LLnobis mēorata credulitas. Aut ſi rectū putatis tres hypoſtaſiſ cū ſuis īterp̄tatiōibus debere nos dicere nō negāus. Sꝫ mihi credite uenenū ſub melle latet: trāſfigurauit ſe āgeluſ ſathanx ī āgelū luciſ. Bn̄ interp̄tatur hypoſtaſiꝫ: et cū id quod ip̄i exponūt hēre me dicā hæreticus iudicor quid tā āxie unū uerbū teneāt? Quid tā ſubābiguo ſermōe latitāt? Si ſic credūt ut īterp̄tātur nō dānō ꝗd retinēt. Si ſic credo ut ip̄i ſētire ſe ſimulāt ꝑmittant mihi meis uerbis ſuū ſenſū loqui. Quā ob rē obteſtor beatitudinē tuā ꝑ crucifixū et mūdi ſalutē ꝑ omouſieꝫ trinitatē ut mihi epiſtolis ſiue tacēdarū ſiue dicēdarū. hypoſtaſeon detur auctoritaſ: et ne forte obſcuritaſīquo loci dego fallat baiulos litteraꝝ ad euagriū p̄ſbyterū: quē optīe noſti dignar̄ ſcripta trāſmittere: ſimul ētcui apud Antiochiā debeā cōmuicare: ſignifices: qꝛ cāpēſes cū tarſenſibꝫ hæreticis copulātur: et Nihil aliudābiunt ꝙͣ ut auctoritate communiōis nr̄æ fulti tres hypoſtaſis cū ātiquo ſenſu p̄dicēt.Tractatus nō beati hyreōymi: ſꝫ falſo ei tributus tn̄ pius de fidei credulitate: et cōuerſatiōe chriſtiāoꝝ.Odæos et gētiles īſtituit de trinitatis eſſētia: xterna filii gn̓atione ꝑ quē creata ſūtūiuerſa: de ordīe creaturarū: de procreation prīoꝝ parētū: et neceſſaria per uerbihūanitatē redēptione et īcarnatiōis: cōuerſatiōis paſſiōis: reſurrectiōiſqꝫ myſteriis de ſpiritu ſācto ac reſurrectiōe mortuoꝝ: et īmortalitate aīoꝝ ediſſerēs. Deindede chriſtiāorū cōuerſatione ꝑtractas diuitibꝫ et paupibꝫ uiā ſalutis on̄dit illis ꝑ miſericordiā: iſtis ꝑ patiētiāDe ſexū quoqꝫ diſputās uiros ad cōtinētiā cōiugalē:Oxores ad maritale obſequiū: Dtroſqꝫ ad piā et religioſā liberorū educationē erudit: et ſpe: tiore patiētia iuſtitia caritate hoīes chriſtianū informat.ADIO glorioſus ī pſalmo ſic dicit ī uniuerſā terrā exiuit ſōus eoꝝ: et ad termīoſorbis terræ uerba eoꝝ. Ex hoc igr̄ ītelligidatur ſono an̄ p̄paratos ideſt fidei principiis poſſe nos ad ītia et ꝑfectiora fidei ꝑuenir: ne rudimētis uacillātibꝫ dicatur nobis dn̄i uoce īcrepātis. Siī modico fideles nō fuiſtis: qd̓ maius ē: quis dabit uobis ſꝫ qꝛ uideo certā eē formā quā egredi nō licet differētiæ īter iudxos et græcos ideſt gētiles prius de differētia diſſerāus. Iudxis eniꝫ nihil aliud ad ueritatē fidicredēdū eſtio niſi ieſū chr ſtū filiū dei ꝑ ip̄m ſaluari genus iſrahel et baptizari ēt ī noīe eius. Reliqua enī ſciūt ꝑ legē et prophetaſ. At uero gētiles quibꝫ ē uetuſ error et maior ē labor tali admittēdi et docēdi ſūt ordīe