LIIdeuicta morte nō mortalis ad ſuꝑos iā euadebat: Sicigr̄ ieſus chriſtus dn̄ſ nr̄ patiebatur ut reſurgeret: ſurgebat: qui iā fuerat paſſus hæc ſcilicet docēs qꝛ cum deoquiſquis ſe cōiuxerit mori uideri pōt nō pōt īterir. parū tn̄ uidebatur ad ſuppliciū īicorū factū ſi extinctū inīi nico uitā hoī dediſſet et nō adderet claritateꝫ: et ut diabolo et āgeliſ eius pœna maior accederet: cū triūphohoīeꝫ qui carnem hēbat iam nō moriturā ī cælū āgeliset poteſtatibꝫ ſanctiſ mōſtraturuſ īuexit deo pr̄i liberatūhoīeꝫ offerēs mūus mox: pro ſe uicariū dimiſit ſpiritūſanctū quē diſcipulis proxius paſſiōi prōiſerat ut hoīnibꝫ credētibꝫ et auxilio eſſet et ſanctificatiōi hic ordoē credulitatis d̓ chriſto. Sꝫ qꝛ iā mētionē feciuſ ſpirituſſancti diciuſ credēdū eē ī ſpiritū ſanctū: ꝑ quē ūiuerſa q̄poſtmōuꝫ fierēt et īſpiraret: et ſanctificaret: et ſuæ eſſeſubſtātiæ: tn̄ tres unū ſūt pr̄ et filius et ſpūs ſāctus. Deidē credēdū eē unū eē baptiſmū quō hoīes purificati etdei filii facti ī fide cōſignetur: quo ūiuerſa uel natiuitatis uel erroris ueteris hoīnis delicta purgarētur: ī quonō corporis deponūtur ſordes ſꝫ cōſciētiæ puræ īterrogatio bona ē ī deū de reſurrectiōe ieſu chriſti: poſt hocordo exigit creder reſurrectionē mortuoꝝ ī eadē carnecōſtat enī nec fas ē aliud dicer̄: qd̓ deus et ſapiēs: et p̄ſcius ſit: meliuſqꝫ elegerit: ut ſapiēs et p̄ſcius factū hōinē xternū eē ꝙͣ nō eē. Qd̓ ſi meliuſ puteſ nō eē ī concipiēdo habuerat an̄ꝙͣ feciſſet. Qd̓ āt æternus ſit homoqui ſit ex corpore et aīa ſcriptura plurimis locis docētnos: Sꝫ pauca ad exēplū ponā Salomō clamat dicēsDeus cōdidit hoīeꝫ ad īmortalitatē nec īmerito ī geneſi prohibetur poſt pc̄m hō ad arborē uitx accedere neuiueret ī xternū utiqꝫ ut īmortalis ꝑſeuerart quid eratniſi hō qui īmortalis adeo fuerat factus īmortalitateꝫcorpus nō capiebat: ſꝫ credo hoc mouer lectorē quodhomo a ligno uitæ prohibebatur a deo ignorāſ et ī hocī hoīe eē prouiſuꝫ Iā enī erat īitrāſgreſſione: a peccatopoſſidebatur: an̄ ergo hāc morteꝫ q̄ a deo pro rmediohoīnibꝫ attributa ē et qua ꝑ ſeparationē corporiſ et aīæſit finis et euulſio peccati ſi ad arborē uitæ acceſſiſſet qrneceſſe fuerat cōmūicationē uitæ fieri æternū ī īmortali hoīe neceſſe erat ꝑpetuuꝫ ꝑmanere peccatū ergo ethoc cōſulte et utiliter hoī prouiſū ē: ut peccato āputatoīteruētū tp̄rariæ diſſolutiōiſ uera factura di excluſo malo excitetur ī uitā ergo ſemꝑ ē hō: ſꝫ cū moriur: in hocmūdo ſuꝑius cōp̄hēſa ē ratio nō īterir hoīeꝫ ſꝫ ſeꝑarenec abſui materias ex quibꝫ hoīuꝫ corpus ē fabricatūſꝫ ad reſurrectiōis