe incōtinētiæ: cuꝫ utiqꝫ hæcprimo ſeruanda ſūt: in quibꝫ quotidie rep̄hēdiur et tūcmagis in oībus alijs uirtus continētiæ retinenda et adconſūmationē non coniunctio reſpuenda ſꝫ continētiapræferenda eſt. Nam cum paulus apoſtolus eccleſiasmoneret non uniformē mandauit cōtinentiam: Sed inquibus appetenda et inuenienda ſit ſic monuit dicensUt ſit inquit: ſancta corpore et ſpiritu diffiniens nō eēcontinentem: qui non utraqꝫ parte continentiſſimus ēcōprobatuſ multaſ uel magiſ plurias ſic flagrat: cupididitates ſicut exitus docet: et uniuerſa genera pœnaruꝫperpeti uoluit: uel quālibet eccleſiæ ſentētiam ſuſtinereꝙ familiari cōuerſatiōie diſcedere: neſcientes deū præſciū dixiſſe de talibꝫ. Quicūqꝫ reſpexerit mulierē ad cōcupiſcēdū iam mechatus ē eaꝫ ī corde ſuo: nō poſſunthuiuſmodi excuſare culpā ſuaꝫ quod n̄ ad concupiſcētiā oculos ſuos porrexerunt qn̄ et ſimul ſubūo cubanttecto: aut in uno dormiunt lecto: unde et reprehēſi ſpiritaliter hoc agere profitentur adiiciēteſ extraneis nomina affecuū uel peietatis: Sāe qm̄: et diaboli ſubſtātiaꝫaccipiuſ ſpiritalē q̄bet addi ſꝫ malitiæ et nequitiæ et malitia ſpiritalis a deo propter ſcandalū eccleſiæ et ruinaꝫCuꝫ a ſe nec perſuaſiōe nec īterdictio maiorū natu necmetu præſētis ſētētiæ: uel futuræ iudicii diuelli poſſint.Cuꝫ frequētius ēt quos legitima copulauerunt nuptialeue iurgiuꝫ ſepararet. Quid hoc mali ē quæ male indiuidua caritas ut alienx conſanguinitatis affectu ſeparari non poſſit Turpe ē dicer̄ qd̓ illos nō pudet facere certe uel ab oſculo non ſunt immunes quod eſt pignus et arra ſerpentis. Sane cum increpaueris moxhæc proferunt uerba poſſe ītegritatem ſui corporis cōprobari cum ab ipſis prius mentis requiratur intēgritas ꝙͣquā nec ēt omnīo corpore nō poſſunt ex minariNon eniꝫ cōſcientiæ latebras hoībus ſcir aut nudarep̄miſſum eſt dicente ſcriptura. Homo in facie uidet Deus āt ī corde. Deus ſolus intima et ſecreta conſpicit: ſꝫet manifeſta eſt uox domini monentis. A fructibꝫ eorum cognoſcetis eos: Si conſideretis qualis eoruꝫ aſpectus ꝙ turbida fronte ꝙͣ inuerecūda reſpiciūt. Quātum audatiæ in uultū magiſꝙͣ conſtantia gerunt impudicus in quibuſdam cultus et affectus inceſſus profeſſione iactantia. et ad hoc huiuſmodi profeſſionis ueluti deuotio procedit: et propter nomen quod ſolū portant uirginitatis appetibiles fiant. Inde eſt quod ſe iudicant cum ſe celare debuerant deo exhibētes tantummodo obeſequiuꝫ ſuum: a quo remunerationē pudicitia expectat et ſperat a deo ingreſſæ limina domus deiad orationes intecto capite nūciātur. Interp̄tanteſ apoſtolum corruptoribus ſuis d̓ mulieribus maritatis nōde uirginibus ſtatuiſſe neſcientes ꝙ ubiqꝫ maſculoscuiuſlibet ætatis uiros nomīat. Omnes uero fœmīasmulieris apellatione deſignat. Scio me exceſſum feciſ.ſe a propoſito tractatu cōtinētia ſꝫ neceſſario ut deīcpi