etprio quidē ut ab idolis et ab oībus uoluptatibꝫ hoīumtotis p̄cordiis recedant ut āputatis et euulſis radicitusmalis bona poſſit et religioſa pectoribꝫ ſēinari. hoc eſtunū deū credere: ip̄m tīere: deīde ſcire ꝙ cuncta ip̄e fabricauerit: ꝙ uiuerſa mūdi uel q̄ facta ſūt ip̄o iubēte etuolēte et faciēte cōſtiterit. Eſſe corpus ſcriptura qd autlex uocetur: aut propehtæ: qd̓ hæc īdicet: qd̓ quidē ſcriptū ſit ꝑ hoīes: nō ab hoīnibꝫ. Spirituſ enī dei. qui oīaſcit īſpirabat hoīes ſāctos qui loquerētur aut qui dſtruerēt prauitatē: aut ꝑædificarēt fidē: aut ſpē erigerēt autiudiciū cōminarētur: aut prōiſſa firmarēt. Beīde credēdū illis ieſū chriſtū filiuꝫ dei ꝑ quē cūcta deus fecerit.et ſine quo nihil ē factū: quē ī prīcipio ſermonē ideſt rationē uiuerſitatis accipius apud deū fuiſſe. Sic enimglorioſuſ euāgeliſta Ioāneſ īitiat dicēſ In prīcipio eratuerbū et uerbū erat apd̓ Au̓ et duſ erat uerbū: hoc eratin prīcipio apud deū oīa ꝑ ip̄m facta ſūt: et ſine ipſo factū ē nihil. Beīde eſſe ſp̄m̄ ſāctū: qui cūcta q̄ deus ꝑ ſermonē fecerit aīauerit et cōfirmauerit unū eē baptiſmūquo hoīes regenerētur: ī deo. Credēdū ēt reſurrectionem mortuorū ī eadē carne iudiciū futurū dei: quo ſecundū facta hoīnis uel malis pona rep̄ſētētur: uel bonorū opeꝝ deſtīata p̄mia tribuātur. Tanta ē differētiacōuertentiū iudxoꝝ et credentiū gētiliū. Quid ſit autēdeus et qualis et quātus. Quis et qualis filius: et quiſſpūs ſāctus. Tres enī unū ſūt. Sane illud ſcire cōuenitprudentia ur̄æ noſ de deo hæc loqui et poſſe ſcir: q̄ autip̄e de ſe apud hoīes uoluit ſciri: aut ea q̄ hoīni p̄miſſueius licuit accedere: nō ī terris q̄rat homo: aut īter figmēta cōponat: ne cui ſimilē credat. Deū enī uera fidesita ſemꝑ expoſuit natū nō factū īcōp̄ēſibilē iæſtimabileꝫīuiſibilē et īpaſſibilē et ideo ſoluꝫ uerū deuꝫ qui q̄damgn̓auerit q̄dā fecerit diſpoſuerit: ordinauerit: exornauerit optiuꝫ iuſtuꝫ: miſericordē: iudicē. Et ideo inexcuſatus ē Oīs homo qui factorē ſuum nō cognouerit ī tp̄iagnitionis habiturus poſt exitū iudiceꝫ iuſtuꝫ qui nonſuo tp̄re cōuerti ſe putauerit ſꝫ ex p̄terito. Hoc fas ē d̓deo credere. hoc qui ēdiderit abſtinet ſe ab oī īiuſtitiabona et iuſta operatus æternā requiē hēbit ī uita: hn̄tēuero filiuꝫ nō ſtatī ut hoīes procreati ſunt ita dicer̄ meeſties generatuꝫ ſꝫ ut decet de deo credere et deū filiūhēre ex ſe quidē natuꝫ nō diuiſa eius ſubſtātia: nec maieſtatis ſubſtātia diuiſa ac ꝑ hoc paſſibilis uideatur: necde ore ſimilē nr̄i ſermonē eē prolatuꝫ: ut litteris et ſyllabis