diē ut tīēat iudiciū dei reſeruari: fasenī nō ē ut aliquid deſit deo iudicāti cū certuꝫ ſit dei iudiciū poſt finē huius æui deſtīatū Nā hoc quoqꝫ ī ſinuādū ē: et expurgari neceſſe ē totū hoīeꝫ qm̄ oēs aut inuirtute īueniētur eē aut crimīe et hoc cōuēit: ut remuerētur qui bn̄ geſſerūt ſecūdū uolūtatē eius et mali æternis ſuppliciis diſtinētur un̄ nos appetāus p̄cepta legitima ut uitēus aduerſa ut obſequētes p̄mia conſequautcōtēnētibꝫ enī deus mortē cōinātur et pœnā hæc oībꝫſunt īſinuāda et ab oībꝫ credēda exiſtio. Nūc ergo de ꝑſona tractēus. In ꝑſona duo ſūt obtinēda diues et pauper: et diuitibꝫ huiuſmūdi quidē p̄cipiēdū ē nō altu ſapere neqꝫ ſꝑare īcerto diuitiarū ſuaꝝ: ſꝫ ī deo uiuo quipſtat nobis abūdāter oīa ad fructuꝫ boni oꝑis diuiteseē: ſꝫ ī bonis factis cōmunicatores eē theſaurizare ſibitheſaurū bonū ī futurū aut app̄hēdat eā q̄ bona ē uita.Prīde ſcire debēt nō ideo acceptas eē et hēri diuitiasut his ſolis beatitudinē ſe hēre cōfidūt et male utāturillis: et ne deſpiciāt pauꝑes uēi miniſteriū malitiæ: autinſtrumētū diuitias libidinis cōputēt aut ſe nūꝙͣ illasamiſſuros exiſtiet. Poſtrēo ſciāt ſe diſpenſatoreſ gratiadei cōſtitutos a deo ut ī diſtributiōe uolū taſ certa eoꝝuel bona uel praua noſcatur: et ſciāt magis ſibi acceſiiſe ꝑ abūdātiā niſi ſapiētes fuerit tētamēta potiora. Biſcat erogar̄ diuitias ſꝫ ad cōꝑationeꝫ īmortalitatis diſtribuāt facultates ut ſint ſimiles deo: miſericordes nōprofuſi ac prodigi rei dn̄icæ iudicētur: et fidēter quidēhoc agāt etcuꝫ hilaritate. Ait enī Paulus aplus qui fidēter ſeīat ſidēter et metet. Et iteꝝ hilarē enī datorē diligit deus. Nō exiſtient finiri poſſe qd ūiuerſū oꝑis cōtēplatione p̄ceptoꝝ dei depēditur: cū et ab ipſo acceptaſint neceſſarie et ea utiliter miniſtrar̄ et auger̄ cōſueuitun̄ enī tp̄ralia deeſſe poſſūt cū ꝑꝑ ipſa ſi bn̄ p̄rogenturæterna p̄miſſa ſint et parata? ueritas loquitur qui ē chriſtus dicēſ. Qui dimiſerit propter me dōuꝫ aut uillā: autparēteſ aut rliqua cētuplū accipiet ī iſto ſæculo. ī futuroāt uitā æternā. Et ſic hoc quidē tp̄ri ꝑſecutiōiſ aſcribūtego tn̄ audio dn̄m nr̄m monētē qd̓ propter ſe quolibettp̄re ad qdcūqꝫ opus ſanctū fuerit p̄ceptū eius īpletuꝫnō defuturū pͥmiū deſtīatū: nō ſimus ſoliciti: curaꝫ gerit pro nobis deus clamat propheta dicēs. Et pauperēet diuitē ego feci: et pro oībꝫ æqualiſ cura ē mihi. Ourāgerit deus et quiſꝙͣ metuit ne minuatur patrioniuꝫ qd̓deo iubēte prorogatur Timeāus magis ne ſi trepidi:et ſteriles et īfideles fuerius ī bonis oꝑibꝫ egent atqꝫiopes iudicēur Zieāus potius īpleri triſtitia qꝛ d̓ huiuſmōi diuitibꝫ ī euāgeliū ī unius licet ꝑſona ad exēpluꝫtn̄ rettulit dicenſ. Abiit āt cū audiſſet cōtriſtatus: qꝛ fuithn̄s diuitias multaſ nō timeat ne difficile regna īgrediatur cælorū: ſit: īmo hūilis: ſit largus: ut beatior ex hociudicetur ſic nec iſto ſæculo nec futuro ſentiet egeſtatē.det pauꝑi ut deo fœneret: deū cōputet debitore. Sciatpropoſitā eē miſericordiā ſacrificiiſ dicēte dn̄o? Giſericordiā uolo quā ſacrificiū. et īter beatos cōputatos miſericordes dicēte dn̄o Beati miſericordes: qm̄ ip̄i miſericordiā cōſequētur gloriā cōſecuturi et requiē ſi d hiſdiuitiis ī quibꝫ alij et corrupti et dꝑditi iudicātur ipſefructus iuſtitia et miſericordiæ accipiat corouā. Paupuero ita cōſolādus ē ut ſciat ī pauꝑtate cōſiderāda magis ſibi bona eſſe et prīo quideꝫ qd̓ a deo illi ſit utiliterprouiſū. Præſciū enī deū īfirmitatē eius cōſideraſſe etſciſſe qd diuitiarū ſarcinā et ſolicitudinē ferre nō poſſetDeīde ſētiat quātas tētationes et quāta ꝑicula trāſieritnoīe pauꝑtatiſ: Nā et ſi affluētia deeſt q̄ frequēter uirtuti cōtraria ē Ad āimi tn̄ diuitias quātocius ſine īpedimēto ī pauptate trāſitur. Eerte quātiſlibet malis caruitcōſideret: caret īuidia æmulatione: īſidiis: dolo: ſuꝑbia:cōtentione: et his q̄ hoī in hoc ſæculo diuitiæ ſolēt cōflare. Luxu enī rerū et ūbertate copiarū aīus ſoluitur: uigor mentis infringitur uirtus corporis eneruatur. Atin pauptate non laſciua cōuiuia nō turpes potationesoīa ſobria: oīa rigida: oīa humilia nō abiecta qm̄ conſcientia pura et uirtute ſunt plena nō enī abūdās ē extraneis facultatibꝫ: ſꝫ iuſtus ē: Non facile ad diuitias animi ideſt uirtutes huius mūdi diues accedit: filius eniꝫdei difficilius dicens diuitē introire in regnū cælorumutiqꝫ ītelligit pauꝑem facilius ne ſe ob pauꝑtatē alienūeē a cura dei exiſtiet: Nā propheta teſtatur dicēſ et pauperē et diuitē ego feci: et pro oībꝫ æqualiſ cura ē mihiNō eſt enī deus ꝑſonarū acceptor: nec pro illo ſe curāgerere profitetur tātū qui in ſæculo diuitiis pollet: ſedpro oībꝫ et pro pauꝑibꝫ curā ſuſtīet remūeraturuſ quēīuenerit aut ī diuitiis hullē aut ī pauptate patiēteꝫ. ꝯiītributio eſt ueluti totius mēbrorū officia corporis humāi miſteriū: q̄rat ſingulorū. cōſideret hoīs corpus eēquidē unū corpus: ſꝫ plurīa mēbra: Nūquid ōnia ſūtoculuſ aut pes aut reliqua membra? Sꝫ ſicut ait apoſtolus doctor gentiū in fide et ueritate q̄ inferiora ſūt mēbra maioreꝫ his tribuius honorē: et quēadmodū uirtus ſingulo rum membrorū in ſuo ordine atqꝫ offitiodemōſtratur: in totius corpore humani generis ueluti