cōſtet ne dei filius cōpoſitus ac ꝑ hoc diſſolubilisteneatur. Nec ex nihilo ſic̄ reliqua facta ſūt ne ſimilis etæqualis cū cæteris qui facti ſūt iūgeretur: ſꝫ ſic̄ ſcit quignauit et ip̄e qui gn̓atuſ ē ip̄o dn̄o ī euāgelio dicēte nēonoui tpr̄ē niſi filiuſ: neqꝫ filiuꝫ quis nouit niſi pr̄: itē inſcripturis legius myſteriuꝫ ī euꝫ mihi myſteriuꝫ meūē mihi Et re uera abſcōdituꝫ eē de gn̓atione illa in quanullus īter uit nec mōmētuꝫ quidē tp̄ris. Ante ſeculaquidē et an̄ꝙͣ ſuſpicari quis auderet: natus ē ſilius diquod græca lingua αγοονον dicunt ſemꝑ enī filiuſ: qꝛſēꝑ pr̄ neſas ē enī do aliquid aſſignar̄ poſtmoduꝫ quodan̄ nō habuerit cuꝫ deus ſemꝑ ꝑfectus ſit: ut ēt qd̓ propter nos fabricatuꝫ ſuerit poſtmōm apd̓ illū iaꝫ fueritet ſi nō ī ſubſtātia plena tn̄ diſpoſitione. Nō enī mīus īpotēs erat ſemel oīa facere ſꝫ ut ordinata et gradatimdiſpoſita ūiuerſa pro ſuo gradu et honor̄ ſubſeq̄renturet ne paſſiua et nulla īter ſe ātiquiora ihonorificata ꝑmanerēt. Nā ſi q̄ nr̄i cā a filio dei natiuitas ſuſcepta eīcōp̄hēſibilis ē nō nudata mortalibꝫ quanto magis illa q̄ nulli niſi deo pr̄i: et ſibi ſoli ē cognita? Nā gabriel āgelus ad Mariā ita loquitur ſicut euangeliſta teſtatur.Spiritus ſactus ſuꝑueniet ī te et uirtus altiſſimi obumbrabit tibi. Qd obubratur abſcōditur nec oībꝫ notuꝫ ēergo ſi hæc natiuitas q̄ nr̄i cā ē depoſita nobis īcognitaeſt quāto magis illa q̄ a nobiſ lōge remota ē; et quid dico a nbis non ab oī cæleiti creatura: Sufficit ergo hocqd̓ uidius qd̓ diuinitas noſſe n̄ uoluit nec ultra cognitio porrigēda ē ne ſacrilegus unuſquiſqꝫ teneatur qcōceſſos termīos fuerit cognitionis egreſſus chriſtumigr̄ accipius dei filiū ab īitio ſapiētiā uerā ſermonē idērationē ſpiritū lucē uiā brachiū uirtutē fortitudinē: ueritatē panē uinū: uitā: hoſtiū: paſtorē et alia plurīa q̄ ꝑꝑhoīes ſūt ut oēſ ī illo iuuāt q̄ ūuſquiſqꝫ proceſſu tp̄risſcriptura edocēte p̄diſcet. Si igr̄ dei. filiū cognitū cōfitemur ꝑ ip̄m deū pr̄eꝫ ſcius et ſecula et uiſibilia: et īuiſibilia cōdidiſſe. Nō enī fas ē ex eo deū oꝑatū credereex quo mūdus gēitur ſuæ ideſt natiuitatis īitiū ſūpſitaut ceſſaſſe et deſiſſe credēdū ē poſt mundi fabricā: cūdeus loquatur et dicat Pr̄ meus uſqꝫ nūc operatur. occiū illi uel ātea uel poſtmōū filius amōet requiē ille aſſignet quiſquis illuꝫ īfatigabilē neſcit et ignorat ꝙ illinihil acciderit ſꝫ ſemꝑ ſit qd̓ græca līgua αδεομενονuocant ſit ſemꝑ ſpiritus: et ī oī ꝑfectus: Eſſe igr̄ pluriaq̄ ꝑ filius fecerit quoꝝ aut ſola nobis ſunt noīa aut ne